genel geyik

ah ayartan yar

2012-01-10T03:43:00.002+01:00

arkadaşımla evde 90'lar türkçe pop gecesi yapıyoruz da, gökhan kırdar'ın ah ayartan yar klibinin bi acid trip esnasında çekildiğine karar verdik.

michael jackson ceketli bi gökhan kırdar resmi var.

dil çıkaran küçük bi kız var. bunun üzerine, korkunç saçlarından gökhan kırdar'ın küçüklüğü olduğunu düşündüğümüz bi çocukla kız itişiyolar. fakat duvarda da gökhan kırdar resmi var aynı zamanda.

bütün bunlar olurken odada işlevsiz bi anne var.

5 kişinin katıldığı balo gibi bi ortam var.

gökhan kırdar bi kıza arkadan zombi gibi yaklaşarak yazıyo, kız "istemem, ıyy, git başımdan" yapınca da takdire şayan bi sükûnetle tabak çanak kırıyo.

bi kadın çatal bıçak çalıp sütyenine dolduruyo.

bi yerler yanıyo.

gökhan kırdar'a da yazan seksi bi kadın var bu arada, yanlış olmasın. uzun kıvırcık saçlı olsa da onun da talipleri var. metalcilere başka tabi.

gökhan'a yazan seksi abla gidiyo başka bi ablaya arıza çıkarıyo, o diğer abla da bunun elbisesini yırtıyo.

önceden gökhan kırdar'ı hunharca reddeden kız gelip sırnaşıyo. eli değmişken o da bi tabak kırıveriyo ki gökhan'a "ben de sendenim bebeyim" mesajı gitsin. sonra o kadar çok sarılıyolar ki deprem oluyo avize sallanıyo, sonra da düşüyo. (senaristin bişiyleri kırma, dökme, düşürme sevdasını freudyen bir bakış açısıyla inceleyiniz - 40 puan)

sonra gökhan kırdar o kadınla bi pegasusa binerek olay yerinden uzaklaşıyo.

takdir sizin. ben acid kafası diyorum.

knockin' on heaven's door

2012-01-09T01:49:00.000+01:00

bu arada biz böyle bişi yaptık:

gitar çalan bi arkadaşım var onun da şarkı söyleyen bi arkadaşı daha var, kendi çapımızda eğleniyoruz, mutlu oluyoruz. bu kaydı bugün yaptık, kızla ilk defa beraber söyledik bu şarkıyı, kaydı da hemen yaptık görmek için. ben de dayanamadım koydum buraya. daha çok yeni yani, çok başındayız işin. ilk söyleyen videoda azıcık görünen kız, sonraki kıtayı ben söylüyorum. kaydı da telefonla yaptık bu arada.

free falling

2012-01-07T18:39:00.000+01:00

bu aralar blog yazmak yerine oturup muhteşem yüzyıl'ın daha önce izlemediğim eski bölümlerini izliyorum. biraz içime kapandım galiba. döneceğim.

sigh

2011-11-15T00:09:00.000+01:00

iskandinavların kalpleri soğuk ve karanlıkla terbiye ediliyomuş, bi nevi marine oluyomuş. ondan öyle güzel müzik yapıyolarmış. ondan öyle derinmiş gitarları, sözleri.

hala konuştuğum tek eski erkek arkadaşım olan kişi profiline bi şarkı koydu. dinlerken bi baktım 19 yaşındayım. çizgili şeyler giymekten hoşlanıyorum. power puff girls çantam var. sevgilim beni beğensin diye makyaj yapmıyorum, yaptıysam siliyorum. beni kendince sevdiğini biliyorum ama daha çok sevmesi için gözlerinin içine bakıyorum. bazen köpeğine söylediği sevgi sözcüklerini kıskanıyorum; bana bu kadar yoğun, hisli şeyler söylemiyo diye. bazen düşünceliliğine hayran oluyorum, bazen duyarsızlığına ağlıyorum. daha naifim, daha kırılganım. bu 4 dk 25 saniye boyunca 19 yaşındayım.

eski şarkılardan konuşuyoruz şimdi. zaman çok acaip bişi, geçiyo falan.

ekim sonunda paris'e gittim bi haftalığına. bi arkadaşımı ziyaret ettim. sokaklarda yürüyüp bol bol fotoğraf çektik. bi de bu ayfonlarda falan bi efekt oluyo ya; çektiğin her fotoğraf amelie filminden bi sahneymiş gibi görünüyo. ondan istiyorum fotoğraf makineme. boş boş kaldırımı çekiyosun, his fırtınası oluyo... neyse işte, çok güzel şeyler gördüm, sokaklar, binalar... şarap içtik peynir yedik. masal şehri gibi bi yer. geçen hafta da norveç'ten bi arkadaşım geldi buraya beni görmeye. 3 senedir görüşmüyoduk. çok eğlendik beraber. neticede yorgun ama mutluyum, çikolata kaplı çileklerim.

burası çok soğuk oldu, battaniyemle simbiyotik bi ilişki yaşamak istiyorum.

‘Bakimli kadin’ olmak...

2011-10-15T17:21:00.002+02:00

bloga konuk sanatçı aldım a dostlar. incilerin efendisi başak, incileriyle bizi aydınlatmaya devam ediyor.

#mini survey arastirmasi:
-aaa fatmanur cok bakimli kadindir! (kapi komsusu mujgan, 52, ev hanimi)
-kadin dediin bakimli olucak haci, hastasiyim bakimli hatunlarin.. (ahmet, 25, bankaci)
-biz 4umuzde birbirimizden sarisin ve birbirimizden bakimli kizlariz felan yaanieeee (merve, selin, ecesu, ceren, 17 ogrenci)
-bu ne bee, git ustune dogru duzgun bisey giy, biraz bak kendine …(annem, 48, anne)

----------------------------------------------------

bakimli olmak nedir, ne diildir?
Boyatmaktan pismaniyeye donmus saclara 200 W presi vermek; her biri 358 gr ceken halka kupeler takip 30 yil icinde gobek deligine sarkan kulak memeleriyle ‘aborjinler- totem ve tabu’ konseptli belgesellerde rol kapicak kivama gelmek, 5 tup fondotenle teyemmum almak midir?

Yagli yagli dudak parlaticilari, topak topak rimeller, fosur fosur parfumler mi?..

bicok insan bu model hanimkizyavruceyizlerimiz icin ‘bakimli’ diyo.. ben turuncu surat diyorum.

Gerci bicok insanin ‘kokos’ dediine; ben ‘kitsch’
‘stylish’ dediine ‘deli sikmis’
‘cool’ dediine ‘wannabe’
‘agir abi’ dediine ‘barzo’ diyorum
ama konumuz bu diil. Konumuz bakim!

#bakimli kadin tani kriterleri

1-el ve ayaklar: eller yumusacik her daim kremli mis kokulu; manikurlu- ayaklar pedikurlu pembe topuklu- ojeli (tercihan* French)(*tercihan lafi ile sibel arkonac’a selam ederim:)
2-saclar: temiz, yumusak, kiriksiz, yipranmamis
3-kil-tüy-yün: kaslar biyiklar her daim muntazaman alinmis, bacaklar koltuklati bikini bolgesi her daim cillop (kol-kuyruk sokumu-gobek-surat gibi genetik facia killari saymiyorum bile..)
4-dudak ve disler: yumusak kiraz dudaklar, inci gibi disler, fresh bi nefes
5-makyaj: yerine\zamanina gore makyaj yapmayi bilmek! ve de cilt tipine –yuz tipine- uygun dogru renkler ve malzemelerle makyaj. –dogallik da dogallik demiyorum dikkat ettiyseniz. Mesela kuzeninin Dugununde ; sifir makyajla, ölü balik suratla arz-ı endam edene dogal demem-pespaye derim, homeless derim.
6-giyim-kusam: en onemlisi temizlik!!! Once bi temiz olsun o kiyafetler, 1 kere giyildi mi yikanacak! Soliycek pek bi lafim yok, herkesin tarzi sahsina munhasir. Ama yine de cakma oldugu 2 km den bagiran, asiri dalli gullu simli pullu falan olmazsa o kadar bakim bosa gitmez sanirim
7-koku: her maddede kokuya az cok degindim ama hepsinin birlesimi bir kriter daha koyayim dedim. Saclar, agiz, kiyafetler, vücut hepsi toplamda tertemiz olsun ki parfum uzerimizde agir-karaktersiz ve yapis yapis durmasin.

Yukarida belirtilen 7 maddenin en az 5ini – en az 6 ay sureyle karsilayan kadinlara ‘bakimli’ tanisi konur.

Yani ben koyarim. Koydum, rahvan gitti.

pekiiiii ; ey sevgili i am not your freud'un kenksi, incilerin efendisi basak.. ilim-irfan ekseninde bizi aydinlattin piril olduk sayende ama peki ya sen? sen bunlarin kacini ?? sen ne ayaksin? diycek olursaniz : sifir derim a dostlar :)) 7'de 0!! since 1984

basak

Aşkın Kanada Dağlarında Gezer | 1. Bölüm |

2011-10-06T13:41:00.005+02:00

***işte beklenen an geldi: şerefsizsin morrissey ve genel geyik ortak yapımı biiber fan hikayesi!***

Los Angilis’taki evimde oturmuş 500 adet televizyonumuzdan birini izliyordum. Biz çok zenginmişiz tamam mı, o yüzden o kadar çok televizyonumuz varmış. Dışarda da havuz varmış havuzda da tek boynuzlu atlar yüzüyormuş. Yani yüzüyorlardı. Derken televizyonda şu Justin Biiiber denen sidiklinin klibi çıktı. Baybi maybi bişeyler diyordu. Hiç de hayranı değildim, çok cool‘dum. Gelip “benimle çıkar mısın?“ dese, en Filiz Akın sesimle „ne münasebet!“ der, tokadımı atar giderdim.

Fakat bana bir şeyler olmuştu. İzledikçe etkilenmeye başladım. „Bal rengi gözlerine ölürüm, ‚O‘ biçimli dudaklarının üzerine evi yaparım“ falan demeye başladım. „Tanrı aşkına Kübra, sanırım saçmalıyorsun“ dedim ve başımı iki yana sallayarak Bladie Mary’mden bir yudum aldım.

Klibin 2. dakikasına doğru Justin’le göz göze geldik. Aman tanrım Justin Biiiber bana bakıyordu!!!!!11111 Ama cidden bana bakıyordu yani, ondan emindim. Justin bunun ardından hemen göz kırpmak, dudaklarını yalamak, burnuyla top sektirmek gibi anatomik olarak aynı anda yapması imkansız olan birtakım hareketlere girdi. Bir yandan da beni kesmeye devam ediyordu.

Justin gözünü bana diktikçe klibin esas kızıyla aramızdaki gerilim de tırmandıkça tırmanıyordu, derken klip bitti. Klibin geri kalanında bir daha gözgöze de gelememiştik. Düşünsenize, klibi bir daha yayınlanana kadar, yani ortalama sekiz dakika falan göremeyecektim onu. Kolay değildi. Ağlayarak salondan çıkıp tuvalete doğru koşarken etrafımı Justin’in korumaları sardı. Bunun nasıl olduğunu pek sorgulamadım açıkçası. Çünkü o gün şansıma çilekli parlatıcı sürmüştüm. Bu arada herkesin bildiği gibi, erkekler parlatıcıya dayanamaz. Parlatıcıya televizyondaki Justin Biiiber bile dayanamaz ve anında adamlarını yollar. Bilirsiniz bu böyledir.

Tam o noktada çevik bir manevrayla kolay kız olmadığımı belli etmeliydim (bilirsiniz biz Türkler için böyle bekaret, gösterip de elletmeme tarzı yerel motifler önemlidir). Durur muyum, hemen beni kendi evimin koridorunda tutup yaka paça götüren korumaya “Hey adamım senin sorunun ne, tanrı aşkına lanet olası?” diye yapıştırdım cevabı ama bunu Türkçe olarak yaptım.

O sırada Justin “Seni çok seviyorum aşkitom evlen benimle!” diyerek gaipten belirdi. Bu arada çok yazmasın diye Türkiye hattı almıştı, oradan çağrı attı bana.

Telefon, aşkitom, bal rengi göz falan derken bir de baktım Justin 74’ten geri saymaya başlamış, sayması bitince bi baktım şey yapmışız biz. Oluvermiş bi anda. Ama evlenmeden sevişmek falan bana tersti yani, yanlış olmasın. O yüzden “bunu bana nasıl yaparsın nasıl??” diye üzerine saldırdım, o da bana aduket çekti, ondan sonra bayılıvermişim. Ama beni sevdiğinden öyle yapmış, gözleri dolarak açıkladı sonra. Bütün bunlar olurken straplez sütyenim de mora veya kırmızıya kaçmıştı herhalde, ortalıkta gözükmüyordu.

(***9 ay sonra*** Kanada – Sveet Driems Konutları)

O sabah kalktığımda her zamanki gibi gıcık ve uyuzdum. Saçlarımı savurarak yataktan çıktım ve toz pembeye çalan yeşil kazağımı, cam göbeğine kaçan dar bol pantalonumu ve kocaya kaçan patlıcan turuncusu şalımı üzerime geçirdim. İçimde tabii ki straplez sütyenim vardı, zira biz Biiber fan fiction yazarları bilinmeyen bir nedenden ötürü sütyen askılarına karşıyız. Neyse sonra birden bire kaslı kollarıyla arkamdan biri bana sarıldı. Korkuyla ona döndüğümde arı tükürüğü rengi gözleriyle karşılaştım.

„OMG Justin, senin derdin ne ha? Beni korkudan öldürcen mi kuzum?“ diye çıkıştım ve kaşlarımı çatarak dudaklarımı büzüp gülümsedim. O ise son derece kalın, maskülen, maço sesiyle „izir dilirim aşkitom“ dedi ve kalın dudaklarını büzerek „O“ şekline getirdi. Ah kimi kandırıyordum? Ona nasıl kızabilirdim ki? Karşıma geçmiş gizemli gizemli gülümsüyor, dudaklarını ısırıyor, göz kırpıyor, kaşlarını kaldırıp indiriyor, kulaklarını oynatıyordu. Bu kadar çok mimiği aynı anda yapmanın etkisiyle kısa bir süreliğine suratına felç geldi ama o her haliyle yakışıklıydı.

„Aşkiton sana kurban olsun erim, yiğidim!“ dedim ve ona sarılarak yüzünü avuçlarımın arasına aldım. Tam o sırada Justin’in asker arkadaşı Hasan ve onun kız arkadaşı Rosaliminia odaya girdiler. Erkek arkadaşımın suratına dokunurken yakalandığım için çok utanmıştım. Hemen geri çekildim.

„Yüce İsa adına! Aşağıda sizi bekleye bekleye lanet birer ağaç olduk, Justin ve Kübra! Nerde kaldığınızı sorabilir miyim ha?“ diye çıkıştı Hasan. Biz ise birbirimize bakıp göz kırpıştırıp dudak ısırıp burunlarımızı oynattık ve kızardık.

„Hadi kurban olduklarım, gelin de bir güzel kahvaltımızı edelim iyisi mi“ dedi Rosaliminia ve dil çıkardı. Hasan’la ikisi tekrar aşağı indiler. Çok deli hatundu şu Rosaliminia. Dil falan çıkarıyordu, o derece. İki gün önce tanışmıştık ama hayatta sahip olabileceğim en iyi arkadaştı o ve onu bırakmaya hiç niyetim yoktu. Ölümüne kankamdı. SÇS Rosaliminia.

Odada gene baş başa kalmıştık. Justin muzipçe yanıma sokuldu ve yanağımla boynumun birleştiği ama kulağıma da yakın olup bir yandan burnuma kaş göz yaptığı o yerden öptü. Gözleri arzu saçıyordu. „Haydi gel de biraz yaramazlık yapalım Bayan Biiiber“

„Wow seni gidi haylaz çocuk!“ dedim gülümseyerek. O sırada gözüm bir an pencerenin önündeki sonbahar yapraklarına takıldı. Ne kadar da hüzünlü uçuşuyorlardı. Kafamı çevirip Justin’ime baktığımda üstündekileri çıkarmış olduğunu gördüm. Üzerinde sadece Şanel marka baxer’ı ve Rolleks marka saati vardı ve utanmaz bir biçimde gülümsüyordu. Ona iyice yaklaştım ve dudaklarımız birleşti. Yanaklarım kıpkırmızı olmuştu, çok utanmıştım. „Ay sapıııık XD“ diye bağırarak aceleyle yanından uzaklaştım. Evlenene kadar gösterip gösterip elletmemeye yemin etmiştim. Gerçi evlilik dışı bir çocuk peydahlamıştık ama olsundu. Bende bu utangaçlık, bu kırılıp dökülme olduğuna göre onu da muhtemelen leylekler getirip bacadan atmıştı.

justiiiiiiiiiiiiin sni choq swiormmmmm ;))))))

2011-09-23T15:35:00.005+02:00

bu aralar deniz sağolsun, yeni bi hobim var. deniz'in keşfettiği facebook grubu sayesinde hayatıma ışık geldi, artık her şey daha güzel.

14-15 yaşında justin bieber fanı kızların kurduğu "justin bieber hikayeleri" grubu. anlatılmaz yaşanır bi deneyim. oturup justin bieber'la ilgili kimi zaman erotik fan fiction'lar yazıyolar. daha önce hayatlarında herhangi bir yakınlaşma yaşamamış kızların sevişme sahnesi tasvirlerini okumak... offf... bi de bu castin bebesi, dikkatinizi çekerim yani şu resme bakın şu bebe, "tek gecelik bir maceraydı bebeğim, sen ne sanmıştın? hahahaaa" falan diyo. gözünüzün önüne getirin bi. kör oldunuz değil mi? yaaa, yaaaa!

hikayelerde genellikle saçma bi dublaj türkçesi hakim ama yer yer türk motifleri de görülüyo. justin'in sevgilisi olan aşk yaşadığı bi kızın ağzından yazılıyo. kız karakterlerin evlere şenlik isimleri oluyo. ben şahsen baş karakterin adının "nerissa, maisia" gibi böyle götten atmasyonumsu olduğu hikayeleri mi; "daisy", "macy" falan gibi köpek adı gibi olduğu hikayeleri mi; yoksa deniz'in değimiyle "büşra, kübranur, ağlama melis" falan olduğu hikayeleri mi daha çok seviyorum, bilmiyorum. hikayelerden mütemadiyen bi "barbie oynama" tadı alıyorum ve gülmekten krize giriyorum, etrafı falan tekmeliyorum. deniz ve caeromil'le resmen book club yaptık, bi hikayeyi aynı anda okuyup bi yandan yorumlar yapıyoruz.

şimdi bu kadar ballandırdıktan sonra size link vermesem ayıp tabii:

erotik castin bieber fantazisi hikayesi

burda da çocukları var ama evli diiller o yüzden kesinlikle sevişmiyolar

burda paris'teler ilk defa tanışıyolar çok heycanlı (böyle nedense tam eiffel kulesinin tepesinde geçen bisürü hikaye var)

bu 3. hikaye hakkındaki nacizane yorumlarımız:

caeromil:

"gülümseyerek ve cebinden çıkarttığı I-pod'unu bana uzattı. Biraz düşündükten sonra bende o bal rengi gözler de tekrar kaybolmak isteyebiliceğimi anladım ve telefon numaramı telefonuna kaydedip hemen oradan ayrıldım.."

JUSTIN KANDIRMIŞLAR SENİ, IPODLA IPHONE AYNI GORUNUYO AMA BİRİ ARAMA YAPMIYO, BENCE İADE ET
:((

i am not your freud:
HAHSHAHAHAHAHAJHSHAHSKSAHDKASJHDKJSHKFS

deniz:

bir de o dublaj türkçesinin yanında arada "gidüyüm" gibi fiill çekimleri kullanıyorlar ya işte o zaman samanlık seyran oluyor.

oha çok fena yemişler castini

hayır koskoca castin bu, geçmiş hikayelerden biliyorsunuz ki tersi pistir

agresif adam

biz de şu anda deniz'le bi castin hikayesi yazıyoruz. yakında blog keyfinde! he eğer "sizin işiniz gücünüz yok mu?" diye soracak olursanız cevabım hazır: VAR AMA VERMEM.

uzuuun uzuuun 500 tane yorum istiorm blog yazıma gençler! yrm yaprsnız deniz'le yazdığımız mhtşm hikayeyi okuyabilirsinizzz ;)))

genel geyik ve şerefsizsin morrissey'den DEV hizmet

2011-09-14T15:52:00.007+02:00

yaz bitti ama siz bir sezonluğuna aldığınız babetlerle vedalaşamıyor musunuz? üzerlerinden bülent ersoy geçmiş gibi görünmelerine rağmen onları çöpe atmaya kıyamıyor musunuz? genel geyik ve şerefsizsin morrissey yazarları sizin için yemedi içmedi, sezonluk babetlerle vedalaşmanın 4 aşamasını kaleme aldı. işte bu gerçekten harika cenifır!

1. aşama: inkar!

"yok ya o kadar da kötü gözükmüyolar aslında. giyerim ben bunları daha. hem böyle daha bi grunge oldu çok iyi oldu çok da güzel oldu, daha bi yaşanmışlık görmüş geçirmişlik hissi veriyo. hı hı."

2. aşama: iyimser kandırık!

"şu kenarları pırtlamış ama dikerim ki bunu ben! yeni gibi olur. şu soyulan yerlerini de boya kalemiyle filan boyarım, hiç belli olmaz. tabi canım nolcak. my name is baykal. derya baykal."

3. aşama: kaçınma!

"bunları da atmak lazım yaa... giyilmez artık. hmm hmm. atıcam bi ara. kısmet. ya da belki birine falan veririm."

4. aşama: yüzleşme!

"atın şunları ben bakmıyorum. attın mı?" (elle suratı kapatırken parmakların arasından bakmak)

o altı ev terliğinden hallice olan ucuz ve sevimli şeyleri senelerce giyme, kendine adeta bir dert ortağı etme hayallerinizi suya düşürmek istemem kızlar, ama bir yalanı yaşıyorsunuz! kendimizden biliyoruz.

not: ayrıca birtakım türk erkeklerinin babetlere gıcık olma fenomeni nedir? küçükken babetli dayılarca kaçırılmışlar mı? misafir geldiğinde zorla babet mi giydirmişler bunlara? neyin travması bu ya rab?

evimizin ingiliz işgalinden kurtuluşunun 1. gününü bisküvi yiyerek kutladık

2011-09-01T17:00:00.003+02:00

biliyorum bu resmi önceden koymuştum ama şu anda daha uygun bi resim olamaz. avusturya'ya döndüğümde bi de baktım evimiz ingiliz mandasında. bi tane kız vardı, ev arkadaşlarımızdan biri yokken onun odasını kiralamıştı 1 aylığına. bu kız işte ingiliz, bi kız bi de bizim sarıkızla kenks(ti). işte o gelirken ingiltere'deki 19 yaşındaki bebelerin yarısını yanında getirmiş. ev oldu mu sana skins dizisi? 4 kişi bizim evde bi odada kalıyolar, bi de gece çıktıklarında eve dönmek isteyen olursa anahtarı verip yolluyolar, sonra diğerleri sabaha karşı gelip kapıda kalıyo. zavallı sarıkız 2 kere üst üste sabahın 6sında uyanıp bunlara kapıyı açmak zorunda kaldı. hatta apartman kapısı kilitli olduğu için aşağı inip bi de o kapıyı açması gerekti. neyse ki ben derin uyuyorum. bi de kızıyosun, özür dileriz diyip gene yapıyolar. son gecelerinde onlar dışardayken sarıkız zili geçici olarak bozdu, araya bi kağıt falan sıkıştırdı, evin zili çalmıyo. "naparlarsa yapsınlar, ben uykusuz kalıp işe uykusuz gitmekten sıkıldım, aynı anda eve gelsinler" dedi. çünkü birisi anahtarla önceden eve giderse ve uyursa kesinlikle telefonunu da kapıyı da duymuyo, olan sarıkız'a oluyo. sabah kalktım baktım beni aramışlar defalarca, sessizdeydi telefonum. bi arkadaşlarında oturup sabahlamışlar sonra, kendi arkadaşları uyanana kadar.

bütün bunların yanı sıra evi bok ettiler, ne bi bulaşık yıkıyolar, ne tabaklarını kaldırıyolar, kötü kokuyolar, o oda zaten oldu sana gaz odası... ama asıl olay evden çıktıkları gün patlak verdi. kız geçici kiraladı odayı dedim ya, bunların hırvatistan'a festivale gidicekleri gün kadrolu geçici ev arkadaşımız ispanyola o odaya taşınıcaktı. gitmeden odayı temizlemeleri gerektiğini 100 kere söylememize rağmen eve bi geldik, savaş alanı. ben salonu toparlamaya başladım, sarıkız da odayı temizlemeye başladı ama nası sinirlendik belli diil. tam 3 saat boyunca evi dezenfekte ettik. o odadan neler çıktı! çöpler, her yerde dolu kül tablaları, yerde tanga, benim bi tane tişörtüm?! resmen bi kısım eşyalarını alıp gitmişler. bikaç gün sonra avusturya'ya dönücekler diye eşyalarının yarısını da odada bırakmışlar; laptoplar, kıyafetler... insan taşınıcak o odaya dedik, sallamamışlar. biz de bütün eşyalarını dev bi çöp torbasına doldurup kilere koyduk. bugün dönmüş olmaları lazım, nerde kalıcaklar bilmiyoruz. bi ara bize gelip eşyalarını almaları lazım, asıl o zaman gerginlikler patlak vericek. bi de bu asıl kiracı olan kız, dediğim gibi, sarıkız'ın en yakın arkadaşıydı. ben hiçbi arkadaşımla kapı zilini bozucak mertebeye gelmedim. onların da araları bozuldu baya bi, gerçi bi tavşan-dağ muhabbeti var, ingiliz kızın pek salladığı yok, ama sarıkız ondan "ex best friend" diye bahsediyo.

ay bi de ben yokken odama girmişler bişiler yapmışlar, öf düşündükçe uyuz oluyorum. o ingiliz kız baya baya takılmış sanırım odamda erkek arkadaşıyla, kanıtlar o yönde. ama kabul etmiyolar. adamların kanında mı var istila etmek nedir, burası irlanda diil kardeşim, çekin işgal kuvvetlerinizi diyesim geldi. neyse, bundan sonra nah size bizim ev diyerek sınırımızı çizdik, artık burdaki son 2 günlerinde sokakta mı yatarlar naparlar bilmem.

erörlü yazıları çok seviyorum tek geçiyorum

2011-08-22T21:14:00.006+02:00

bunu geçen gün çektim

bunu da...Gülüm

bodrum'dan geldim sevgili fesleğenli limonatalarım. klima soğuğunda devamlı darlanıp yelpaze yapan menopoz teyzelerle geçirdiğim 12 saatlik bi otobüs yolculuğundan sonra yeniden istanbul'dayım, kısa bi süreliğine. bu arada nedense zıptak zıptak şarkılara sardım onları dinliyorum devamlı. istanbul'da kaldığım süre içinde devamlı aceleyle ordan oraya koşuşturup özlediğim insanlarla buluşmam gerekiyo, ondan mı acaba?

otobüste "incir reçeli" filmini izlerken tam sonlarında film kesilip ÇOTA diye ışıklar yanmasa ve "değerlimisafirlerimiz30dakikalıkihtiyaçmolasıiçintesislerimizegelmişbulunmaktayız" anonsu başlamasa, ben de o sırada alelacele gözyaşlarımı silmek zorunda kalmasam iyiydi.

lady gaga'nın erkek kılığındaki fotoları youtube'da arka plan olarak karşıma çıkıyo devamlı, onu bi şaapsak? asabım bozuluyo da.

konudan konuya tuğlaların üstüne basan süper mario gibi atladığım şu günlerde, brendan hines gerçeğinin farkında mısınız? kendisini en kısa zamanda "heavy petting" filminde izlemeli ve yiyiştiği kızları kıskanmalıyız. zaten hollywood'da oyuncu olmak varmış oh kimle oynarsan onunla aşk yaşamalar, bi eli toby maguire'da bi eli jensen ackles'da olmalar, birtakım terbiyesizlikler...

edit: fakat brendan hines'ın da irlanda kökenli çıkması?! ben güzele güzel demem güzel ayriş olmayınca.

dikkat çekici başlık

2011-06-18T15:40:00.006+02:00

sınav dönemi araştırma raporu teslimi derken yine bir daralma / kaçınma / yana yana ders çalışma dönemine girmiş bulunuyoruz sevgili çikolatalı lokumlarım. çok çok baya bi boşlamışım buraları, farkındayım. sizin de bana "buralara yaz günü kar yağıyor canım ölene kadar seni bekleyemem" dediğinizi duyar gibiyim. ama o saçma sapan hava durumunun bekletilmekten hoşlanmamayla alakasını çözemedim, onu bi diyeyim de önce. adam olun.

bu ne biçim hava bi sıcak bi soğuk diye birtakım isyanlardasınız twitter'dan takip ettiğim kadarıyla. ona mesela sevgili avusturyamda mevsim normalleri deniyo. bizim haziranımız temmuzumuz öyle geçiyo. temmuzun başlarında yurda kaçtığımdan dolayı normalde bu saçma sapan havayı sadece mayıs ve haziran aylarında çekmek zorunda kalıyorum normalde ama bu sene oralar da öyle olduğuna göre kaçış yok gibi gibi.

evden haberler köşemizin bugünkü konukları eski ev arkadaşım ve yeni ev arkadaşım. öncelikle hoş geldiniz demek istiyorum onlara. 3 kız kalıyoruz evde, bir alman, bir alman, bir de freud şeklindeyiz. eskiden bi alman, bi avusturyalı bi de temel şeklindeydik, o avusturyalı gitti sonra. giderken çamaşır makinesini de götürdü. bu durum evde çeşitli isyanlara, karışıklıklara neden oldu. bi defa o çamaşır makinesi hepimizin, eve malolmuş bi makine, onu neden götürüyosun? hadi götürdün, bize paramızı neden geri vermiyosun şeklinde birtakım aymazlıklar ve anlaşmazlıklar oldu. makineyi öpt cnms kib diye kaçırırken "yeni ev arkadaşım size makine için para vericeeek-ceeeek-ceeek" diye yankılanıyordu sesi viyana sokaklarında. sonra onun yeni ev arkadaşı "alın şu 30ar euroyu siktirin gidin gerisi de beni bağlamaz aga" şeklindeki tavırlarıyla göz doldurunca olaylar boka sardı tabi. zalımsın eski ev arkadaşı, hayınsın eski ev arkadaşı şeklinde türküler yakar olduk. "30ar euro ne arkadaşım?" şeklindeki e-maillerimize cevap vermeyen bir adet eski ev arkadaşının yeni ev arkadaşı ve "ayyy beni karıştırmayın aranızda hallediiiğn" yapan bir adet eski ev arkadaşı günlerimize neşe kattı, sinir sahibi olduk. hep diyorum inanmıyosunuz, bu avusturlar çoğacaip insanlar. hayırsever bir vatandaş (alman vatandaşı) sağolsun bize kilerde duran kullanmadığı eski çamaşır makinesini hediye etti de bir nebze rahatladık şu an. o çamaşır makinesini kızlardan birinin çılgın 80'ler stayla kemerleriyle el arabasından bozma bi aygıta sabitleyip sokaklarda sürüye sürüye eve getirmemiz de ayrı bi olaydı.

şimdi evin yeni kadrosunu açıklıyorum:

sarı: yeni alman ev arkadaşımız. bikaç ay önce tanıştım, arkadaş olduk, bizim eve transfer oldu. hayatımda gördüğüm en sarışın insan, doğal platin sarısı saçları var. çok şeker. biraz deli, beni de etkiliyo, ders çalışırken evde acaip acaip sesler çıkartıyoruz. aniden gerilme huyu var ama çabuk sakinleşiyo. psikoloji öğrencisi, tetris oynamaktan hoşlanıyo.

kumral: isim bulamadım kendisine, saç renklerinden gidiyorum. 2 senedir beraber yaşadığım ev arkadaşım, bu eve aynı anda taşındık. çok şeker. bi şeye kızdığı zaman facebooktan bol göz kırpmalı mesajlar atıyo. sanırım agresyonu yumuşatmak için yapıyo ama "dolapta sütüm vardı kim bitirdi? kahve içicektim, süt kalmamış. biraz sinir bi durum ;))" diye bi mesaj gördüğüm zaman gözümün önüne gözü seyiren biri geliyo. süt nerde - sarıkız içti - sarıkız nerde - dağa kaçtı şeklinde vuku bulmuş olaylar meğer, sarıkız süt aldı olaylar tatlıya bağlandı. bu arada kumral arkadaşımız yazın istanbul'a bi dönemliğine erasmus yapmaya gidiyo, onun yerine bir dönem bize geçici ev arkadaşlığı yapan ispanyola gelicek. şurda azıcık bahsetmişim ispanyola'dan.

i am not your freud: esmer.

aşağıdaki yazıda bahsettiğim beni sinir eden arkadaşa hadisizeiygünneeer çekeli baya oluyo. geçtiğimiz haftalarda onun çalıştığı barda karşılaştığımızda (evden dışarı adımımı atabiliyodum o dönem, bu kadar çok dersim yoktu) "meraba cınımıniçi, 12de işim bitiyo, yanınıza gelirim takılırız" demesi, bahçe kısmından barın içine transfer olurken önce arkadaşımı sonra beni durdurup "gidiyo musunuz?! nereye gidiyosunuz?!" diyip içeri geçtiğimizi öğrenince rahatlaması, ardından saat 12yi geçince veda etmeden basıp gitmesi yerinde bir karar aldığımı bir kez daha doğrulamış oldu. "sizi bana sayıyla mı verdiler" adlı albümümün çıkış parçası olan "manyak yar" adlı eseri kendisine armağan ediyorum.

"i am not your freud! i am not your freud! çalışma masasına bekleniyorsunuz!" beni çağırıyolar anacım, duty is calling dedikleri şey bu olsa gerek. öperim.

isyanım var ulan

2011-04-29T01:56:00.010+02:00

deniz: eğer "ps i love you" yüzünden evlenemezsem irish tourism board'a yediririm tüm afişleri

hesabını soralım

bize böyle böyle dediniz
burada herkes bir gerard dediniz
şu at suratlı karı bile kanser edecek gerard buluyor dediniz
i am not your freud: ahshshjsahjdjhjhsajhdjhas

deniz; çok sevdiğim, çok komik, çok tatlı, çok bisürü şey bi arkadaşım. blogunu yeterince kişi okumuyo bence. okuyunuz.

geçen ay deniz'le dublin'e gittik. iki irlanda manyağı olarak st patrick's day'i kutladık geçit töreni falan izledik. tabii bi kısım beklentilerimiz vardı irlandalı'lara tanışmak bavula koyup eve götürmek gibi, olmadı onlar. sokaklar amerikalı turistlerle doluydu. zaten bence irlanda'nın %50'si amerika'ya %40'ı avusturya'ya göç etmiş, %10u da memlekette kalmış ama fazla ayak altında dolaşmıyolar. o yüzden deniz'in hali hazırdaki bikaç ayriş arkadaşıyla takıldık. aralarından bi tanesiyle türkiye'de erasmus yaparken tanışmışlardı, onu doğal ortamında görmek ilginç oldu tabi. "kanka içmeye gidiyo muyuz ehere mehere" yapan erasmus ayriş gitmiş, "bir politikacının seçim kampanyasında görev alıyorum, saygın bir mesleğim var, sizi parlamentoya götüreyim de ortam görün, hadi yine iyisiniz keratalar, ama utandırmayın beni orda haa" modeli biri gelmişti. neyse parlamento gördük hakkaten de, irlanda'nın devlet bahçeli'si konuştu falan çok acaipti. bi de ben çok beğendim irlanda'yı, tekrar gitmek istiyorum. ama bu sefer sorucam irlandalı'lar nerde saklanıyosa orasına gidicem. dublin bitmiş aga. şaka lan şaka bitmemiş dublin candır.

blogumu az çok okuyosanız bilirsiniz; dönem dönem beni sinir edicek bi adamla tanışmazsam evrenin dengesi bozulur, matrix hata verir. işte gene öyle biri çıktı şimdi. bi öyle bi böyle davranmalarıyla hayatıma neşe (!) katıyo. hayatımda birinin olmamasından bana gına geldiği için de eeeh yeter be de diyemiyorum, bakalım dicem bi ara. zaten bundan cacık olmicanı biliyodum da iyi vakit geçiriyoruz beraber, çok eğleniyoruz, ohş yakışıklı da, takılalım bakalım kafasındaydım. ama bi oo bebişim yapması bi sallamaması dengemi bozdu. seninki ego da benimki lego mu? ben de kaçan kovalanırcılık oynuyorum şimdilik ama aslında gönlümden kafasına sert bi cisimle vurmak geçiyo. bi de süper giden ilişkileri olan 2 arkadaşım var onlar da ben böyle şeyler anlattıkça "ay ne güzel ya ne değişik şeyler yaşıyosun bizim hep aynı, aah ah bekarlık" falan yapıyolar. neresi değişik arkadaşım hep aynı model adamlar beni sinir sahibi yapıyolar diyorum anlatamıyorum. "the grass is always greener on the other side" demiş atalarımız.

sizleri "dublin sokakları ve st patrick's day geçit töreni" adlı fotoğrafla baş başa bırakıyorum, sevgili gönülsel pamuk şekerler.

şimdi böyleyken böyle

2011-02-23T03:32:00.005+01:00

çok şahane iki tane ev arkadaşım var yerim onları ben. avusturya'daki 3. evimde nihayet mis gibi ev arkadaşları buldum. yalnız bi konuya parmak basmak istiyorum: şimdi bunlardan alman olanının bi erkek arkadaşı var resmen bizimle yaşıyo. akşam eve gelip de onu görmezsem noldu her şey yolunda mı diye soruyorum o derece - ki eğer olur da evde olmazsa zaten yolda oluyo, telaşa mahal vermiyoruz. bi de şöyle bi durum var ki bu ev arkadaşımla erkek arkadaşı devamlı romantik komedilerdeki gibi "kikikiki ayy hiç o konur mu yemeğe ay döküyosuuun hihi bi öpücük ver bakiyim" diye yemek yapıp akabinde de sevişiyolar. durum bu. şimdi iyi güzel de aç var tok var arkadaşım, insanın gözü kalıyo zaman zaman. o insan benim, cenifır. he diğer ev arkadaşımın bu konuda benzer hisleri var mı bilmiyorum, o yüzden kendi adıma konuşuyorum. hayır bişi diil çocuğun bi yerlerine zeval gelicek yazıktır gencecik çocuk, en parlak döneminde. çok göz var üzerlerinde bi kurşun şart bence.

burda ne zaman bi devlet memuruyla muhattap olmam gerekse -ki sık sık oluyo bu, hayatım bürokrasi- sinir sahibi oluyorum. avusturya'da devlet memurları mümkün mertebe gıcık olma, karşındakiyle dalga geçme, saçma sapan laf sokma gibi konularda özel eğitim alıyolar diye düşünüyorum. tamam dünyanın hiçbi yerinde neşeli ve arkadaş canlısı olmakla nam salmış çalışanlar diil kendileri biliyorum da ben böylesini görmedim yaa! cevabını vermek, bi yerinize bişey battıysa çıkarın öyle gelin ben beklerim demek istiyorum ama işimin halledilmesi bunların elinde olduğu için bi şey diyemiyorum malesef. polisleri öyle diil ama mesela, bi kere kimlik kontrolüne denk geldim kibarlardı... her ne kadar bin saat boyunca geçmişimi araştırsalar da. neyse bugün bi başvuruda bulunurken bi belgeyi yazdırmayı unutunca ve memure teyze alaylı alaylı "ben çıkartırım bilgisayardan ama bi dahaki sefere bi başvuru yaparken doğru düzgün okuyun orda yazanları. bakın ingilizce print this document yazmışlar. print demek yazdırmak demek. print this document diyosa o belgeyi yazdırıp getirmeniz gerekiyo, çünkü print yazdırmak demek, tamam mı?" diyince başvuru için getirdiğim 2398723 tane belge vasıtasıyla "beyle beyle mi yazdırıyoz?" diyerek kağıt kesiği içinde bırakmak istedim kendisini.

son olarak sizlere, evet evet sizlere, bugün taktığım şarkı ve videoyu göstertmek istiyorum. zaman zaman takarım ben öyle bi şarkıya, bütün gün dinlerim:

klipteki ufo gören masum köylünün "emrah koş ananı..." şeklinde salona dalması, çırpınarak "na bu kadar uzay gemisi indi tarlaya ekinler telef oldu" gibisinden bişiler demesi, bütün sülalenin "uzaylı var dediler geldik" diye ufoya hücum etmesi ve sonrasında yakalanan "bütün galaksi buna inansa" tandansı, uzaylıların teknolojik olarak bizden ileri olmalarına rağmen imajlarının 17. yy'da kalması falan bi yana, bu şarkıyı severim. çok nostaljik ve sevimli duygular uyandırır bende. he ben baba olsam o al yanaklı zırtapoza kız vermem, ayrı.

under a blood red sky

2011-01-27T01:44:00.004+01:00

evet nası oldu bilmiyorum ama o şurda bahsettiğim arkadaşıma sardırma dönemim sona erdi. tanıdıkça erör yönleri ağır bastı sanırım bi de farkettim ki hiç öyle bi niyet bi durum yok ortada. kendiliğinden geçti yani bi şekilde. blog yazarından şok açıklama: "kalbim boş"!

stajdan da çıktım oh pazartesi son defa gidip çocuklarla vedalaşıcam.

haftaya istanbul'a gidiyorum. gider gitmez kuaföre koşucam zira saçlarım kontrolden çıktı. bi yandan da kaç zamandır görmediğim ailemle ve arkadaşlarımla sevgi yumağı olucam diye seviniyorum.

üç senedir burda yaşıyorum ve galiba okul bitince dönmek istemiyorum ben. ya burda kalmak ya başka bi yere devam etmek istiyorum. iş imkanları el verdiğince tabii de...

doğum günümün yaklaştığı şu günlerde 30'a 3 kala bunalımı yaşıyorum, sevgili tereyağlı tost ekmekleri. 27 yaşına geldim hala iş güç sahibi olamadım, 27 yaşına geldim hala okuyorum vb çeşitli "27 yaşına geldim hala" cümlelerim oldu. buralara gelip uzatmalı eğitim olayına girmeseydim de çok aklımda kalıcaktı, biliyorum. insan naparsa yapsın bişilerden eksik kalıyo duygusu yaşıyo galiba.

satırlarıma burada son verirken büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden ısırırım. cörk diye.

bitse de gitsek

2011-01-20T14:06:00.005+01:00

uzun zamandır buraya bişeyler yazmıyorum. peki neden yazmıyorum? bunun çeşitli nedenlerini incelememiz gerekirse yazıcak bi şeyim yok ondan yazmıyorum. tağam mı?

staj işi içimi sıkmaya başladı, çıkacağımı ne zaman söylesem diye düşünüyorum. iş yeri ortamı ve beni sinirden çıldırtan 2 insan... empati yoksunu saygısız bi terapist ile agresyonunu gizlemeye çalışırken saçma sapan çıkışlar yapan ve düşüncesiz laflar eden bi öğretmen. genellikle bu lafların hedefi olan ve stajı bırakıcağmı söyleyince onlarla yapmak durumunda kalacağım konuşmayı düşünüp iyice sinirlenen ben... bunlarla meşgul kafam.

dün kafamı dağıtayım diye film izleyeyim dedim. the social network'ü izledim. sonra da the social network izlemek yerine yapabileceğiniz daha üretken ve eğlenceli aktiviteler listesi hazırladım:

-tırnak kesmek
-cips paketindeki cipsleri saymak
-klavye temizlemek
-olası bi uzaylı saldırısında izlenecek stratejileri belirlemek

öf öyle bayık bi film. izlemeyin. ödül de almasın ayrıca yeter.

golden globes'daki performansından sonra ricky gervais'e olan hayranlığım bi kat daha arttı. akşamları evde the office izleyip izleyip kıkırdayarak stres atıyorum.

sinirli bir değneğim olsa o değnekle iş yerindeki o iki kişiyi döverdim. o da sinirini atardı ben de.

pasif agresif bi insan olmaktan memnun diilim. en yakın zamanda aktif agresif bi insan olmak suretiyle ruh ve beden sağlığıma katkıda bulunmak istiyorum. her türlü yardıma açığım.

öğretmeniiim! öğretmen miyim? ı ıh.

2010-12-10T17:32:00.004+01:00

anne ben öğretmen oldum.

terapiydi göçmenlerdi entegrasyondu diye girdiğim stajda devamlı olarak okuldan gelen çocuklara ders çalıştırmak durumunda kalınca ilkokul öğretmenine bağladım. artık benim de "çeneniz değil elleriniz çalışsın", "o ödev bitecek, bi daha etrafta koşturduğunu görürsem seni çok fena gıdıklarım", "kendinizi bağırarak ifade etmeyin evladım", "lütfen insan gibi sesler çıkaralım" gibi abuk subuk laflarım var.

çocukların okumaya (kitap anlamında olsun, eğitim anlamında olsun) karşı olan isteksizliği ve bunu ifade biçimleri de zaman zaman dumur diyarına sürüklüyo beni:

kız (8): yaa sıkıldım ben okumicam bunu
i am not your freud (26,5): ama okuman lazım bak kendini geliştiriyosun ne güzel, okumayıp napıcaksın evde mi oturucaksın sonra?
kız (8, son derece ciddi): aa iyi dedin yaa eve gidiyim ben.

erkek (8): ben hiç okumak istemiyorum okula gitmek de istemiyorum
i am not your freud (26,5): e napıcaksın ilerde okumazsan? okumadan nasıl meslek sahibi olucaksın, ne iş yapıcaksın?
erkek (8): ÇİÇEKLERİ KESÇEM BEN

dumur olmadığım zamanlarda da erdener abi'ye bağlıyorum:

- freud öğretmenim sen evli misin?
- hayır
- erkek arkadaşın var mı?
- yok
- sevdiğin biri var mı?
- yok. ödevini yap.
- hiçkimseyi sevmiyo musun?
- hiçkimseyi sevmiyorum. (böyle sevgisiz bi insanım)

- freud abla benim ablam var senden küçük ama evli, çocuğu da var.
- aferin.

- freud öğretmenim ben çok sıkıldım ödevimi sen yapsan olmaz mıııı?
- olmaz.

bi de düzenli olarak "yavruları almancı türkçesinden kurtarma çabaları" içindeyim ama pek başarılı olamıyorum maalesef:

- biz okulda zaten bisürü buch ohuyoz
- buch ohuyoz deme, kitap okuyoruz de. ya türkçe ya almanca konuş.
- ya neyse işte zaten okulda bisürü buch ohuyoz sonra geliyoz burda da ohuyoz
- ühühühü

- kannst du meine hausübung kontrollieren? und ich muss auch noch diesen text auswendig lernen.
- tamam ama türkçe söyle bi de bunu şimdi.
- hausübung'umu kontrollieren yapar mısın? bi de bu text'i auswendig lernen yapmam lazımmış.
- "ödevimi kontrol eder misin? bi de burdaki yazıyı ezberlemem lazımmış"
- ya neyse işte yapsanaaa! bitteeee!
- allahım neydi günahım

neyse ki bu asıl okulla bağlantılı olarak yapıcağm zorunlu staj diil. biraz deneyim kazaniym, göçmenlerle çalışmak nası bişi onu göriyim, sabrımın sınırlarını genişletiyim, fazladan staj göz çıkarmaz diye yapıyorum. asıl staj daha terapiyle psikolojiyle ilgili olucak. öyle olucak di mi??? evet evet. şşş. sakin.

real a lie, you're truly mine

2010-12-04T06:40:00.004+01:00

öncelikle şunu söyliyim: melissa auf der maur fanı oldum. her gün bi şarkısını 10 kere dinlemezsem rahat edemiyorum. şu anda da real a lie, you're truly mine diye geziyorum.

peki niye öyle geziyorum?

geçen gün konserine gittim. sadece adını duymuştum önceden. birisi bana bi şarkısını yolladı, bu akşam konseri var hadi gel dedi. şarkıyı dinledim, geliyorum dedim. allahım sana geliyorum da demiş olabilirim, emin diilim.

peki kim bu birisi?

eskiden gıcık olduğum, şimdi ise hastası olduğum bi insan. baya baya hoşlandığım bi insan. bana son derece kanka çeken bi insan. öf bu ne biçim iş bi insan.

her buluşmamızda kendisiyle ilgili bi "aman allaam kaç kaç koş koşarak uzaklaş" temalı bilgi, bi de "bence evlenmeliyiz hem de bu sene" temalı bi bilgi ediniyorum. ben ki mantıklı bi insanım, "gönül gözüm kapalı giderek sana yazılıyorum" modeli geziyorum.

en ufacık minicik bi hoşlanma durumu olsaydı onun tarafından, hissederdim - ya da hoşlanan insan böyle bi öküzlük yapmaz şeklindeki çıkarımlarımdan biliyorum ki o hiç benim gibi düşünmüyo. bu yüzden arkadaş olmamız fikrine alışmam gerekiyo. belki de biraz mesafe koymam gerekiyo. koyamıyorum. ya da henüz koyamadım. salağım, biliyorum.

şu anda ev arıyo ve geçici olarak arkadaşında kalıyo. arkadaşının evi benim evimden 30 sn uzaklıkta. hemen köşede. bazen romantik komedilerdeki gibi arayıp "bi kapıya çıksana" diyip tutup öpesim ve kaçasım geliyo evinin önünden geçerken. sonradan "o neydi öyle manyak mısın?!" derse de "aa bilmem hatırlamıyorum sarhoştum" diyesim geliyo. arkadaşlarım "abi seviyosan git konuş bence" diyo. hiç birine götüm yemiyo. hayır bi de düşünsene ben dicem böyle böyle, o da dicek ki "aa yavru kuşum kankamsın sen benim", sonra bi dahaki buluşmamızda kasış olucak, bu böyle "ay yazık kıııız" modunda olucak bana, istemiyorum. ya bi de bi anlaşıyoruz ki sorma gitsin, acaip eğleniyoruz, muhabbetler gırla, buluşup duruyoruz devamlı. ben hiç bi erkekle tanışıp sonra baş başa baş başa buluşup da kanka olmadım. hani biriyle arkadaş olursun ama ortamdan biyerden tanırsın, böyle date gibi gelişmez olaylar. he salak ben bi de bunu date sandım bi de o var. aa ne güzel tanıyoruz birbirimizi derken bu bana bikaç kere buluştuğu kızın kendisine yol verdiğini ve ne kadar bozulduğunu anlattı. o esnada anladım freud kanka olduğumu. azcık şansım yaver gitse kafamı kıracağım zaten.

o yüzden:

"Real a lie, you're truly mine
I am that kind, living blind
Real a lie, I am that kind
Living blind, for a lie"

yerim seni :)

2010-11-11T02:34:00.000+01:00

[Görkem Yiğit Kuru]
1:34am
gecelere akıcaz
viyananın efsanesi olucaz
10 sene sonra
varlığımıza inanmayacaklar bile
[You]
1:34am
ahahah
[Görkem Yiğit Kuru]
1:34am
o kadar inanılmazları başarıcaz
[You]
1:34am
abi bence görkem yok yea
dicek insanlar
[Görkem Yiğit Kuru]
1:34am
kesinlikle
"yok artık görkem kuru" tabiri çıkacak
[You]
1:35am
ahshjshjshedshedk
[Görkem Yiğit Kuru]
1:35am
bak
şunu da diyim kaçayım
benim mini bi planım vardı
şimdi kaptan bi arkadaş var bizim...
[You]
1:35am
kaptan mağara adamı di mi
[Görkem Yiğit Kuru]
1:36am
bu kaptan arkadaş nikah kıyabiliyor
denizci bee
aaay
[You]
1:36am
oh EVET
HİÇ SORMİCAKSIN SANDIM
[Görkem Yiğit Kuru]
1:36am
işte evlenilecek kızları
ağıma düşürüp
benimle evlenir misin?
manyak yaaa
ağıma düşürüp onlara iyi bi koca olucam
[You]
1:36am
ahaha
ağa gel
fuhuş sanki
[Görkem Yiğit Kuru]
1:37am
avusturyadan sana da kapatırık bi tane
hazır çıkmışken denize
seni de evlendiririz
çocuk ayıldığında
çok geç olur
yüzükler takılmış olur
[You]
1:37am
oley
[Görkem Yiğit Kuru]
1:37am
iyi niyetli bi pisliğim ben:)

iyi günler, ben konuyla alakasız resim ekolünden geliyorum

2010-11-09T01:33:00.005+01:00

ateşle oynuyorsun bebeyim

az önce scrubs'ın bi bölümünü izledim ve özendim: bahamalar'da romans yaşamak istiyorum. holly'yle film izlerken romantik sahnelerde iç çekip mızıldandığımda onun "film o film" demesini özledim. bi de duygusal abazalık had safhada demek istiyorum.

göçmenlerle çalışan bi dernekte staj yapmaya başladım. bugün türk çocukların ödevlerine yardım ettim ve elimden geldiğince düzgün türkçe konuşmalarını sağlamalıyım diye hırslandım. "malen yapalım mı", "ben onu aufbauen ederim" diye konuşuyolar, üzülüyorum. kendilerini yaşken doğru yöne doğru eğmek istiyorum. ne kadar başarılı olurum bilmiyorum tabii.

geçen gün odamı toplamıştım, gene ahır kıvamına gelmiş. yarın ders çalışmam gerekiyo, uğraşamicakmışım gibi bi his var içimde. yapılacak şeyler listesi mütemadiyen uzuyo sayın seyirciler.

geçen cuma arkadaşlarımla bi bardan çıkıp başka bi bara giderken baktık bi yerden müzik geliyo, müzisyenler var, hemen içeri daldık. jam session varmış, insanlar kafalarına göre çalıyolar. mikrofonu biri bırakıyo biri alıyo, her şey doğaçlama, şarkıları da sözleri de uydurmak gerekiyo. kanımdaki alkol oranı sağolsun fazla çekinmeden çıktım ben de meydaaaane, aldım mikrofonu. bişeyler uydurdum, söyledim. çok iyi geldi. daha sık şarkı söylemem lazım.

yatak istikametinde ilerlerken büyüklerin ellerinden küçüklerin hoptirininaynaay naynay ninay nom

lelelelelele

2010-10-31T19:00:00.004+01:00

ay hoşgeldiniz anacııım

*anlamsız müzik girer, i am not your freud sabahın köründe pırıllı yırtmaçlı gece elbisesi ve avize küpelerle anlamsızca danseder*

birbirinden nefis tariflerle yine karşınızdayım sevgili hanımlaaaar

bugünkü yemeğimiz sofraların sultanı, elit kesimin vazgeçilmezi sebzeli makarna

hemen malzemelerimizi söylüyorum not alalııım

sebzeeee

makarnaaaaa

kaçıranlar için tekrar ediyorum: sebzeee, makarnaaa

gelelim yapılışına:

makarnamızı pişiriyoruz, sebzelerimizi pişiriyoruz (yemek malzemelerini anlamsızca benimsemek)

veee sıcak sıcak servis ediyoruuuuz

soğursa ısıtıyoruuuz, sıcak servis ediyoruz, sıcak yiyoruz. sebzeli makarna bu sonuçta, intikam değil. ahahaytt

aklını kaçıranlar için tekrar ediyoruuum: ERÖRÖÖÖ

yayında ve yapımda emeği geçen herkese nanik. esen kalın.

gerizekalının tekisin

2010-10-30T03:18:00.002+02:00

patlamanı istiyorum

diğerleri gibi

çünkü hep aynı.

kimsenin yaklaşmasını istemiyorum.

vermek istemiyorum kalbimin ipini

başkası alsın yanını

kırılganmış

o kadar yoruldum ki

olmazmış

senden önce de yalnızdım

öyle bırak beni

telefona bakmak çok saçma

istemiyorum elindekini

kendini bana açma

kimin içi ağlıyor şimdi?

snap out of it

2010-10-18T23:17:00.007+02:00

geçen gün bi cafe'de arkadaşımla onun köpeğine o esnada bestelediğimiz "seni gidi küçük fare" şarkısını söyleyip köpeği dansettirirken artık neden erkek arkadaşımız olmadığını merak etmemeye karar verdik :)

yine aynı arkadaşımla konuşurken dönem dönem bi adamı takıntı haline getirmezsek rahat edemediğimizi farkettik. sevgili olmasına gerek yok. takıntı haline getirince de rahat edemiyoruz gerçi. mütemadiyen rahatsızız. "madem huzurlu bi ilişki yaşayamıyorum, o zaman huzursuz bir bekar olayım" mıdır nedir bunun mantığı çözemedim. sonra kendime kızıyorum ya manyak mısın taktın elin adamına bıraaaaak aaaaa madem bekarsın bekarlığını yaşa "oooh kafam rahat hops hadi kanka eller havaya" yap diye. eller havaya yaparken gözün fıldır fıldır olmasın ay o mu geldi aman bunu mu dedi diye. diye diye ne diye?

yeni geçici ev arkadaşım ispanyola her gün düzenli olarak çamaşır yıkıyo, sevgili yumoşla yıkanmış çamaşır kokulu yatak örtülerim. kız resmen boş zamanlarında ispanyaya telefon etmekten, mutfakta rastladığı ev ahalisini o gün başına gelen her şeyi en ufak detayıyla anlatarak kitlemekten ve çamaşır yıkamaktan hoşlanıyo. bi yandan da iyi bi kızcağız, gıcık oldukça kendimi kötü hissediyorum. sonra bişey yapıyo, geçiyo bu hislerim.

o elektrik faturası bi gelsin ispanyola, bütün şarkılarım hep sana olucak.

edit: şekil 1-a: kız kalbini almış orda beklerken uygun bir aday oradan geçmiş bulunuyordu

akşama incilerin efendisi başak'ta kızlar gecesi var

2010-10-09T12:30:00.004+02:00

unintended:
ok hazirlaniorum o zaman simdi cikmama yakin haber veririm sana

i am not your freud:

tamam aşk böceğim

unintended

şık olcam ama bilesin : )

i am not your freud:

neden

kime süsleniyorsun

şıllık

unintended:
size anam

bunca zaman sonrasının şerefine : )

i am not your freud:

ahaha

unintended:

sonra spontane dışarı çıkalım diyince

bipa sendromu yaşıorum (editörün notu: bipa sendromu, son paragrafa bakın)

i am not your freud:

ahahahaha

unintended:

kaşlarım gelio aklıma

i am not your freud:

ya başakların köyünden spontane dışarı çıkılmaz

rahat ol

unintended:

hahaha nolur nolmaz

i am not your freud:

süt sağmaya çıkarız en fazla

unintended:

tamam

ineklere seksi gözükmek isterim

i am not your freud:

jahskjdhsköfhskjdf

gerizekalı :)

amca baba yarisidir yavrum

2010-10-01T15:09:00.003+02:00

nuri alco nerelerde napiyo diye merak edenleriniz varsa söyliyim; amerika'da tv programi var, suclulari falan yakaliyo. en bilindik yöntemi ise viskilerine ilac katmakmis diye duydum.

dün yapilmamasi gereken bisi yaptim ve kahküllerimi kendim kestim. fena olmadi ama. burda kuaförler acaip pahali, bi föne 40 lira verdiginizi düsünsenize. burda hic gitmedim o yüzden. her türkiyeye dönüsümde rapunzele bagliyorum ve ilk is kuaföre kosuyorum.

gecen gün vize uzatmak icin gereken belgeleri toplamaya gittik unintended'la. evet evet kendisi yasiyo. bazen ortadan kaybolur, sonra cikar bi yerlerden. neyse iste belge alirken bi memure hanim teyzeyle aramizda gerilim oldu. buranin memurlari genellikle insani döver, özellikle yabancilari tabi. bi asagilamalar bi seyler...

memuriye: bu böyle yapilmaz bunun böyle olmadigini bilmiyo musunuz, hic düsünmüyo musunuz, inanamiyorum yani oofff bidi bidi bidi...
artik dayanamayan unintended: niye bu kadar düsmanca davraniyosunuz?
afallayan memuriye: ?! düsmanca davranmiyorum
freud: evet düsmanca davraniyosunuz ve bu tam bir avusturyali davranisi
unintended: sonucta bunlari bildiginiz icin biz size soruyoruz, biz her seyin nasil isledigini bilseydik size gerek kalmazdi di mi? herkes kendi yapardi islemlerini
memuriye: siz bütün gün burda oturup insanlarla ugrasin bakalim nasil davraniyorsunuz
unintended: ama sizin isiniz bu, burda calismayabilirsiniz o zaman (tayyip stayla)

bi de isin ilginc yani, "muhattap olmiyim, versin belgemi gidiyim, uzamasin" diye sesinizi cikarmazsaniz ooooh atarlandikca atarlaniyolar, ooh eziyolar falan. ama bi sakince karsi cikin, apisip kaliyolar. böyle bi durumda kalirsaniz siz de yapin, güzel oluyor.

alman ev arkadasim yurda döndü dün. henüz gecici ispanyol ev arkadasimizla tanisamadi cünkü kendisi ispanya'da su an. bi tanissinlar bakalim nasil anlasicaklar cok merak ediyorum. bu aksam alman ev arkadasimin avusturyali bi arkadasi ve onun norvec'te tanistigi amerikali erkek arkadasi bize yemege geliyolar. bu arkadaslar nasi bagliyo bu adamlari ya tee ordan burdan getirtiyolar ithal ediyolar, cok merak ediyorum. ayni bu irlanda'nin yarisini viyana'ya getirten avusturyali karilar gibi. bi seminer düzenlesinler cok rica ediyorum, festival gibiler katilmak istiyorum.

hmmm hmm anlıyorum

2010-09-16T21:16:00.006+02:00

yine avusturya'dan bildiriyorum ciciler. geleli bi hafta bile olmadı ama taze dedikodu aldım anlatmazsam çatlarım.

şurda anlattığım mal vardı ya benle buluşmaya gelmişti sonra bi kız gelmişti kucağına oturmuştu... geçen gün bi barda o kızla karşılaştım tesadüfen. baya bi konuştuk. ben mal adamın kendisi için "çok eski bi arkadaşım, neden kucağıma oturdu anlamadaaam" dediğini anlattıktan sonra kendisi de onunla konuştuklarını anlattı. meğer bunlar gayet bişiler yaşıyolarmış o esnada, resmi olarak birlikte olmasalar bile. özetle kendisi şunları yumurtlamış kıza:

- o gün kız kucağına oturunca ve ben kalkıp gidince önce kızı azarlamış "naptığını zannediyosun, bölgeni mi belirlemeye çalışıyosun kucağıma oturarak?" diye. sonra da benim peşimden gelip binlerce özür dilemişti.

- daha sonra "ben sana çok aşığım lütfen ühühü" diye kıza gidip "freud'la olan buluşmamız 'date' sayılmazdı, zaten arkadaşlarımla gelmiştim!" demiş. "ne zaman 'coffee date'e gidicez?" diyen de kendisi diildi sanki

- daha sonra "sana o kadar aşığım seni o kadar çok seviyorum ki korktum, o yüzden kaçmak istedim, freud bi 'safety net'ti benim için." demiş. ahahahaha evet canım evet.

- kız "bitti" demiş, bu "kabul etmiyorum" demiş, buluşmuşlar ağlamış yalvarmış, sinir krizi geçirmiş. titriyodu dedi. sonra da yüzük almış evlenme teklif etmiş.

"ben seni haketmiyorum, sorun sen diilsin benim bebeğim" dese klişe çemberini tamamlicakmış ama o zaman ayrılınıyo diye demedi herhalde. hala evlenelim diyomuş. kız da "ah napıcam ben bu deliyle, bilemiyoruuuum" modundaydı. he bu arada malın bütün bunlar olurken bi de yatıp kalktığı bi kız varmış, onu da bu kız hastalık kapınca sormuş, öyle öğrenmiş.

kız "onu istemiyorum" diyo, "artık aşık diilim manyak manyak davrandı korkuttu beni" diyo, "onun yüzünden hastalık kaptım" diyo, bi yandan da "napıcamı bilmiyorum, hala görüşüyoruz" diyo. iyi de bi kız aslında, ikimizin de olanlardan haberi yoktu o yüzden hiçbi problemim yok kızla ama bütün bunların üzerine hala "ay napıcam" modunda olması pek bi ilginç tabi. böyle kızsal bi "ya ama pişman olduuu kapıma köle oldu yağmurlarda ağladı, etkileniyorum bi yandan" tribi olsa gerek. "sana ne doğru geliyosa onu yap" dedim, sarıldık, sonra malla buluşmaya gitti. "istersen gel sen de" dedi ahaha "yok sağol ben iyiyim böyle" dedim. mal bi adamın egosuna en ufak bi katkıda daha bulunmak istemiyorum.

böyle adamlara meydan verenler olduğu sürece bunlar varolmaya devam edicek. maalesef.

ama o "safety net" olayına çok gülüyorum hala, dünyanın en büyük yalanı.

burda tanıdığım bi müzisyen var barlarda çıkıyo, yarın onu dinlemeye gidicez arkadaşlarla. belki ben de bi şarkı söylicem. heycanlıyım. hatta ufak bi beyin yangını çakiyim hemen: "heyecanlıyım daha yolun başındayım / hep yanımda ol, aşkına sevdalıyım".

okul daha başlamadı, belgelerle melgelerle uğraşıyorum klasik. vizemi uzatmak için gereken belgeleri topluyorum.

geçici olarak yeni bi ev arkadaşım var şimdi, ev arkadaşlarımdan biri fransa'ya staja gitti bikaç aylığına, onun odasında bu kalıyo. ispanyol bi kız. iyi bi kız ama çok konuşuyo, bi de ne yapsam "ay sen çok delisin yaaaa inanmıyorum manyaksaaan, bütün türkler mi böyle yoksa sadece sen mi böylesiiiiin?" şeklinde tepkiler veriyo, darlıyo beni zaman zaman. sonra beni arkadaşlarına anlatıyo böyle "ay bak bu ev arkadaşım, çok deliii, haftasonu dışarı çıktı, sonra geç geldi, öğleden sonraya kadar uyuduuuu" diye. "sen viyana'da yeterince uzun kalmamışsın" dedim. "gerçekten manyak insanlarla bi tanış da anlarsın kim deli kim diil". hayır bi de ondan sonra "ispanya'da biz sabahlara kadar çılgın atıyoruuuuz burda hiç öyle şeyler yoook" diyo.

şimdi odamı toplamaya kaldığım yerden devam ediyorum, sevgili mısır patlakları. hepinize şimdiden iyi haftasonları.

summer wine

2010-08-13T19:35:00.004+02:00

Ben yazlıkçı oldum sevgili yumurtalı omletler. Bol bol denize giriyorum ve kıçımı serip yatıyorum. Hatta son zamanlarda kariyer planlarımda bi değişiklik yaparak deniz canlısı olmaya karar verdim. Ben suda duriyim öyle, arada fındık fıstık atın bana. Alkışlanıcak bişey olduğu zaman suda cıpcıp yapiym, isteyene boy veriyim, öyle geçsin günler. Yalnız çığlık atan çocuklara su atma hakkım saklıdır, sonradan yanlış olmasın.

Denizdi suydu bunlar güzel de ailecek yazlıkçı modu bazen daraltıcı olabiliyo, sevgili “dubaya kadar yüzelim”ciler. Özellikle babamın İstanbul’da etliye sütlüye karışmaz bi insanken burda “neeüüüy eve gece 3’te mi geldiniiiiiz?!?!” modeli bi insana dönüşmesi normalde ailesiz yaşayan bünyemi geriyor. Bi de nerden eve geldiniz diye sor, diskodan mı bardan mı? Yoo dostum yoo, zira burada öyle oluşumlar yok. E nerden geldik? (incecik sesle): sahilden. “Burası küçük yer ,söz olur, laf olur beri gelir” şeklinde bi mentaliteye yatay geçiş yapan babam zaman zaman “hareketlerine dikkat et, bu ne biçim oturmak, gel bana bazı bazı” gibi çıkışlarla da aklımı alıyor. Seneye yazlığa gelme hatasını bir daha yapmamayı planlıyorum.

Burda akşamları en büyük eğlencem İstanbul’dan ithal ettiğim Avusturyalı arkadaşımla birlikte sahilde oturup bira-çekirdek yaparken etraftaki Almancıların konuşmalarını dinlemek. Ben Almanya doğumlu Almancıları üçe ayırıyorum:
-Mikemmel Almanca konuşup kötü Türkçe konuşanlar
-Türkçeyi de Almancayı da çok iyi konuşanlar (genellikle Almancaları aksansız olup Türkçeleri sadece “e” harfini devamlı kapalı telaffuz etmelerinden kendini ele verir)
-Türkçeyi de Almancayı da doğru düzgün konuşamayanlar (favorim)

Bu üçüncü grup Almancılarımız konuşmayı sökemeyen çocuk agresyonuna sahiptir. Devamlı girdikleri kavgalardan ve ne kadar deliganlu olduklarından bahsederler. Kendilerini anlamak için hem Almanca hem Türkçe bilmek gerekir, zira “bana schimpfen etse egal , ama anama laf söyletmem” gibi çıkışları vardır. Her iki dili de ağlama isteği oluşturucu telaffuzlarla konuşurlar. Gene de bazen dedikleri şeyler çok komik oldukları için kendilerine kulak kabartmadan edemeyiz.

İzlenimlerim şimdilik bu kadar, bir sonraki yazıma kadar esen kalın sevgili… şeyler… bişeyler işte.

Bi de şarkı.

hoyt ben geldim

2010-07-24T21:47:00.003+02:00

abuk subuk bi uçak kaçırma mevzusunun ardından (uçak kaçtı, yoksa bi hava korsanı durumu yok) apar topar yurda geldim, yoğun bir ailesellik yaşadıktan sonra arkadaşımla bir haftalığına italya'ya kaçtım, döndüğümden beri de azcık dinlenmeyle henüz görmediğim arkadaşlarımı görme arasında gidip geliyorum.

uçağımın olduğu günden bi önceki gece bu alttaki postta bahsettiğim beni delirten denyonun o gün kucağına oturan kızla aslında gayet "takıldığını", bana onu "çok eski bi arkadaşım, alakası yok" diye tanıttığını, ikimize de yalan söylediğini ve kızın hiçbi şeyden habersiz umut beslediğini öğrendim. arkadaşımın arkadaşı olduğu için aynı ortamda bulunmakta olduğum kızcağzı mevzuya uyandırdım. şoka girdi. derken ortamdaki sarhoş bi gerzek karşısındaki adama sinirlenip aniden ellerini kollarını çırparak ayağa kalkınca ben de o kız da yanlışlıkla dayak yedik. ortalık karıştı. ortam biraz sakinleşince birileri bize teselli olarak vodka shot ısmarladı. sonra "yarın uçağım var, napıyorum ben? eve gideyim" diye abuk subuk bi saatte eve gittim. ertesi gün kalkıp alarmı kapatıp yatağa dönmüşüm, hiç hatırlamıyorum. neyse işte bi gün rötarla yurda döndüm ama tabii yaşadığım telaş ve rezil olma duygusunu ne siz sorun ne ben kastıriyim.

italya çok güzeldi hayran hayran gezdim. bi hafta boyunca pizza makarna dondurma pizza makarna dondurma pizza dondurma makarna dondurma şeklinde bi beslenme şeklim oldu. pek de güzel oldu. tavsiye ediyorum. ayrıca her köşe başında bi tarihi eser olması da çok etkileyiciydi. fotoğraf çekerken kendimi kaybettim.

geçen gün cranberries konserine gittim. çok iyiydiler, dolores de çok şeker. konser öncesinde kapıda sıra beklerken pharaoh ile telefonlaşıp nihayet tanışmamız ve konser sonrasında hepberaber bişiler yemeye gitmemiz de çok güzel oldu :) böylece blog buluşmalarına bi yenisi eklendi ama bu tam sayılmaz, şöyle adam gibi görüşmek lazım bi.

bi de bişi dicem, bu yaz neden herkes yardır yardır evleniyo? arka arkaya düğünler var devamlı. facebook'da herkes çift soyada geçti. evlenme sezonu diye bi şey mi var, nedir? incilerin efendisi başak da evlendi bu arada, ona burdan bu vesileyle tekrar mutluluklar :)

çok sıcak, ben bu akşam da salonda uyicam galiba. size serin geceler, roma dondurmalarım.

gerçeksen şaka gibisin, şakaysan hiç komik diilsin

2010-06-22T22:49:00.005+02:00

tam da öngördüğüm gibi olay yalan oldu. galiba daha önce hiç kimse beni bu kadar kısa sürede bu kadar çok dellendirmemişti. ilk buluşmamıza 45 dakika geç ve arkadaşlarıyla gelmesini bi şekilde hoşgörmeye çalışırken iki dakka tuvalete gittiğimde o arkadaşlarından biri olan kızın bunun kucağında oturduğunu görmemle sabrımın taşması, mekanı terketmem, bunun arkamdan koşup "noldu? bi şeye mi kızdın? noldu?" demesi zaten yeterince acaipti. sonra ciddi ciddi nelere kızdığımı anlatmam ve bunun saçma sapan savunmaları da bi hoştu. öyle bilimum drama falan derken nası olduysa "çok özür diledi çok yalvardı bi şans daha veriyim" dememe karşılık olarak daha önce sabrımı yeterince taşıramamış olduğuna inanmış olucak ki o kaç kere "cuma buluşalım sokak festivaline gidelim ben kesin gidiyorum sen de gel" dedikten sonra ben cuma akşamı mesaj attığımda "ben eve gidiyorum yatıcam" diye cevap verip sonra sabaha karşı 5'te bi barda karşıma çıkıp pişkin pişkin "hehe meraba ben de eve giderken buraya uğradım" demeyi uygun gördü. pis pis bakıp arkamı dönüp gittim. ertesi gün mesaj "dün gece neyin vardı?". allaam bi insanın sosyal zekası bu kadar mı düşük olur? neyse bu beni delirtir, şimdiden sinir sahibi oldum diye azarlayıp gönderdim kendisini. nerde cins varsa beni bulsun olur mu, hiç öyle akıllı mantıklı adamlar gelmesin bana. böylece bir çok hoşlanma hikayesinin de sonuna geldik. blogumun adını "romance fail" olarak değiştirmeyi düşünüyorum. bu şehirde yaşayan adamlar yüzünden günden güne demet akalın'a bağlıyorum.

sınavım var, çalışmak istemiyorum. haziran sonunda dışarı montla şemsiyeyle çıkmak zorunda olmamın da etkisiyle negatif ve sıkıcıyım bu aralar.

there is a light that never goes out

2010-06-16T23:46:00.003+02:00

Me:
dün 500 days of summer izledim gene
11:39pm

Deniz:
amerika'ya smiths diye bişey olduğunu öpreten film
11:39pm

Me:
haha
11:39pm

Deniz:
freudian slip oldu bu di mi?
11:39pm

Me:
ahahah çok fena hem de
ağzından mı öpretmiş?

analytic approach to style derken analytic approach to deniz oldu :)

çok fena boynum ve omzum ağrıyo adostlar. hiç bişeye konsantre olamıyorum. bi krem vardı bende onu süriyim dedim bi okudum prospektüsünü "kalp krizi geçirirseniz ölürseniz deriniz delinirse iç organlarınız akarsa karışmam bak" falan yazıyodu sürmedim. bu memleketin kremi de bi acaip arkadaşım. krem böyle sürdüğümüz, yer yer ağrıyı alan çeşitleri olan falan bişeydir yani ne koyuyosunuz içine anlamıyorum ki?

bu yeni tanıştığım birisinden bişi olmicak bence. pek böyle bi rahat tavırları var bana karşı olsun, hayata karşı olsun. ama uzun zaman sonra bana edebi metinler yazdırdı ya helal. bi de senin duvarların var falan dedi hahaha nolcak senin de var dedim ben de. bu muhabbet bana eski filozof manitayla yaptığım tiksindirici ayrılık konuşmasını hatırlatmadı diil. sonsuza kadar ergenim bi de anlaşılan. morrissey torunu muyum neyim.

kesiyim mi topunuzu?

2010-06-08T00:40:00.009+02:00

bankomat kartım gene bozulduğu için uçan kuşa borcum var ama neyse ki yarın para çekebilicem tekrar.

buna rağmen çoğacaip bi haftasonu geçirdim. bi ilan-ı ilişki isteği aldım bi de biriyle tanıştım ama onu söylemem sürpriz çünkü sonra popo gibi kalıyorum. bişi çıkarsa anlatırım. he şu kadarını söyliyim, oyunlu flört halindeyiz ama ben sabırsız bi insanım gelemiyorum çok fazla oyuna. oynamazsan da değere binmiyosun hede hödö. "kesiyim mi topunuzu he kesiyim mi?" diye oyunları bölen insan olmak istiyorum.

ilan-ı ilişki isteği de çok arkadaş bellediğim bi insandan geldi. kibarca reddettim ama gene de olay duygusal boyutlara ve "neyim eksik"lere ulaştı. olmayınca olmuyo dedim ben de. bugün özür diledi beni niye diye darladığı için ve arkadaş kalmak istediğini söyledi. umarım kalırız hakkaten de, çünkü çok sevdiğim bi arkadaşım, çok eğleniyoruz beraber, çok güzel vakit geçiriyoruz. ama o kadar.

pazar sabahı akşamdan kalma olarak kahvaltıda ve öğle yemeğinde sadece bira içmem de ayrı bi acaipti. sonra hava çok güzel diye parka gittik falan. pazatesi günü için olan istatistik ödevimi yapmadım ilk defa. kafam kaldırmadı. allahtan hoca da tahtaya kaldırmadı yoksa fena sıçış olurdu. bu hafta hayatımda bi değişiklik yapıp ödevimi son dakikaya bırakmamayı planlıyorum ama evdeki hesap çarşıya uyar mı bilmiyorum zira deli gibi çalışmam gereken 2 dersim var.

geçtiğimiz haftasonu itibariyle "hiç dev bira fıçısının üstünde dansetmişliğim yok" dersem yalan olur.

he bi de berlin'e gittim ben bi ara, ailesel kavuşmalar yaşandı, "fotoğrafları severim, yazıların ingilizce olmasını sorun etmem" diyenleri şöyle alayım.

jango diye bişi var çok güzel, last fm'deki gibi radyo dinleyebiliyosun ama beleş. hey gidi günler hey, ben sizin yaşınızdayken last.fm de beleşti hiç unutmam. bu jango daha sevimli bi de, arada "şarkıyı beğendin mi? beğenmediysen çok özür dilerim hemen başka bişiy açayım? ne çaliyim ne istersin?" gibisinden şeylerle geliyo. tavsiye ediyorum.

blog buluşmaları

2010-05-10T23:29:00.004+02:00

merhaba sevgili çilekli sütler. yazamadığım süre içinde 1. geleneksel blog görüşmeleri yapıldı. görüşmeler spontane ve basına kapalı olarak gerçekleştirildi. detaylar için tıklayınız. ya da durunuz o kendi gelir.

avusturya'da yapılan 1. geleneksel blog görüşmeleri geçtiğimiz hafta itibariyle sona erdi. yapılan açıklamalara göre ikili görüşmeler esnasında bloglar arası diyaloğun geliştirilmesi üzerinde duruldu ve blog sorunlarına dair barışçı çözüm önerileri masaya yatırıldı. bloglar arası dayanışmanın ortak bir paydada buluşmada önemli bir rol oynadığını kaydeden genel geyik başkanı i am not your freud "blog yöneticileri bloglar arası farklılıklara değil, blogların kardeşliğine odaklanmalı, bloglar arası ilişkilerin karşılıklı saygı ve hoşgörü çerçevesinde ilerlemesine katkıda bulunmaya gayret göstermelidir" ifadelerini kullandı.

blog'dan tanıştığım ilk kişi miss chatte noire oldu. bi gün deniz'le internette konuşurken chatte noir'la aynı şehirde ikamet ettiğimizi öğrenince kendisiyle "slms, asl? cam var mı cam" şeklinde yakınlık kurdum ve "hadi o zaman bi kahve içelim" diye buluşup saatlerce konuştuktan sonra kendimizi ilerleyen saatlerde bi irlanda barında bulduk. yok lan yok bulmadık ben çeke çeke götürdüm. laf lafı açadursun az ötemizde duran bi grup genç beyefendi dikkatimizi çekti. chatte noir, benim beğendiğim irlandalı'yı "sanki boğazından sıkmışlar da gözleri pörtlemiş gibi" şeklinde nitelendirse de ben onun beğendiği arkadaşın prison break'teki adama benzediğini inkar etmedim. bütün bunlar olurken, söz konusu beyfendi grubuyla aramızda adeta bi duvar görevi gören ızbandut kılıklı hollandalı amcalar sinirimizi bozuyodu. saatler ilerledi, ızbandutlar nihayet zafer çığlıklarımız eşliğinde aramızdan çekildiler. "olm prizın breyk buraya bakıyo devamlı" dememle beraber prizın yanımıza yaklaşıp "afedersiniz nece konuşuyosunuz acaba çok merak ettim" dedi. bunu demek için yanımıza yaklaşınca farkettik ki prizını uzaktan sevmek gerekiyomuş, kendisi sadece karanlıkta gözleri kısarak bakınca prizına benziyomuş. demek ki her 3 numara saçlı hokka burunluyu prizın breyk sanmamalıymışız. neyse onun vesilesiyle benim patlak gözlüyle konuşma imkanı yakaladığım için hayalkırıklığım 2 saniyeyi aşmadı. hep beraber muhabbet ettik, güldük (daha ziyade prizını sallamadık çünkü o bayık çıktı, benimkiyle muhabbet ettik). allahım sana geliyorum dememe kalmadı, benimki "olduozamaniygünneeer" dedi gitti. bize de bahşiş olarak prizını bıraktı. "hemen gitmeyelim o gitti diye gitmiş olucaz ama prizın da çekilmiyo of" şeklinde biraz durduktan sonra neyse ki prizın da chatte noir'ın kendisini sallamadığını anlayıp gitti. bu maceramız da böylece sona erdi. bi sonraki maceramızda "bir ian sommerhalder gördüm sanki" ilüzyonuna kapılıp "gökhan özen gerçeği" ile yüzleşmek zorunda kalmamamızı diliyorum.

blog'dan tanıştığım ikinci kişi de voodoo girl'den dolayı internetten tanışıklığım olan jane doe oldu. geçen hafta şehrimize teşrif ediceğni haber verince buluşma planları yaptık. ikimiz de birbirimizin resmini görmediğimiz için birbirimizi içgüdüsel olarak tanımak durumunda kaldık. benim "şu mu acaba?" şeklindeki bakışlarımın da katkısı olmuş olabilir. neyse ben tam "ehuehue şimdi o jane doe sensin he mi" şeklinde bi moda giricekken kız beni aldı akademik ortama soktu "bu tez profesörüm bu proje asistanı bu dışişleri bakanı. arkadaşlar bu da burda yaşıyo, sorun!" diye, kendimi profesörlü mröfesörlü ortamda bilir kişi olarak buldum. büyüyünce mröfesör olmaya karar verdim ayrıca. neyse sonra baktım ortam kasış diil, profesörün muhabbet de iyi. hep beraber bira içtik, aklıma lisedeki "oğluuum ahmet hoca çok kafa ya var yaaa, içmeye gidiliiir" muhabbetleri geldi. sonra başka bi cafeye gittik, sonra onları chatte noir'la gittiğimiz bara götürdüm. jane doe "hoca da bi yere kadar" diye en az üç kere "hocam siz bizden sıkıldıysanız biz size mani olmayalım" dediyse de hoca mesajı almayıp "yok canım ne sıkılması gençler heh heh" diye bizimle bara geldi. barda yan yana dizildik, hoca da tepeden aldı hoparlörü aldı rock müziği, bi süre sonra zaten kendiliğinden gitti. holeey baş başa kaldık diye sevinmemiz çok uzun sürmedi çünkü bu sefer jane doe'nun arkadaşları otele dönmek isteyince jane doe da gidik sayıldı. bunu saymayız diye ayrıldık.

geçen cuma jane doe'nun son gecesinde tekrar buluştuk. onun arkadaşları ve benim arkadaşlarımla takıldık, canlı müzik dinledik. o kadar içtikten sonra shot yapmak kimin parlak fikriydi bilmiyorum ama ordan sonrasını hayal meyal hatırlıyorum. kısacası "gençler gecenin ilerleyen saatleride alkolün de etkisiyle kendilerinden geçtiler". bu esnada voodoo girl'e bir selam çakma mahiyetinde "voodoo girl modeli blog resmi" çektirdik:

çok eğlenip çok abuk subuk bi saatte dağıldığımızdan dolayı jane doe'nun ertesi sabahki uçağına nasıl yetişiceğni merak ediyodum ki aldığım bilgilere göre o uçak kaçmış. kendisine bu vesileyle geçmiş olsun diyor, en azından eve sağ salim varmasına sevindiğimi belirtmek istiyorum. bi de vatana döndüğümde çok fena ararım, affetmem :)

take anything you want

2010-04-18T00:42:00.005+02:00

bu aralar nedense blog yazmaya çok üşeniyorum. zaten genel olarak baya üşengeç bi döneme girdim, üşengeçliğim yüzünden salak salak yapmam gereken şeyleri erteliyorum, yapamıyorum vs. tam bir kütük oldum. yere düşsem küt diye ses çıkarırım.

ev arkadaşlarımdan biri arkadaş çağırmış salonda oturuyolar. aralarında "anarşik yarim" de var (ya da anarşik ex yarim :P ya da anarşik ama yarim olamayan oluşum). çay almaya mutfağa gitmemle aylar sonra yeniden karşılaştık. mutfaktan el salladım ona ve diğerlerine. böyle kısa bi hukukumuz oldu.

sarhoş yazımda okuduysanız o salak barmenle tesadüfi karşılaşmamızdan bahsetmiştim. hani ısrarla mutlaka telefonumu isteyen, "bi daha görüşemezsek çok yazık olur senin gibi bi kızla her gün tanışmıyo insan" vs vs diyen sonra da aramayan. bununla o gece işte alakasız başka bi barda karşılaştık. ben onu görmemiştim, adımı söyleyince baktım, köşede arkadaşlarıyla duruyo. biraz konuştuk sonra neden aramadığını sordum, korktum ne dicemi bilemedim dedi. yani muhabbet açarken, içki ısmarlarken, flört ederken, ısrarla numaramı isterken korkmuyodu da sonra bi mesaj atmak bile mi o kadar büyüdü gözünde? ben buna inanmıyorum. uzun bi süre aynı barda 1,5 metre mesafede durduk. yalnız bu adamın bana bi yararı oldu; çok tatlı bi arkadaşıyla tanıştım. avustralya'lı bi kadın, gitar çalıyo şarkı söylüyo barlarda filan çıkıyo. uzun süre onunla konuştum, o sırada bu da devamlı bana baktı. sonra başkalarıyla konuştum ama gözü devamlı üzerimde. nedir derdiniz bi anlasam, ne istediği belli olmayan adamlar sürüsü... neyse derken telefonum çaldı, bilmediğim bi numara. açtım ama çok gürültü var duyamıyorum, bi saniye dedim dışarı çıktım. kiminle konuştuğumu anlamaya çalışırken bi farkettim ki bu barmen arıyo ama içerden aradığı için zaten gürültüden ne dediği anlaşılmıyo. telefonu kapadım içeri girdim tekrar, bunun yanına gittim:

ben: neden bana aynı bardan telefon ediyosun, zaten az ötemde duruyosun
bu: ...
ben: deli misin?
bu (hayır anlamında kafasını salladı)
ben: sarhoş musun?
bu: (evet anlamında kafasını salladı)
ben: anlaşıldı

sonra ben gene arkadaşlarımın yanına gittim, o da bütün gece salak salak baktı ordan. bu arada o avustralyalı kadınla çok şeker muhabbet ettik. müzikten konuştuk, şarkı söylemeyi ne kadar özlediğimden bahsettim. şu tarihte bu barda çıkıyorum sen de gel dedi.

dün arkadaşlarımla avustralya'lıyı dinlemeye gittik. çok güzel şarkılar çaldı, biz de eşlik ettik. ara verdiğinde yanına gidip tebrik ettim, biraz konuştuk. "bi şarkı söylemek ister misin?" dedi. gözlerim ışıldadı hemen tabii, bi yandan da çekindim, "ulan kaç zamandır karaoke dışında bi yere çıkıp şarkı söylemişliğim yok, bu kadın da baya iyi, hem şarkı söylememi hiç duymuşluğu yok, ya hayal kırıklığına uğrarsa?" diye düşünürken "ama bilmem ki şimdi, mırın kırın, çok isterim" diyiverdim. elinde hiç şarkı sözü yazan kağıt yoktu o yüzden baştan sona ezbere bildiğim kolay bi şarkı seçmek lazımdı.

- baby can i hold you'yu biliyo musun?
- biliyorum ama sözlerinin hepsini ezbere bilmiyorum
- bütün sözlerini ezbere bildiğin hangi şarkılar var?
- hmmmm... (hem de o kadar iyi bilmem lazım ki heycandan unutmamam lazım diye düşünüyorum)
- hit me baby one more time?
- tamamdır

evet sevgili çifte kavrulmuş lokumlar, ben dün gece sahneye çıkıp akustik gitar eşliğinde britney spears söyledim. pişman değilim. nası söyledim bilmiyorum, heycandan farkında diildim pek. avustralyalı ve arkadaşlarım çok güzel söyledin dediler ama kibarlıktan mı öyle dediler yoksa gerçekten güzel söyledim mi bilmiyorum. ama ilk defa burda tanıştığım abuk subuk adamcıklardan biri bi işe yaramış oldu :)

bu arada nedense youtube açamıyorum deliricem. gayet normal youtube izleyebilen biriyken günün birinde birden bire "sayfa görüntülenemiyor" diye hata mesajı çıkmaya başladı. o yüzden buraya video da koyamıyorum. delireceğim. ama görmenizi istediğim şeyler var, o yüzden şartları zorluyorum.

biz sıralarımızda oturup "this is a book", "this is a pencil" diye ingilizce öğreneduralım, japonlar tabii ki daha ilginç ingilizce öğretme yöntemleri bulmuş. bulmasalardı japon olmazlardı:

japonlara ingilizce dersi 1

bu da bir kriz durumunda yapılması gerekenleri güzelce açıklayan bir video. aynen gösterildiği şekilde uygulanması ideal olur

japonlara ingilizce dersi 2

çok gülüyorum.

anak kimilerine göre bu proofreading yeterli değil.

2010-04-12T02:19:00.001+02:00

sarroş. sori. saçmalıyo gibi olabilirim. ama muhtemelen yarın "iyi demişim" dicem.

2010-04-09T06:13:00.005+02:00

bi defol ya

cidden.

gerizekalı mısınız nesiniz, anlamıyorum ki

i-pod'umu çok seviyorum

ama sen var ya sen, tam bi gerizekalısın. aynı diğer avusturyalı ve alman erkekler gibi. sen de, sen de...

hepiniz patlayın bence. bunu yapın.

Siúil a Rún

john mayer, ne ayaksın?

"korktum"muş. ısrarla telefonumu almaya çalışırken korkmuyodun ama?

bu adam tek başına o kadar önemli diil. valla bak. sadece o kadar sıkıldım ki...

ooo 3 nokta falan. çok ergenim.

görevini tamamlayamayan lemmings gibi "oh no" diye patlamanızı istiyorum, küçük adamcıklar.

ayrıca neyden korkuyorum biliyo musunuz, bi gün birden bire batik kıyafetler giyip saçını erkek traşı kestiren, vapurda "ekonomist" okuyan feminist bi insan olmaktan.

bu şehir insanı ne hallere sokuyo, inanılır gibi diil.

.mavi ekran

2010-03-27T06:52:00.003+01:00

iyi bok yedim.

onun dışında eski erkek arkadaşımı gördüm bu akşam (felsefe öğrencisi olan) ve patlamasıdır dileğim.

300 500 patlasın ama öyle hafif patlamasın. o yeni aldığı gözlükleri var ya ... neyse.

ve evet iyi bok yedim gerçekten.

sarhoşum da biraz (!)

aleksandra'yı dinleyip onunla o ciks mekana gitseydim bunların hiç biri olmicaktı.

allah belamı vericek en yakın zamanda.

vermiş bile olabilir.

asla dedim, sonra....

uyumam lazım yarın fransa'dan misafirim gelicek.

allah kahretsin gerçekten.

neyse.

bana iyi geceler. ne kadar iyi olabilirse tabi.

"demotivational posters" çok komik bence

2010-03-24T21:31:00.003+01:00

krem peynirin ambalajının üstünde "mmmmmmhhh" yazması komik diil mi?

bence komik.

peki burda "çilekli ve biberli maden suyu" diye bi şey olması?

bugün evden çıkarken sokak kapısının önünde bi grup gençle burun buruna geldim. tam metroya doğru yürüyodum ki arkamdan bi ses duydum: "aaiiiyyy kıza baağk". hemen arkamı döndüm, 6 tane almancı bana bakıyo. "sen kendine bak" dedim, devam ettim. pek bi şaşırdılar nedense. galiba bi tek kendilerinin türkçe bildiğini zannediyolardı. bana o lafı atan kızla "hem türban takıp hem de makyaj yapmanın getirdiği derin çelişki" üzerine tartışmak isterdim ama yapıcak işlerim vardı.

bugün almanca bi romana başladım. 30 sayfa okuduktan sonra nası beynim yoruldu anlatamam. ama sardı en azından, demek ki ilk defa almanca bi kitabı yalan etmeyerekten almanca'mı geliştirmek adına bi adım atmış olucam. bugün bi cafe'de bu kitabı okuyodum (evde kitap okuyamıyorum kesinlikle, hep bilgisayara internete falan dalıyorum mal gibi) derken işte garson geldi bi şey dedi derken "sen türk müsün?" dedi türkçe. evet dedim. hiç benzemiyosun dedi. bunu da BANA diyolar ya bayılıyorum. son derece türk tipliyim. biraz boyum ortalamanın üstünde o kadar. almanca'mı geliştirmek için almanca kitap okuduğumu söyleyince "ben de burda önce almanca sonra türkçe öğrendim" dedi:

ben: nasıl yani, türkçe'yi sonradan mı öğrendiniz?
garson: evet. ben türk değilim.

hayatımda hiçbi insan bana türk olmadığını ayrıca belirtmek zorunda kalmamıştı.

ben: ?!?!
garson: arnavut'um ben. türkçe'yi burda türk arkadaşlarımdan öğrendim.
ben: arkadaşlarınızdan öğrendiniz?!?!
garson: evet. hep aralarında konuşup gülüyorlardı, tercüme etmelerini isteyince de "sonra anlatırım" diyolardı, benim de gücüme gidiyodu. azmettim, her seferinde "o ne demek bu ne demek" diye sora sora bi de onların konuşmalarını dinleye dinleye öğrendim.
ben: bi saniye ben bi kendimi ateşe verip geliyorum.

2,5 yıldır burda yaşıyorum. her gün almanca konuşuyorum, pratik yapma olanağım çok. buraya geldiğimde biraz almanca'm vardı, bi de burda kursa gittim. evet tamam almanca konuşabiliyorum ama gene de zorlanıyorum zaman zaman. arkadaşlardan duyarak dil öğrenmek nedir arkadaşım?!?!?! evet bi aksanı vardı ama burda doğan bütün türklerde olan aksan kadar. o yüzden türk olmama ihtimalini düşünmedim hiç. bir ismail YK'dan düzgün konuşuyodu ya! bi kere de almanya'da arkadaşlarının konuşmalarını duya duya türkçe öğrenen arap telefoncu görmüştüm. biri bana bunu açıklasın, delireceğim bilog.

hazır şu açıklama olayına el atmışken bilog, bi de şunu açıklasan diyorum: geçen cuma saatlerce derin müzik muhabbetlerine girdiğim, bana shot'lar ısmarlayıp duran ve telefon numaramı, o tam 3 kere ısrarla istedikten ve seni mutlaka yeniden görmeliyim dedikten sonra nazlanarak verdiğim yakışıklı barmen'den ses çıkmaması?

istanbul - viyana hattı

2010-02-28T17:57:00.004+01:00

blogcanlar ben geldim. naber ayol?

siz yokken neler yaptım:

istanbul'da zaman çabucak aktı. 2 yıl sonra ilk defa istanbul'da doğumgünümü kutladım, çok sevdiğim insanlarla beraber 26 oldum, keşke hep 20 kalsak diye hayıflandım ama boşverdim, eğlendim, abimle kuzenim gitar çaldı şarkı söyledim. arkadaşlarla buluş, dışarı çık gez, evde arkadaşlarla film & çekirdek saadeti yap, akraba gör, aileyle vakit geçir, pazardan çorap çamaşır al, 3939 kere dişçiye git derken bir vatan ziyaretinin daha hemencecik sonuna geldik.

önceki gün avusturya topraklarına ayak bastığım gibi unintended geldi sağolsun, hemen birbirimizi güncelledik. dün de sabah erken kalkıp bugüne teslim etmem gereken ödevi yapmaya başladım. sonra gene unintended geldi, sağolsun gramer hatalarımı, tuhaf almanca ifadelerimi filan düzeltti. o olmasa o ödevi nasıl yapardım bilmiyorum, ikimiz beraber bütün gün onunla uğraştık. o kadar çok uğraştık ki bi ara unintended kendi kendine sandalyeden düştü. bu ilginç gelişmenin nasıl olduğu konusunda yetkililer bir açıklama yapamadı. ödevin konusu "tamamen cinsiyet eşitliği üzerine kurulu yeni bir din yaratmak"tı, konu ilginç olduğundan yazması da eğlenceli oldu. taze din kurdum, herkesi müridim olmaya çağırıyorum. aaa gelmezseniz vallahi darılırım.

bugün de bavulumu boşaltırken kafama bi şey düşmüş olucak ki odamı toplamaya başladım. hala giysileri düzenleyip yerleştirme kısmı bitmedi. benim oda toplama sıklığım avusturya-macaristan imparatorlarının banyo yapma sıklığından az olsa gerek, hala baya bi işim var ama yorulup ara verdim. başka bi gün de orda burda duran bi kısmı gereksiz, bi kısmı çok önemli olduğu halde aynı kefeye konmuş olan kağıtları, belgeleri, defterleri falan organize etmem lazım.

bunların dışında istanbul'dayken bazı kararlar aldım. böyle diyince de kamboçya'dan çocuk evlat edinmeye karar verdim gibi bi şey dicekmişim gibi oldu ama gayet basit kararlar aslında. buraya da yaziyim de çok uzaklaşmadan gözümün önünde oynasınlar.

hayatımı daha aktif hale getirmeye karar verdim. yani "okul, evde ders çalışma, arkadaşlarla buluşma ve internette bişeyler izleme"den oluşan hayatımı zenginleştiricem. eskiden "bişeylerle uğraşırsam okula derslere falan az vaktim kalır, çünkü almanca psikoloji okuyorum ve yabancı olduğum için herkesten çok çalışmam lazım" diye düşünüyodum ama farkettim ki çok ders çalışmam lazım diye bütün gün evde oturunca da 20 saat ders çalışmıyo insan. onun yerine arada gitmem gereken bi yer, düzenli olarak yaptığım bi aktivite olunca motivasyonumun daha yüksek olucağna karar verdim. spordan pek hoşlanmıyorum ama bi arkadaşımla sportif bi aktivite yapıcam. herkes pilates çok süper bişi diyo ama fiyatlara baktım, o ne arkadaşım ya altın mı dağıtıyolar orda, pilatesli altın günü diye bişey mi var? neyse daha ekonomik bi seçenek bulucam elbet. bi de burda olmamın imkanlarını kullanarak göçmenlerle yapılan adaptasyon projelerine katılıcam, göçmen psikolojisini gözlemlicem. farkettim ki en motive olarak ders çalıştığım zamanlar staj yaptığım zamanlardı, çünkü "o öyledir bu da böyledir" şeklindeki teorileri kağıt üzerinden çalışmak ve akılda tutmak bi yerden sonra çok bayıyo ama bunları uygulamalı olarak görebildiğin, gözlemleyebildiğin zaman kafanda çok daha iyi oturtuyosun ve daha fazlasını öğrenmek istiyosun. bi de mecbur olmasam bile erken kalkıyorum bu aralar, bütün gün uyumuyorum artık. evet kararlarım bunlar sevgili yeni yıkanmış çamaşır kokulu blogsugiller.

bu akşamki programımda da çamaşırları asmak, odamı toplamaya devam ederek yaşanabilir bi yer haline getirmek, ilerleyen saatlerde de yine unintended adını verdiğimiz eski blogcumuzla bi bara gidip bikaç kadeh bi şey içip etrafımızdaki insanlarla dalga geçerek eğlenmek var ki çok sevdiğimiz bi aktivitedir. herkes salak bi biz süperiz anlamında demiyorum, ortada dalga geçilicek bi şey olmasa bile birini yıldo'ya falan benzetip gerzek gerzek gülüyoruz.

siz ben yokken naptınız?

yurttan sesler korosu

2010-02-12T10:23:00.005+01:00

vatan topraklarında yapılcak bi sürü iş, görülcek bi sürü insan ve çok hızlı geçen zaman kombinasyonuyla yuvarlanmaktayım sevgili yumuşatıcılı gönül nemlendiricileri. geleli 10 gün falan oldu ve hala görüşemediğim arkadaşlarım ve akrabalarım olması çok feca bi durum. (feca= feci+fena) üstüne üstlük ders çalışmam falan lazım bi de bu tempoda ki hiç istemiyorum. bi tek insanlarla buluşmak, uyumak bi de şarkı söylemek istiyorum. sabahtan beri therapy? - bowels of love söylüyorum bas bas. şunu biri çalsa da söylesem keşke. bu arada nası başardım bilmiyorum ama bugün erken kalktım. şunu yaziyim derse oturucam. bi yandan da türk kahvesi höpürdetiyorum iyice uyanık oliyim diye.

o zaman kısa kısa özet geçiyim:

*geldiğimin ertesi günü kuaföre koşup 6 aydır kuaför yüzü görememiş olan, robinson crusoe/rapunzel tadındaki saçlarımı kestirdim, şekle girdiler. haftaya da dişçiye gidicem. dişçiden önce kuaföre koşmam ilginç. ya da diil, bilmiyorum.

*dün ailemle aşk-ı memnu izleyip dalga geçerken aile saadetini ne kadar özlemiş olduğumu farkettim.

*taksilerde gece tarifesi kalkmış olm

*hala bi pazar talan etmem, ucuza bisürü çorap çamaşır falan almam lazım.

*bazen içimden kurabiye yapmak geliyo. sonra geçiyo.

*güzin abla ve haydar dümen okumayı özlemişim, hasret gideriyorum onlarla. bi de kırık kalplerin oya ablası ve "canım beniiiim takma sen kafana hiç bişeyi bu erkekler için üzülmeye değmez bak ben üzüldüm de nooldu, amaaaan ;)" şeklindeki ağır psikolojik yazıları var.

*abim akvaryum almış içinde tuzlu su balıkları ve et yiyen bitkiler falan var. çok pis kitliyo. karşısına sandalye çekip oturduğumuz oluyo. otistik eğilimler başgösterdi bizde.

*akşam uzun zamandır görmediğim insanları görücem pek sevinçliyim.

*abim bana avusturya'dan iiiğğğğrennnnç kokulu bi peynir getirtti, önce çantam sonra bavulum böğk koktu. bavulu bi gece balkonda bırakmak zorunda kaldım o derece. ve o peynir hala yenmedi!! buzdolabında duruyo. o peynir yenecek!

*** resim: therapy?'nin en kral albümü olan "infernal love"ın kapağı. amcamın 80'ler tecavüzcüsü bıyığı takdire şayan.

sınav dönemi kısa kısa

2010-01-26T20:21:00.002+01:00

sınav stresinden bunalarak şefkat ihtiyacı duyan i am not your freud'un abisiyle yaptığı msn muhabbetinden duygusal bir kesit.

iamnotyourfreud:
beni sev

abi:
hastanım

iamnotyourfreud:
ahah
gerizekalı gibi bütün dönem çalıştığım iki sınavdan kalırsam da sev

abi:
onu bilemem, bakarız

iamnotyourfreud:
kapasitemden şüpheye düştüğüm zamanlar oluyo

abi:
hangi kapaste

iamnotyourfreud:
çekilebilirsin rıfkı

ezikliğin ontolojisi üzerine muhteşem bir başyapıt

2010-01-25T23:58:00.002+01:00

ders arasında blog yazıcak zaman ve enerji bulamıyorum, çok sıkışık durumdayım ama şöyle bi diyalog var geçmişten:

iamnotyourfreud: kalemtraşın var mı?
unintended: yok
iamnotyourfreud: niye? ezik misin?
unintended: hayır, asıl kalemtraşım olsaydı ezik olurdum.
iamnotyourfreud: anlıyorum.

Test - İdeal Eşiniz Nasıl Olmalı?

2010-01-16T13:24:00.004+01:00

1) İdeal eşiniz nasıl olmalı?

a)iyi biri olmalı
b)güvenilir olmalı
c)iyi biriyse güvenilirdir zaten, bu şıklarda bi yamukluk var
d)KES LAN

Değerlendirme:

a'lar çoğunlukta ise: b, c ve d çoğunlukta değil

b'ler çoğunlukta ise: dane dane benleri var yüzünde yüzünde

c'ler çoğunlukta ise: ukalasınız

d'ler çoğunlukta ise: agresifsiniz

"ödev yapmiyim de naparsam yapiym" sundu

çaresizlik.jpg

2010-01-11T19:51:00.001+01:00

msn adresimin bi "kız msn'leri ve en romantik kısa mesajlar" sitesine düştüğünden şüpheleniyorum.

black books diye bi komedi dizisi var 2003-2004 arası yayınlanmış olan, ben yeni izlemeye başladım daha. başrolde (bernard black) çok sevdiğim, evimde beslemek istediğim irlandalı komedyen dylan moran oynuyo. aynı zamanda senaryoyu yazanlardan biri kendisi. izleyip izleyip yarılıyorum, kümülatif pazar + pazartesi stresime nanik yapıyorum. hiç bitmesin, sonsuza kadar devam etsin istiyorum. tavsiye ediyorum.

Fran: Do you know nothing about the modern culture, Bernard? Beckham, Posh, Pokemon...
Bernard: PACman! It's pronounced 'Pacman'!

tüvüt tüvüt

2010-01-05T19:33:00.005+01:00

geçen gün sıkıntıdan twitter'a üye oldum. twitter benim neyime? telefonundan internete falan girmeyen ekonomi modunda bi öğrenciyim. bari hayranı olduğum ünlüleri takip ediyim dedim, "yarın bilmemnerde şovumuz var", "şu linke gidin stand up'ıma ucuza bilet alın", "haftasonu california ahalisiyle halay çekiyoruz sen de katıl"... oku oku kıskan, ben ne anladım bu işten? bi de görmemiş modunda her dk kontrol ediyorum son dakika gelişmeleri oluyomuş ve dünyanın kaderi buna bağlıymış gibi. twitter'ın çükü olsa tutup koparıcak potansiyelde görüyorum kendimi. neyse vakit geçiyo bi şekil. en sevdiğim komedyenler öğle yemeğinde ne yemiş onu öğreniyorum, boyumda bi uzama kaydediliyo.

dün düşündüm de aşkı evlilik diil çocuk öldürüyomuş gibi geldi. insanlar çocukları olunca birbirlerini bırakıp çocuklarına aşık oluyolar sanki. sigmund naber lan?

şu irlanda ve irlanda'lı obsesyonumun üstesinden bir an önce gelmem lazım. aaa haaaayır haaaayııır stereotiplere karşıyıııım falan yapıyodum ama eski erkek arkadaşım dahil ayyaş olmayan bi irlanda'lıyla tanışmadım arkadaşım ömrü hayatımda. hatta bak dün bunu konuşuyoduk unintended'la, sonra muhabbet şöyle devam etti:

ben: alman'dan avusturyalı'dan da hayır görmedim hiç. genellemiyim diyorum ama yapamıyorum artık
unintended: amerikalı bulsak sana?
ben: ya burda tanışıp tanışabileceğin amerikalı zaten değişim programıyla gelmiş, kendini üniversite 1. sınıf zanneden, "duuuuude! partyyyyy!" diye gezen, işte yok amuda kalkıp hortumla bira içen bi yandan da "kaç kişiyi daha götürebilirim gitmeden" hesabında olan adam oluyo. çok pis klişe oldu ama öyle yaa valla. burda yaşayan biri olsa olur da öylesini görmedim daha.
unintended: bi de avrupa'lının amerika'ya gideni var o da aynı muhabbet
ben: bi de hayatında ilk defa şehir dışına çıkması avrupa'ya tatile gitmesine tekabül eden amerika'lılar var, 5 ay evle bütün bağlantılarını kesiyolar mahsus, öldüler mi kaldılar mı bilinmiyo "duuuude i'm in eurooope i don't have time for this shiiiiit" diye tribe giriyolar görmemiş modunda
unintended: hahaha AYA GİDİYO SANKİ PEZEVENK (o esnada bu laf çok komikti, orda olman lazımdı bilog)

E.T. bile vardıktan sonra önce bi soluklanıp sonra verin bi telefon da evimi arayayım sağ sağlim geldiğimi haber vereyim diyo lan. utanın.

münih delirmeleri

2010-01-03T16:08:00.007+01:00

viyana'dan kucak dolusu sevgiler, gönülcinas blog alemi. evet döndüm bikaç gün oluyo. fotoğraflı münih izlenimlerimi okumak isteyenler ve bunun ingiliz dilinde olmasını sorun etmeyenler buradan buyursun. orda olayın neşeli kısmını yazdım ve kaldığım evdeki annesel facialara değinmedim. meğer arkadaşımın annesi içinde bi godzilla barındırıyormuş.

arkadaşım çok şirine bi insan o yüzden ona şirine dicem. şimdi bu şirine'nin annesi hırvat. ilk gittiğimde hoş geldin yavrum al sana yemek şeklinde karşılandım. ilk başta "ye ye daha çok ye, başka bişey ister misin? ondan da ye bundan da ye, hep ye" şeklindeki yaklaşımını görünce "aa ne güzel aynı evimde gibiyim" diye düşündüm. derken bi kaç gün sonra "odanız neden bu kadar dağınık, neden her gece dışarlardasınız" yaklaşımı ortaya çıkınca kendimi fazla bi evimde gibi hissetmeye başladım. daha doğrusu evimin 18 yaş versiyonu. teyzeye ben üç beş gün tatile geldiğim için her gece çıktığımızı, normalde tabii ki de böyle bi yaşam tarzımızın olmadığını zira bünyemizin bunu kaldırmicanı anlatmaya çalıştık ama anlamak istemedi. evden aceleyle çıktığımız bi gün biz yokken odaya girip benim bavulumu açık, yataklarımızı yapılmamış ve bi iki kıyafeti yatağın üstünde görünce akşam kavga çıkardı. gelmişim iki gün olmuş ben kızın odasında pısmış oturuyorum salonda ana kız bağrışıyolar. şirine odaya geldi dedim sorun oluyosa gidiyim ben. yok dedi annem öyle parlar söner bana kızdı aslında sen üstüne alınma. gidiyim dedim ama nereye gidicem onu da bilmiyorum, internetten couch surfing sayfasına baktım ordan bişey bulup birinde mi kalsam diye ama daha önce hiç yapmadığım bi olay, tanımadığım birinde kalmak yemedi. ama pharaoh şurda anlatmış, çok güzel bi olaya benziyo, bi gün ben de yapıcam.

ertesi gün her şey normale döndü iyi dedim o zaman bi seferlik bişeydi heralde. fekat bikaç gün sonra beklenmedik bi olay patlak verdi. bi akşam şirineyle salondan geçerken karanlıkta yerdeki saksıyı görmedim, ayağım takıldı. saksı kırıldı. annesi yatmıştı, ikimiz hemen temizledik ortalığı. çok utandım sakarlığımdan ama içimden de dedim ki neyse ki antika falan bi saksı diil, düz mavi ikea saksısı, hemen alırım yenisini. yattık kalktık ertesi gün olduuuu... şirine banyoya gitti ben de günaydın demeye mutfağa gittim. günaydın dedim, annesi döver gibi günaydın dedi. baktım dolapları kapıları çarpıyo daaan duuun... allah allah neye kızdı bu kadar acaba diye düşündüm. oturdum, ölüm sessizliği, bi tek çarpılan dolapların sesi var. "saksıya mı sinirlendi acaba? ama yok artık ya o kadar da diil heralde. özür dilemem lazım. nası desem? saksının almancası neydi? ay nası başlicam lafa dolapları çarpıyo korkuyorum". ağzımı açıp açıp kapatıyorum konuşamıyorum bi türlü, korktum kadından. neyse en sonunda bi 10 dk sessizlikten sonra cesaret edip konuştum:

- dün gece yanlışlıkla saksınızı kırdım çok özür dilerim, yenisini alıcam bugün
+ ha iyi oldu şimdi bişey söylediğin!! şimdi mi aklına geldi? 10 dakikadır burda oturuyosun şimdi mi özür diliyosun?? böyle rezalet olmaz başkasının evindesin hareketlerine dikkat ediceksin bu kadar sakar olmaya hakkın yok
- ama ben...
+ bu eve kaç tane insan geldi hiç biri bi şey kırmadı şimdiye kadar. bu hiç komik diil
- bence de komik diil ben komik demedim ki? çok özür dilerim isteyerek olmadı yenisini alıcam
+ yenisini almana gerek yok istemiyorum o saksı gitti artık öyle bi saksı bulamazsın bi daha. ben böyle sakarlık görmedim!!

şirine'nin odasına kaçtım. ağlamaya başladım duramıyorum. kaç kereler misafirliğe gittim, hiçbi zaman ev sahibi bana bağırmamıştı. arkadaşlarımın aileleri de beni severler genelde, hiç biri bana böyle sinir olmamıştı. düz mavi bi saksı neden bi daha bulunmuyo ki? şirine geldi odaya noldu dedi, dedim bana bilet alalım internetten ben eve gitmek istiyorum. kredi kartım da yok, kızın alması lazım. beraber biletlere baktık internetten, ben ağlamamı durduramıyorum bi türlü. derken annezilla daldı gene odaya:

anne: yeter artık ağlama amma olay yaptın mutfağa gelin kahveler soğuyo!!
şirine: kahve istemiyoruz anne bilet bakıyoruz, kız eve dönmek istiyo
anne: oooff amma olay çıkardın saçmalamayın! sen de kes ağlamayı drama yapma! gitmene gerek yok kalabilirsin.
freud: ben... fırk... isteyerek olmadı... hıck... eve gitmek istiyorum
anne: illa gidicek misin yani
freud: evet
anne: hayret bişey yaa!!

trenler son dakika çok pahalı olunca şirine başka bi şey önerdi. internette bi sayfa var avrupa için sanırım, bi şehirden başka bi şehre arabayla giden insanlar oraya ilan veriyolar, çok makul bi fiyata onlarla gidiyosun. ordan son dakikada bişey bulduk. hemen eşyalarımı topladım. o esnada mutfakta şirineyle annesi gene birbirine girdi. sonradan şirine dedi ki "annem saksıda diil, sakarlık yapmana kızmış, onun evinde hareketlerine dikkat etmeyip sakarlık yaptığını ve bunun ona karşı yapılmış bi saygısızlık olduğunu düşünüyo". çok ilginç bi bakış açısı gerçekten, sanki insan saygı duymadığı insanlara özel sakarlık yapıyomuş gibi.

neyse allahtan hemen o günün akşamına viyana'ya dönen insanlar buldum ve onlarla döndüm. yolculuk çok rahat ve güzel geçti. çok tatlı bi alman çiftin arabasına bindim. benim gibi o akşam viyanaya dönmek isteyen 2 kişi daha vardı. hemen kaynaştık, konuşa konuşa gittik, beş saatin nasıl geçtiğini anlamadım.

yılbaşını münih'te geçirmek kısmet olmadı ama viyana'da yılbaşı da güzeldi. saat 12'de arkadaşlarımla bi binanın terasına çıkıp havai fişekleri izledik, kadeh tokuşturduk ve 2010'un daha güzel bi yıl olmasını diledik. 2010'la ilgili iyi bi his var içimde, neden bilmiyorum.

umarım hepiniz güzel bi yılbaşı geçirmişsinizdir. iyi 2010'lar herkese.

not: editors'ın munich diye bi şarkısı var şimdi baktım sözleri ne kadar da benim münih maceramla alakalıymış şaka gibi:

"It breaks if you don't force it
It breaks if you don't try

People are fragile things, you should know by now
Be careful what you put them through"

bana seksin resmini çizebilir misin vol. II

2009-12-24T01:21:00.003+01:00

evet arkadaşa ulaşıldı, biletler alındı, tren garında bi kıllık çıkmazsa yarın münih'ten bildiriyor olacağım. yok ya ne bildiricem meri krismıs diye gezerim en fazla. dönüşte bildiririm artık. amaaa gitmeden içimi dökmesem olmazdı. evet gündemi fazlasıyla meşgul eden nihat doğan kanka'nın "beni baştan yarat" hadisesine el atıyorum. o ne endam o ne güzellik! eskiden paintbrush'ta çizilmiş bir gül kıvamındaki duygusal açıklamaları ve köşelerde ağlamasıyla emo akımını sadece manevi olarak destekleyen nihat kardeşimiz, en sonunda imajıyla da bu akıma gönül vererek hepimizin gözünde yüksek bir mertebeye ulaştı. emo kahkülüyle yetinmedi, emo kazağıyla da imajına destek vererek emocore bi insan haline geldi. oh so modern! (madırn diil modern diye okuyunuz). peki böyle batının çılgınlıklarına kapılıp vatanını, milletini, özünü (mikrofona iyice yaklaşıp bağırarak) GELDİĞİ TOPRAKLARI unuttu mu dersiniz? yoo dostum yoo. 1071 adlı hit çıkış parçası türküsel başlayıp araya rap alıyo olabilir, ama bu şarkının içinde milliyetçilikten ekmek yiyici girişimler ve cihat propagandası olmadığı anlamına gelmez.

bizi şaşırtmaya devam ediyosun niho. sakal gibisin, kestikçe daha gür çıkıyosun (her ne kadar bu kendi sakalların için geçerli olmasa da). nihat doğan sineması yeni başlıyor. türkiye seninle gurur duyuyor.

malizm

2009-12-23T18:36:00.002+01:00

duyurdum ya buralardan münih'e gidiyorum bilmemne diye daha elimde bilet yokken... böyle patladı işte. aslında yarın gitmem lazımdı. nolucak şimdi bilmiyorum. şapşal arkadaşım sabahtan beri telefona çıkmıyo. şu saatte bilet var aliyim mi diye aradım, haber alamadım. internette biletle birbirimize bakıyoruz. biletler tükenene kadar da bakıcaz gibi görünüyo. böyle mal bi durum olamaz. kız öldü mü, kaldı mı, telefonunu mu çaldırdı yoksa sadece şapşal olduğu için mi telefonuna bakmıyo bilmiyorum. sinirleniyorum ama. yarın napıcamı bilmek istiyorum, gidicek miyim kalıcak mıyım nolcak... evlerine gidicem diye hediye mediye de aldım bugün.

delireceğim.

bana seksin resmini çizebilir misin?

2009-12-21T01:06:00.004+01:00

burda çizilmişi var.

o resmin sağ alt köşesindeki yazı ne ya zümrüt yazısı gibi ahaha

nişanlandı bu bi de utanmadan.

gene hasta olma arifesindeyim de, şifayı jensen'ın güçlü kollarında ve kaslı poposunda buluyorum.

hasta olmamam lazım. haftaya almanya'ya gidiyorum. noeli bi arkadaşım ve ailesiyle geçiricem. gerçi en olmadı annesi çakar bana ordan bi anne yemeği, anne çorbası, kendime gelirim. o zamana kadar ders çalışmam ve buraların karlı havasından mümkün mertebe sakınmam gerekiyo. deeeerrrssss.

woody allen'ın son filmi whatever works'e gittim geçen hafta. çok eğlenceli, çok komik, çok güzel diyaloglarla dolu bi film. çok sevdim. izlemeyenin üzerine öksürürüm. bi de geçen gün "in search of a midnight kiss" diye bi amerikan bağımsız sineması filmi izledim. o da güzel ve değişikti.

şu saç düzleştiricisinin saçın uçlarıyla cinsel ilişkliye girmeyenini yapamıyolar mı ya? dün değişiklik olsun diye kırk yılın başı saçımı düzleştiriyim dedim, şu an çarşıdan aldım bir tane, düzleştirdim bin tane şeklinde saçlarım, kırılarak çoğalıyolar.

hadi ben yatak istikametinde kaçtım. öpmüyorum, hastayım

ya da

bi gün unintended'ın bana ciddi ciddi dediği gibi:

- hadi görüşürüz. öpmüyorum, hastasın
+nası yani?
-e ben de mi hasta oliyim??

EVET.

akşamdan kalma cumartesisi

2009-12-12T22:29:00.009+01:00

dün akşam ev arkadaşlarım ve unintended adlı ex blogger'la dışarı çıktık. dansettik mansettik. ev arkadaşlarımdan alman olanı her zamanki gibi gecenin ortasında kayıplara karıştı. kendisinin veda etmeden ortamı terketme gibi ilginç bi huyu var. bi keresinde "bi saniye biramı tutar mısın" diyip yok olmuşluğu var. ciddiyim. avusturyalı olan ev arkadaşım öyle diil, o bizle dansetti. sonra unintended buralarda ingilizce hiphop yaparak para kazanmaya çalışan afrikalı bi adamdan bi sonraki klibinde oynaması için teklif aldı. bugün kendisinin önceki klip çalışmalarından güzide bi parça izleyip unintended'ın orda üzerine para fırlatılan dudakları kör edici parlaklıktaki bikinili kızlardan biri olması fikriyle eğlendik.

bar kapanınca ve çalışanlar bizi postalayınca ev arkadaşım eve gitti, biz de unintended'la cebimizdeki son paraları birleştirip yemek yedik. içki sonrası sabaha karşı çok acıkmışken yenilen yemek dünyanın en güzel yemeği olabilir. dönerciler olmasa burda aç kalırdık heralde.

bugün de bir akşamdan kalma cumartesisi klasiği olarak 4'te uyanıp bizim ordaki pizzacıdan bol sarmısaklı, ıspanaklı, peynirli ve mısırlı pizza aldım, komik videolar eşliğinde afiyetle yedim ve litre litre su içtim. herhalde içki içme işlemi esnasında bolca su tükettiğim ve eve gitmeden önce yemek yediğimden olsa gerek başım ağrımadı ama tabii ki aptal gibiydim. akşam çıkmak falan pek güzel de ertesi günün komple yalan olması bazen üzüyo beni. yarın da her pazar olduğu gibi "akşam saat 8e kadar istatistik ödevimi teslim etmeliyim" stresiyle ödevi bitiricem. o esnada ev arkadaşlarım pazar günü miskinliği tadı yakalicaklar.

bu her hafta günlerce ödevini yaptığım istatistik çok korkunç bi ders. tahtaya kalkıp soru çözüp hocanın yöntemin hakkındaki sorularını cevaplaman gerekiyo. bana henüz sıra gelmedi ama her seferinde aha adımı söyledi söylicek stresiyle ter döküyorum. ter döküyorum derken mecazi anlamda diil, bildiğin terliyorum. lisede sözlüye kalkmaktan fena bi durum.

incilerin efendisi başak'tan yine uzun süredir haber alınamıyor. yakın bir zamanda yeni incilerle aramıza dönmesidir dileğim.

he bu arada anarşikle 2 haftadır konuşmuyoruz. en son 2 hafta önce görüştüğümüzde bişeye bozuldum tripcinas ayrıldık, o zamandan beri aramadı ben de aramadım, bu şekilde yalan olduk yani. şu anda "savaş-kaç" mekanizmasının "kaç" kısmının verdiği ağırlıkla ev arkadaşımı bile aramıyo (aslen ev arkadaşımın arkadaşı kendisi). ben de yeni maceralara yelken açıyorum desem yalan olur bi boka yelken açtığım yok zira. geçenlerde sokakta biriyle çarpışıp kitaplarımı düşürerek tanışma ihtimalimin akşam çıktığımda kayda değer biriyle tanışma ihtimalimden daha yüksek olduğunu farkettim. insanlar nerde tanışıyo merak ediyorum. bileniniz varsa bana anlatsın ok tşk kib byz

(esneme efekti)

2009-11-30T22:01:00.003+01:00

prezentasyonuma çalışmak istemiyorum. prezentasyonuma çalışmak istemiyorum. prezentasyonuma çalışmak istemiyorum.

ayrıca

istatistik, senden ağır tiksiniyorum.

bu ne ya?!?! bi harfin üzerine bu kadar gelinmez ki!

düşünce gücüyle güneşe gittim

2009-11-26T14:29:00.005+01:00

istatistikte regresyon analizi çalışmak istemediğimden dolayı bu nacizane blog yazısıyla çalışmalarıma ara veriyorum. bi nevi kaçıyorum yani. evet.

griffith yaşlı tonton bi amcayla olan sevimli bi anısını anlattığı yazısıyla gönül telimizi titretirken benim de serbest çağrışımımı tetikledi. ben de amca gördüm, benim de anılarım var:

3 sene önce falan, bi hastanenin psikiyatri polikliniğinde staj yapıyodum. çok ekşınlı bi staj diildi, hastalar genellikle depresyon şikayetiyle geliyodu ve sadece ilk geldiklerinde benim için ilginç olabilecek bişeyler duyma fırsatım oluyodu. tekrar gelirlerse eğer, psikiyatristle ilacın etkileri üzerine konuşup gidiyolardı, ikinci görüşmeler benim çok işime yaramıyodu.

gene bi gün, hastanenin bahçesinde oturuyodum. "ruh ve sinir hastalıkları hastanesi olsa daha çeşitli hastalar görürdüm, bi önceki staj daha iyiydi ya daha çok şey görüyodum, öğreniyodum" diye düşünürken yanıma bi amca oturdu. 70 yaşlarında. havadan sudan muhabbet açtı. havalar da ısındı evet heh heh. bi sigara yaktı, sonra bana dönüp "sen içmiyosun di mi kızım bak çok zararlı" dedi.

- e amca öyle diyosun ama sen kendin içiyosun
+ benim içmem lazım. vücudumun ihtiyacı varmış doktor söyledi.
- hehe nasıl yani? (amca benle kafa buluyo heralde diye suratını inceliyorum. gayet ciddi devam ediyo)
+ ben önceden geldim bu hastaneye, ciğer röntgeni çektirdim, doktor senin vücudunun nikotine ihtiyacı var dedi, günde iki paket sigara yazdı bana.

(uu beybi, olaylar ilginçleşmeye başladı.)

+ burda beyin tomografisi de çektirdim ben bi kere. benim beynim çok farklı bi beyinmiş. bilgisayar beyni gibiymiş. çok farklı çalışıyomuş.
- hmmm?
+ evet. ben düşünce gücüyle güneşe gittim geldim. kimse inanmadı bana. sonra mahçup oldular.
- düşünce gücüyle güneşe nasıl gidiliyo?
+ ben gittim. konsantre olmak gerekiyo. herkes gidemez. ben gittim ve döndüğümde dedim ki güneşin dışı sıcak ama içi soğuk, buz gibi. inanmadılar bana. sonra bilimadamları kanıtladı.
- güneş çok sıcak diil mi, yanmadınız mı?
+ düşünce gücüyle gittim ya o yüzden yanmadım
- anladım.
+ sonra inönü'ye mektup yazdım. meclise mektup yazdım. çok derin şeyler dönüyo. her şeyin bilinmesini istemiyolar.
- kim onlar?
+ bazı güçler var. biçok şeyin bilinmesini istemiyolar. konuşmamı istemediler. beni savaşa yollamaya kalktılar. ben savaşa gitsem ölürüm. beni tehlikeli gördüler yok etmek istediler.
- hangi savaş bu?
+ ikinci dünya savaşı. türkiye'nin ikinci dünya savaşına girmesini kim engelledi biliyo musun?
- kim?
+ bu karşında duran zat-ı muhterem! (bu cümleyi çok net hatırlıyorum) inönü'ye, meclise mektup yazdım öyle engelledim. (burda uzun uzun ne yazdığını anlattı ama hiç hatırlamıyorum 3 sene oldu malum)

(aralarda hatırlamadığım muhabbetler geçti, bi şekilde konu değişti)

- siz neden hastaneye geldiniz?
+ röntgen çektirmeye geldim. burası çok iyi bi hastane, çok iyi doktorlar var
- ben de psikiyatri'de staj yapıyorum. orayı gördünüz mü hiç? orda da çok iyi doktorlar var (nası çaktırmadan dürtüklüyorum bilinçaltını şşşş :P)
+ yok görmedim

gene aralarda hatırlamadığım muhabbetler sonucunda bana aynı zamanda ozan olduğundan bahsetti. şiirler okudu. şiirlerinin sonunda kendi adını kullandığı "aşık x der ki" şeklinde kısımlar vardı. derken röntgen saati geldi, gitti. ben de uzun zaman sonra tekrar son derece renkli bi şizofreni tablosu görmüş olduğum için hevesle DSM IV'teki şizofreni sınıflandırmalarını okumaya koyuldum.

biri bana bunu açıklasın

2009-11-25T15:40:00.003+01:00

trt "darwin'i bitiren balık" diye haber yapıyo. linki de aha burda. şimdi:

- 400 milyon yıldır evrim geçirmemiş bi balık bulundu diye evrim teorisinin (daha doğrusu darwin'in) bittiğini açıklamak nasıl bi habercilik anlayışıdır? her canlının her yerde aynı anda evrim geçirmesi mi gerekir? teoriyi yalanlamadan önce bi okusaydınız keşke.

- "evrimciler bu balıktan evrildiğimizi iddia ediyolar ama balık duruyo demek ki teori BOŞA ÇIKMIIIIŞ" demek, "maymundan geldiğimizi iddia ediyolar ama ben geçen gün maymun gördüm evrilmemişti demek ki bu da BOŞA ÇIKMIIIŞ" demekle aynı şey. allah akıl fikir versin.

- resmimizin sağ üst köşesine bakıyoruuuz. baktık mı? trt ne zamandan beri adnan hoca'cı? ne zamandan beri devlet televizyonunda harun yahya kaynaklı haber yapılıyo?

sözlükte konuyla ilgili on numara bi yorum var buraya alıntılamak istiyorum:

"ha bir de simdi gordum, zaten haberin yayinlandigi program habere dogruymus. e onlar da habere dogru daha bayagi bir evrim gecirecek ki haber yapabilmeye baslayacaklar bir gun."
(arch101, 24.11.2009 22:31

mütemadiyen uykusu olan bi insanım

2009-11-24T15:53:00.005+01:00

geçtiğimiz haftalar mı çok doluydu yoksa ben mi bi şekilde zamanımı daha iyi kullanabilmeye başladım, nası oldu bilmiyorum ama biraz rahatladım bu aralar. gene yapıcak işlerim var ama arada yapmak istediğim diğer şeyleri de yapabilmeye başladım. tahtalara vurunuz.

dün 500 days of summer'ı izledim, çok beğendim. dvd çekimi çıkmış, indirin izleyin. hikaye çok güzel, anlatım şahane. aynı zamanda da eğlenceli.

bugün öğretmenler günü ve freddie mercury'nin ölüm yıldönümü. öğretmenler günü kutlu olsun ve freddie mercury huzur içinde yatsın.

ayşe arman çok bayık bi scarlett johanson röportajı yapmış. sabah bilgisayar başında gözlerimi ovuşturarak ayılmaya çalışırken unintended hışımla röportaj linkini yolladı (hışımla link yollamak) ve scarlett'a saydırmaya başladı, ardından da o kadın dünyada var oldukça diğer bütün kadınların kendilerini "küçük hüsniye" gibi hissediceklerini iddia etti. hüsniye burda hüsamettin'in dişi versiyonu olarak kullanılmıştır. unintended "şu dünyada scarlett johanson dışında kimsenin kötülüğünü istemiyorum" demiş bi kişidir. bu arada hanım ablamız romantik komedilerin demirbaşı olan ryan reynolds'la evliymiş. o adamda da ne six pack varmış arkadaşım. magazin servisinden unintended sağolsun haberdar etti beni. bu ilginç görüntüler ve geyik röportaj sonrasında hala uykulu olarak "he oldu o zaman ben derse gidiyorum" diyip evden çıktım. hala da ayılabilmiş diilim. neden bilmiyorum ama çok yorgunum. derste gözlerimi açık tutamayınca kalkıp tuvalete gidip yüzümü yıkamak zorunda kaldım. sonrasında da "neden böyle yorgunum? yorucu bişey de yapmadım dün, ulan domuz gribi olmayayım?" diye paranoya yapmaktan da geri durmadım.

domuz gribi demişken, geçenlerde babam telefon edip domuz gribine dikkat etmem gerektiği konulu uzun bi konuşma yaptıktan sonra ağzımı burnumu maskeyle kapatıp gezmemi önerdi. her ne kadar olaydan ödüm patlasa da sokaklarda rahmetli michael jackson gibi gezmeye henüz hazır diilim. toplumsal endişelerim sağlıksal endişelerimin önüne geçiyor sevgili çilekli milkshake'lerim.

yapmak istediğim şeyler var

2009-11-19T23:51:00.003+01:00

mesela odamı toplamak ve hala bişeylerin içinde duran ıncık cıncık minik eşyaları gerektiğinde bulabileceğim şekilde yerleştirmek. odam için aldığım posterleri ve asmak istediğim resimleri asmak.

eski günlerdeki gibi bol bol film izlemek

görüşmek istediğim insanlarla görüşebilmek, uzun zamandır görüşemediklerimi tekrar görmek

ayakkabılarımı temizleyip düzenlemek, kıyafetlerimi yerleştirmek

arada bir hiçbişey yapmak zorunda olmamak

daha çok blog okuyabilmek

ders kitabı dışında kitap okuyabilmek

almancamı geliştirmek için bişeyler yapmak

...

burda sırp bi arkadaşım var, ne zaman buluşsak 1,5-2 saat bi kahve içeriz, sonra mutlaka ders çalışmaya eve gitmesi gerekir. bu bana hep garip gelmişti, çünkü ben biriyle buluştuğum zaman ona ayırıcak daha çok vaktim oluyodu, dersimi çalışıp gidiyodum vs. ama okul gerçek anlamda başladığından beri ben de aynen böyle oldum. kalkıyorum, ayılmaya çalışırken internette bişeylere bakıyorum, sonra okula gidiyorum, okuldan dönüyorum ve okulla ilgili yapmam gereken şeyleri yapıyorum. ödev oluyo, ödev olmazsa ertesi gün gideceğim derste anlatılacak yerlerle ilgili notlara bakıp bilmediğim kelimeleri çıkarmam gerekiyo, o da olmadı kaçırdığım bi derste anlatılan yerleri çalışmam gerekiyo. mutlaka yapıcak bi şey oluyo. belki arada bi dizi izliyorum, biraz internette geziniyorum, sonra rutinime dönmem gerekiyo. o yüzden bloga da çok bakamadım bu aralar. ders çalışırken de anlatılanları öğrenmek ya da akla yerleştirmek kısmına gelmeden önce "anlamak" kısmı söz konusu olduğundan baya uzun sürüyo.

yarın dersten sonra burdaki yakın arkadaşlarımdan biriyle buluşucam. bikaç saat takıldıktan sonra, aynı o zamanında anlamadığım arkadaşım gibi, evime dönüp ödev yapmam gerekiyo. istatistik gene bütün haftasonumu yicek gibi.

anarşik yarimle (ki kendisi "yarim" diil ama neyse)durumlar aynı, devamlı bi protestoya bişeye gidiyo, ben de ders çalışıyorum katılım gösteremiyorum artık o olaylara. dolayısıyla daha az görüşüyoruz, görüştüğümüzde de pek derin muhabbetlere girmiyoruz. başka şeylerle meşgul olduğumuzdan dolayı derin muhabbetlere girmediğimiz anlamı çıkmasın, öyle şeyler de yapmıyoruz. acaipiz biraz. evet. dün geldi sağolsun eşyalarımı kurmama yardım etti saatlerce. noluyoruz böyle bilmiyorum, ama çok iyi çocuk.

neden adam gibi bi ilişkim olmuyo ühü diye mızıklanıyodum, ama bu tempoyla ilişki falan baya kasardı. ben daha kendime zaman ayıramıyorum ve bu daha ne kadar böyle olucak bilmiyorum. galiba biraz da bu yüzden bu avusturyalılar senede 2 ders alıp okulu 10 senede bitiriyolar.

domuz gribinden çok korkuyorum bi de ya, "başıma gelse bana kim bakar, fenalaşsam kim hastaneye götürür, çok bulaşıcı diye kimse yaklaşamaz bana" diye düşünüp bunalıma giriyorum. birlikte sunum yapıcağım kızlardan biri domuz gribi oldu geçenlerde. şimdi iyileşmiş ama, öyle dedi.

neyse şimdi yatmak suretiyle bu eğlencesiz ve durum raporu kılıklı yazıyı bitiriyorum. herkese iyi haftasonları!

insanın kendini bilmesi güzel bişey

2009-11-09T21:30:00.005+01:00

mesela bu arkadaş gibi.

etrafımda konuşulanları anlamıyorum laaağn salak mıyım beeen salak mıyııım diye komplekse girip düzenli olarak avustur televizyonu izlemeye başladım. dünyanın en kötü dizilerini ve en klişe sahnelerini, en suratına su çarpmak suretiyle verilmiş "ağlamış izlenimleri"ni içimdeki bambaşka almanca aşkı uğruna izliyorum. oh mein gott!

son zamanlarda hayatıma neş'e katan şeyleri paylaşmak isterim siz sevgili bloggillerle:

(varan 1) geçen gün unintended'la bir james mcavoy filmi izlerkene filmdeki kadın james mcavoy'u reddedince sinirlendik ve teyzesel bir şekilde ekrana çemkirmeye başladık. "james mcavoy'u bulmuş da reddediyo, bu james mcavoy'a yapılır mı gerizekalı mısın" vs... o sırada, evet evet tam da o sırada, unintended şöyle dedi: "yaa biz burda afrikalı çocuklar gibiyiz, karının yaptığı harekete bak!"

(varan 2) trivial pursuit diye bi oyun var böyle bilgi yarışması gibi, takımlar halinde oynanıyo, kartlardaki soruları bilerek ilerliyosun. oyun esnasında geçen bir diyalogtan bir kuple:

x: soruyu okuyorum: "milattan önce 327 yılında yazdığı şiirlerle ünlenmiş bir şairimiz olan..." ahaha şairİMİZ dedim yaa
y: haha nereye şairİMİZ yaa milattan önce!?
z: evet abi trivial pursuit MHP Edition oldu bu

z'nin yorumundan sonra oyuna bir süre ara vermek durumunda kaldık. ÇÜNKÜ ÇOK GÜLDÜK TAĞAM MI??

(varan 3) dün bizde kalan unintended adlı cisim sabah 9'a alarm kurup o alarmı saat 10'a kadar düzenli olarak erteleyince her alarm çalışında "ımmmmmmmh" diye mızıklanarak yorganı kafama geçirdim. peki bunu yaparken bunun farkında olmamam ve olanları uyandıktan çok sonra hatırlamam?

*flaşbek: olay anı!*

alarm: diridiri lilili dirilili dirilili dirilili dirilili
ben: ııımmmhhhhh! (yorganlı atraksiyon)
unintended (yarı uykuda): neden yorganı kafana geçiriyosun?
ben (son derece uykuda): yapmıyorum öyle bişey, sen uyduruyosun onu.

evet unintended'cım, bugün uykumda senin halüsinasyon gördüğünü iddia ettim. uykumda bile iddialıyım.

evet

2009-11-03T23:26:00.004+01:00

o cumartesi günkü cadılar bayramı partisi o kadar yalan oldu ki o kadar olur. hala hayatımda hiçbi cadılar bayramı partisine katılamamış olmanın verdiği acıyla yaşıyorum. bundan sonra önemli partilerden önce "bizde bikaç arkadaş toplanıcaz yemek yiyip şarap içicez oturucaz" adı altında düzenlenen ve aslında "hooop vodka shot hooop ramazotti shot hooop bilinmeyen cisim shot" temalı olan davetlere katılmadan önce iki kere düşünücem.

anarşik yarimin benden 3 yaş küçük çıkması bir yana dursun, hala aklının inceden 1 sene önce ayrıldığı eski kız arkadaşında olduğunu öğrenmem bende bir "olduozamaniygünneeeer" etkisi yaratsa da "ulan zaten hep tek hep yek durumundan gına geldi, arada buluşup kahve içmeye sinemaya falan gidiyoruz, sarılıyoruz filan iyi geliyo, liseli gibi takılıyoruz zaten, ani kararlar almasam da olur" şeklinde düşünüyorum şimdilik. ama gene de yakındır yalan olmamız zira bundan da cacık olmaz. he zaten bu şehirde tanıştığım hangi adamdan cacık oldu ki? yoğurda doğrandığında işlevsel bir salata türü olma potansiyeli taşıyan insanların viyana'nın neresinde saklandığını öğrenmek istiyorum.

bu arada avusturya'da anarşi rüzgarları tüm hızıyla esmeye devam ediyor sayın seyirciler. şu anda yanılmıyosam 2 haftadır çeşitli şehirlerdeki üniversitelerin çeşitli amfileri öğrenciler tarafından protesto amaçlı işgal edilmiş durumda. bu amfilerin birinde bu hafta aldığım derslerden 2 tanesi başlicaktı ama protestolar yüzünden derslerin yeri değişti, çok abuk subuk biyere alındı. teee oralara gitmeye o kadar üşeniyorum ki anlatamam. bi yandan çok merak ediyorum bu amfi işgali daha ne kadar sürücek diye. bi de bu olay "eğitimin paralı olmasını protesto ediyoruz" diye başladı, tamam güzel evet, sonra "daha iyi eğitim olanakları istiyoruz" diye devam etti, evet o da olur, derken bi liste yayınladılar evlere şenlik.... "sınavsız, performans baskısı olmayan eğitim istiyoruz"dan tutun, "giriş sınavı olan bölümlerde erkek sayısı daha fazla, o testler erkeklere göre düzenlenmiş, %50 kız %50 erkek alınmalı"ya kadar vardı talepler. canları sıkıldıkça talepleri arttırmaya başladılar. avusturya eğitim bakanlığı bak senden bi tek ricam var o da ya şu eğitim parasız olmaya devam etsin ya da paralı olucaksa da ben şu anda verdiğimden daha fazla para vermiyim bak günahtır EU üyesi diiliz diye yapmadığınızı bırakmıyosunuz zaten (küçük emrah kaşları)

sizi geçen yaz başında çektiğim bu resimle baş başa bırakarak huzurlarınızdan ayrılıyorum ve diyorum ki yaz gelsin. yaz gelsin ve hiç gitmesin.

sarhoşum dostlarım, sarhoşum sarhoş

2009-10-31T04:45:00.005+01:00

of çok yoruldum. eve yürüdüm çünkü az önce.

peki eve kadar göt donduran viyana soğuğunda ellerim donarak taşıdığım pizzanın tam kapının önünde yere düşmesini kim açıklicak? sen söyle evladım, gözlüklü olan, evet.

yarın sonsuza kadar uyumayı planlıyorum.

cadılar bayramınız kutlu olsun. yarın bi cadılar bayramı partisine gidicem. hangi enerjiyle gidicem bilmiyorum zira şu an feci durumdayım. bi de giyinip şekilden şekilde girme mevzusu var ki... var. öyle özel bi cadılar bayramı kıyafetim olmadığı için emo olarak gitmeyi planlıyorum.

hürriyet'te okudum türkiye'de bi köyde emo görmüşler uzaylı zannedip dövmüşler çok güldüm. uzaylıları neden dövüyoruz ki? köycenek uzaylılara olan bu agresyon niye?

bu takıldığım çocuğun benden 2 yaş küçük olduğunu zannediyodum meğer 3 yaş küçükmüş. çüş. iyice yaşlı hissediyorum kendimi. evet james mcavoy'un karısı kendinden 9 yaş büyük olabilir, ancak bu demek diil ki ben kendimden 3 yaş küçük bi çocukla çıkabileyim. adı üzerinde çocuk. ben adam istiyorum. nolucak bilmiyorum o yüzden. adam gibi adam kalmadı şekerim aaaa.

yarın beni saat öğlen 1den önce arayan herkesi döverim. ya da dur telefonun sesini kapatiyim de efendi gibi uyuyim.

telering allah belanı versin ayrıca. ne biçim operatörsün? bütün gün deli ettin beni yok bağlantı hatası yok bilmemne diye arattırmadın kimseyi. karıma bile ulaşamadım.

holly'i özledim.

sevgili en son karşılaştığımız partide kız arkadaşınla gelmene rağmen utanmadan bana yazan adam,
nasılsın iyi misin? beni soracak olursan iyiyim. beni neden feysbukta ekliyosun? "hayır"ın neresini anlamadın? neden bir tane normal adam beni bulmuyo?

neyse. horrrrzzz.

anne ben anarşik oldum

2009-10-28T23:44:00.005+01:00

şu anda islam tarihi hakkında almanca bi yazı yazmaya çalışıyorum. bu yazdığım güzide yazıyı sonra derste sunum haline getiricek olmam bünyemde gerilimlere yol açsa da şu anda almanca ağır bi yazı yazmanın verdiği gerilimle çok meşgul olduğumdan dolayı, onun bunalımına sonradan ayrıca girmeyi planlıyorum. bi de bu sunumu 3 kişi beraber yapıcak olmamız ve bu 3 kişiden birinin "her şeyi ben bilirim" havasında tutucu ve tutturukçu bi kız olması gerçeği var ki evlere şenlik.

şu anda aldığımız bir son dakika haberine göre almanca çok zor bir dilmiş ve grameri saç yolduruyormuş. eröristan cumhurbaşkanı ayem natyorfroyd avusturya'dan bildiriyor:

benim gibi 2 senedir burda olan yabancı bi arkadaşım var, ne zaman bir araya gelsek konu aynı yere geliyo: "ya biz ne zaman adam gibi almanca konuşabilmeye başlicaz?" bi de birisi sana bişey anlatırken anlamayıp "x ne demek?" diye sorduğunda "x, y gibi bişey" demesi, senin bu sefer "eee y ne demek ki??" diye sorman, karşındakinin de bu kelimeleri açıklamaya çalışması ve onların ingilizcesini bilmemesi şeklinde bi kabızlık reaksiyonuna girmek, burda her gün yaşadığım sıradan bir olay. teşekkür ediyorum.

burda geçen cumadan beri üniversitelerin paralı olmasını sağlicak olan yasa tasarısı protesto ediliyo. üniversiteler şu anda avusturyalılara paralı diil, 15 euro mu ne öyle bişey ödüyolar şaka parası gibi. ben eu vatandaşı olmadığımdan dolayı avrupa geneline bakıldığında çok cüzzi bi miktarda da olsa para veriyorum. şimdi bu yasa geçerse avusturyalılar para ödicek, ben de onların ödediğinin iki katını ödemek zorunda kalıcam, o yüzden gaz gaz protestolara katılıyorum. geçen cuma yüzlerce öğrenci olarak bi amfide toplanıp sabahladık, arada müzik çaldı gruplar çıktı dansettik bira içtik, arada bağırdık çağırdık falan ilginçti baya. cumadan bugüne kadar o amfiyi işgal ettiler dersler iptal oldu, olay ilk sıradan gündeme oturdu. bugün de yürüyüş vardı, bu sefer baya baya onbinlerce kişi sokaklara döküldü. ben de biraz yürüyüp bu islam tarihi ödevini yapmak için eve geldim.

ev arkadaşlarımın birinin alman bi arkadaşı var. onunla böyle sevgilisel potansiyeldeyiz kısa bi süredir. o da devamlı eylemde, devamlı isyanda. onun sayesinde bütün bu olaylardan haberdar oluyorum. gene alman buldum, nolucak bilmiyorum. hayırlıssssııııııı...

istiyorum!

2009-10-27T03:05:00.002+01:00

kısır istiyorum!!! bana kısır yollayın!!!

evet gurbet ellerde canım türk yemeği çekti.

of olsa ne yerim yaaa!! ağzım sulandı ciddi ciddi.

hasta(sı)yım

2009-10-12T17:23:00.007+02:00

supernatural çok süper bi dizi ve jensen ackles çok net hayatımda gördüğüm en yakışıklı adam. bakın da biraz gözünüz gönlünüz açılsın. buna baka baka gribi yenebileceğimi düşünüyorum.

evde kendi kendime uydurma çorbalar yapıyorum. artık iyleşmek istiyorum yeterin. bütün haftasonunu yatakta geçirdim lan! (tek başıma)

eliza'cığım da halime üzülüp üzüntüsünden grip olmuş, ona da çok büyük geçmiş olsun diyorum.

haftasonunda sıkıntıdan ölmememde family guy dizisinin büyük katkısı oldu. hakkını ödeyemem. onun dışında yer yer avustralya televizyonuna sardım gene, rove live izleyip güldüm. bikaç tane de film izledim. dünya üzerinde izlemediğim hollywood romantik komedisi kalmadı sanırsam. bi de biz burda biri 5 ay sonra "seni seviyor gibi olabilme ihtimalim var sanırım" gibisinden bişi dediğinde ağzından bal damlıyor zannederken bu tip filmlerdeki "1. gün: sana gıcık oluyorum. 2.gün: aaa ikimizin de en sevdiği film aynıymış hop aşık oldum nerde yüzük" paternleri müthiş. netice itibariyle ikisi de saçma ama bi tanesini izlemesi daha eğlenceli oluyo.

bugün, markası "kutup ayısı" olan bi öksürük şurubu aldım. yan etki olarak kış uykusuna yatırmadığını umuyorum, zira yarın bisürü dersim var.

"beni bildiğin çöpten almışlar ya"(*)

2009-10-09T00:16:00.003+02:00

hep yazcam yazcam yazamıyorum. önce internetimizin yenilenmesini beklemem gerekti - ki zorlu bi süreçti, internetsizlik bende yoksunluk belirtilerine yol açtı, titreme geldi. bu yoksunluk belirtileri arasında birden bire nezle olmak ve sürekli salya sümük olmak da vardı. sonra da harıl harıl genetik sınavına çalışmam icap etti. neyse. kısa bir aradan sonra sizlerleyiz.

bu kısa ara esnasında hayatımın aşkını buldum. şaka lan şaka bulmadım. dağılın şimdi.

ya da durun durun gitmeyin bişi dicem.

yeni ev arkadaşlarımı çok seviyorum. en sonunda insan gibi ev arkadaşlarım oldu. bi tanesi avusturyalı bi kız, diğeri de alman bi kız. burda müze gecesi diye bi şey var yılda bi kere oluyo sanırım, bi tane bilet alıyosun gece 1e kadar bütün müzelere o biletle girebiliyosun. alman olanla ona gittik kültürden aşırı doz olduk çok güzeldi. sonra burda böyle bisürü müzenin olduğu bi alan var, oranın bi de meydanı var gençler takılıyo. tam müze gezmemize yemek molası verip müze alanına geri dönüyoduk ki o da ne? bangır bangır "beat it" çalıyo. burda bu akşam müzik yayını yoktu nerden çıktı derken bende ampul yandı deli gibi alana koşmaya başladım.

flashmob diye bi olay var. bi grup (genellikle büyük bi grup) insan bi anda toplum içinde tuhaf/ilginç bişey yapıp sonra hiç bişey olmamış gibi dağılıyolar. bi şekilde organize olup biyere gidip kalabalığa karışıp yapıyolar bunu. bu aralar michael jackson'ı anma amaçlı flashmob videoları dolaşıyodu youtube'da, bi grup insan birden bire kalabalık bi yerde "beat it" dansı yapmaya başlıyolar. ve evet duyduğum müzik de bundan kaynaklanıyodu. sadece son 2 saniyesine yetişebildiğim için çok sinir oldum. ciddi ciddi sinir oldum.

aynı insanların aynı gün içinde başka bi saatte viyana'nın başka bi yerinde sergiledikleri performans:

ben de "beat it" dansı öğrenmek istiyorum. ayrıca unintended'ın da benim de düğünlerimizde bi grup insanla beklenmedik bi anda senkronize thriller dansı yapma hayalimiz var. tabi önce adam bulmak lazım, sonra thriller da öğrenilir, takla da atılır.

(*)unintended'ın anne ve babasına benzememesinden dolayı çıkardığı sonuçtur.

.

2009-09-27T04:12:00.004+02:00

sarhoşum ve kalbim kırık. onun arkadaşlarıyla karşılaştım. dün de başka bi arkadaşıyla karşılaşmıştım noluyo ya? "ayrılmanız çok kötü oldu biz seni çok sevmiştik" dediler. biz gene de buluşalım yeni evine gelelim falan dediler. allahtan sarhoşken de bi yere kadar mantıklı davranabiliyorum da (bazen) "allah belasını versin ağzıma sıçtı" falan demedim. çok mutlu, normal, hayatından memnun bi tablo çizdim. ama şimdi diyorum. allah belasını versin. bin türlü. çükü düşsün mümkünse.

g'day mate ve scarlett johanson skandalı

2009-09-22T20:56:00.004+02:00

bu aralar spastik ataklardayım. hem devamlı bi yorgunluk bi çökkünlük hakim bünyeme, hem de vize uzatma kabusunun ve ilk sınavımın zamanının yaklaşmasıyla uykularım kaçıyo.

geçen gün gene unintended adını verdiğimiz arkadaşımla halka açık alanlarda yürüyüş yapıp yer yer oturup aptal saptal şeylere gülerken bi avustralyalı'yla karşılaştık. avustalya ülkesine yakın zamanda yaptığı gezinin etkisiyle buranın yerlilerine sempati duyan unintended arkadaşımız, avustralyalı amcanın yanına oturmayı önerdi. genellikle kendisinden böyle çılgın sosyal ataklar beklenmeyen bir insan olan unintended, şaşkın bakışlar arasında bu fikrini hayata geçirdi.

unintended: hadi olm bankta oturuyo işte biz de yanına oturalım geyik olur avustralya'dan konuşuruz
ben: ya evet avustralya candır ama nası olcak şimdi toplumsal endişe kek kük
unintended: hello is it ok if we sit here?
avustralyalı adam: sure. how did you know that i spoke english?
ben: heh sıç
unintended: eööö we heard you speak english over there

avustralya ve avusturya konulu kültürel detaylarla bezeli bu hoş sohbetimiz adamın karısı ya da kız arkadaşı olduğunu düşündüğümüz bi anda yerden biten ve "biz gidiyoruz" diye trip atıp giden bi teyze tarafından bikaç kere bölündü.

ben: ulan aile faciası çıkıcak gitsek mi?
unintended: e o gitsin abi burda isteyen istediği yere oturur o ısrar ediyo ben daha oturucam diye
ben: hakkaten he bize ne
unintended: kadın amma sinirlendi ha
ben: ben olsam ayrılırım abi, ben gidicem manitam gelmicek orda iki tane kızla muhabbet edicek...
unintended: ben de çok sinirlenirim
ben: bu akşam o adama aksiyon yok ben söyliym koltukta yatar

muhabbetimiz adamın "ben bi tuvalete gidip geliyorum siz daha burdasınız di mi bi dk'ya gelcem" diyip kayıplara karışmasıyla son buldu. karısı tarafından bıçaklandığını düşünüyoruz.

muhabbet edicek avusturyalı bulmakta zorlanıp burdaki yabancılara sardığımız bi dönemdeyiz sanırım. sosyalleşmekte sınır tanımıyoruz ama bazen sosyalleşme bizimle arasına mesafe koyuyo.

scarlett johanson albüm çıkarmış. scarlett sözüm sana: evet güzelsin, memelerin de sağlam ama sırf bu yüzden bi albüm çalışmasını kotarabiliceğini ve o travesti sesini görmezden/duymazdan geliceğmizi mi zannediyosun? zaten güzelsin, bütün herifler sana hasta... neyin peşindesin? green grass'ı katlederken o memeler seni kurtarır mı zannediyosun? scarlett hayranları: youtube'da "bu erkek sesi olmalı şaka videosu heralde" diye düşünmeme sebebiyet vericek kötülükteki şarkı söyleyen scarlett videolarının altına "bence çok orjinal bi sesi var, çok kendine özgü" yazarken hiç utanmadınız mı?

cover böyle yapılır:

utanın. hepiniz. hemen şimdi.

hah süper

2009-09-15T18:55:00.002+02:00

voodoogirl'den al haberi şeklinde edindiğim bu bilgi günümü renklendirdi gerçekten. bayılıyorum ülkemdeki çağdaş atılımlara. liboşlar da hala konuşadursun ordan "dinci değilim ama tayyip erdoğan'ı çok beğeniyorum, hem adamlar en azından park bahçe yaptılar çok güzel bişi bu, hiç öyle radikal dinci bi tutumları da yok ayrıca, herkesi sevgiyle kucaklıyolar" falan diye. "türkiye hakkında hiçbişey bilmeden politikamız hakkında ahkam kesen avrupalı modeli"nden hiçbi farkınız yok. canlarım benim.

ben geldim!

2009-09-11T15:07:00.004+02:00

türkiyede son günler telaşesi, avusturyada ilk günler ve ev arama göt tutuşmaları, bi gün eve geldiğimde ev arkadaşımın modemi alıp götürmüş olmasını öğrenmem ve akabinde geçmek bilmeyen bi internetsizlik dönemi derken yeni evimde yine yeniden karşınızdayım sevgili okursal lolipoplar. geçen gün taşındığım bu sevgi yuvasında insan gibi bi insanla oturmanın verdiği mutluluk paha biçilemez. aslında 3 kişi oturucaz fekat 3. kız daha taşınmadı o yüzden 2 kişi takılıyoruz şimdilik. ev arkadaşım dünya tatlısı bi kız (tahtalara vurunuz) ve buranın yerlisi. sonradan taşınıcak olan kız da alman ama onunla henüz tanışmadım, ev arkadaşımın seçimine güvenmekten ve normal bi insan olmasını ummaktan başka yapıcak bişey yok.

odamın eski sahibi olan çocuk ikea'yı komple evimize taşıdıktan sonra şehir dışında oturmaya karar verdiği için şu anda odamda açılmamış paket paket ikea malları ikamet etmekte. bu odamın eski sahibi olan cep tarzanı kılıklı şahsına münhasır insandan uzun zamandır haber alınamıyodu. ev arkım da "neyse artık bi ara gelir de anahtarını bırakır inşallah süphaneke dinimiz amin" dediğinden gayrı, sancılı bir taşınma süreci sonunda odayı eşyalarımla kapladım. odada geçici olarak duran yatağa da yatak almam gerektiği için belki çocuk hala yaşıyosa bunu bana satar diye düşünüp göz koydum.

taşınma süreci de ayrı ilginçti. benim böyle ağır mobilya vb bi eşyam olmadığından taşıma şirketi tutup onlara para saçmak istemiyodum. sadece bissürü kutu ve bi iki sandalyem vardı. o yüzden 2 adet 5 kişilik taksi işimi görür diye düşünüyodum. burda da avustur kuralcılığı bana engel olmayı kendine borç bildi tabii. 2 arkadaşımla beraber canımız çıkmak suretiyle bütün eşyalarımı aşşağa taşıdıktan sonra taksi şirketini arayıp "ben taşınıyorum da kutularım falan var o yüzden iki tane büyük taksi istiyorum" dememle "biz taşıma şirketi diiliz eşya taşicaksanız taşıma şirketi tutun" cevabını almam bir oldu. neyse ki yanımda cin bi alman arkadaşım vardı da o tekrar telefon edip "biz 10 kişiyiz iki tane büyük taksi istiyoruz evet evet 10 kişi binicek" diyerek o taksileri getirtti. bayılıyorum bu avustur kuralcılığına yani ha kutu ha insan sonuçta ama "taksiye insan biner, eşyalar kamyonla taşınır" cümlesine gönül vermiş bi şekilde karşı çıkmaları takdire şayan.

neyse efendim zaten taksiciler de türk çıktığı için kutu falan hiç dert etmeden aldılar bizi, eşyaları yüklemeye de yardım ettiler. tek mesele şirkette telefona bakan avusturyalı kadını o taksileri göndermeye ikna etmekmiş yani.

eşyaları taşıyıp bi kısım kutuyu açtıktan ve yerleşme sürecine kıyısından köşesinden başladıktan sonra bana yardım eden alman arkadaşımla onun doğumgününü ve benim taşınmamı kutlamak için bişeyler içmeye çıktık. o bişeyler içme "bayaa bi bişeyler içme"ye döndü, eve döndüğümde saat 4 olmuştu. sarhoş ve cılkım çıkmış olarak yatağıma kavuşma anını iple çekerek odama girdim, ışığı açtım... kısa boylu, uzun dalgalı sarı saçlı yarı çıplak bi cep tarzanı yatağımda yatıyodu. ışığı açmamla ikimiz de "aaaaay!!" şeklinde irkildik. "sen de kimsin be?!?!" diye çemkirmeme karşılık olarak yatakta uykulu ve pişkin bi şekilde doğrulup bana elini uzattı:

-eheuehe merabaaa ben klaus
+ama... burası benim ordam artık!!
-hee biliyorum ben daha gelmedin sandım. yatıcak mıydın?
+e yani...
-hehe böyle tanıştığımız için üzgünüm. neyse çıkiyim ben.
+lütfen.

bi iki saniyeliğine aklımdan "ya adamı da kovdum, oda benim odam ama yatak onun yatağı aslında nerde yatıcak acaba şimdi" düşüncesi geçse de "aman bana ne ya telefonlara çıkmayıp bir gece ansızın gelebilmeyi biliyo, beni ilgilendirmez" diyerek uyudum.

sabah kalktığımda bu şahıs oturma odasında yere yatmış ayaklarını saldalyeye dikmiş tepetaklak duraraktan bana günaydın dedi. sonra muhabbet ettik, biraz deli ama iyi çocuk. sonra anahtarını da bırakıp gitti, şimdi heycanla 3. ev arkadaşımızı bekliyorum.

bu arada çılgın viyana gece alemlerinde abuk subuk insanlarla tanışmaya devam ediyorum. geçen gün barda işi bittikten sonra yanıma gelip bana muhabbet açan, yazan, sorular sorup gözümün içine içine bakarak dinleyen barmen gecenin ilerleyen saatlerinde beni dansa kaldırmasının akabinde "ya ben başta senin çok sıkıcı olduğunu düşünmüştüm ama iyi dansediyomuşsun" diyerek beni şaşırtmayı başardı. "ama" ile bağladığı bu iki cümleciğin arasındaki alaka - çay demleme ikilemine mi takılsam, yoksa iyi bişey söylediğine dair saf inancıyla bana bunu söyleyip bozulmama şaşırmasına mı takılsam bilemiyorum.

- e deminden beri konuşuyoruz bana bissürü soru soruyosun dikkatle dinliyosun... peki neden sıkıcı olduğumu düşündün?
+ bilmem... başlarda yanındaki arkadaşınla konuşuyodun arada bir
- senle tanışınca arkadaşımı ignore mu etmem gerekiyodu?
+ ya yok şey ben.. neden kızdın ki ben aslında iltifat ettim. gördüğüm en iyi dans eden kişisin
- iyi. (burdan kalkalım baabında arkadaş dürtülür)
+ sen şimdi neden kızdın ki ama? ben güzel bişey söylemiştim
- (arkadaşa) gel biraz öbür tarafa gidelim mi?
+ arkadaşı bak sıkıcı kız gitmek istiyomuş kalk da yol ver
- sen hiç bi kızdan tokat yedin mi?
+ ?! hayır?
- tokata ihtiyacın var mı?
+ kimin tokada ihtiyacı olur ki?
- senin var anlaşılan. konuşmayı kes de daha fena olmasın
+ ?! gidiyo musun yani şimdi?
- (çoktan gitmiş olmak)

daha önceden de defalarca belirttiğim gibi, nerde manyak varsa bana koşmak zorunda yoksa kozmosta denge bozulur, matrix'te hata olur, force'ta bozukluk olur. dünyanın dengesi buna bağlı.

summer stretching on the grass, summer dresses pass

2009-08-19T00:07:00.006+02:00

her tarafta limonata reklamları patlıyo ya çok acaip yılların limonatası bu sene bi moda oldu nedense. hayır yeni bişey de diil yani bütün markalar aynı anda abandı. sütaş da "ayran için çok enerjik olur zıplarsınız" diyo ama ı-ıh ben bu sıcakta onu içersem uyurum. zaten gün içinde uyumamak için zor tutuyorum kendimi. sıcaktan koltuğa yapışırken gözlerimin kapandığı oluyo. bu sefer de "şimdi uyandım geri uyumiyim" ile "bu saatte uyursam abuk bi saatte uyanırım gece uyuyamam" arasında bi yerde olduğumdan uyumamaya çalışıyorum. akşamüstü hava biraz serinlediği zaman ancak bulunduğum yerden dışarı çıkabiliyorum. ama geçen gün bi değişiklik yapıp bi arkadaşımla gündüzden kilyosa gittim. solar beach'in sayfasında beşiktaş'tan servis kalktığı yazıyo, o yalanmış gayet. sorduk soruşturduk, yok öyle bişi dediler. biz de mecburen minibüsle sarıyere, ordan başka bi minibüsle kilyosa gittik. beşiktaş - kilyos arası 2 saat süren bu sıkış tıkış yolculuk esnasında anladık ki araba olmadan kilyosa gidilmiyomuş. baktık daha çok yürümemiz lazım, solar'ı salladık halk plajına daldık. gayet güzeldi. yaz bitmeden gidin yüzün ama halk plajına gidicekseniz katlanabilir şezlong falan götürün. halk plajı hafta arası 5 haftasonu 10 tl, solar falan da haftasonu 30. artık siz de sadece 5 liraya plaja gidebilir, doyasıya yüzmenin tadını çıkartabilir, arkadaşlarınızla beraber muhteşem bir gün geçirebilirsiniz! bu gerçekten inanılmaz, jim!

gitmeme az kaldı sayılır, günler çok çabuk geçiyo. gider gitmez ev aramaydı, ev taşımaydı, bilmemneydi bisürü işle uğraşıcam diye şimdiden geriliyorum.

viyana'da konserlere aktivitelere katılan insanlarla tanışmak istiyorum. bi konser bişey oluyo benle gelen kimse olmuyo sonra ben de tek gitmek istemiyorum gitmiyorum... saçma bişi oluyo. bi u2 bi pearl jam olsa affetmezdim heralde gerçi, hipnotize olmuş gibi giderdim yalnız malnız. ben burdayken u2 viyana'da konser verdi yaz yaz, ne kadar içime oturduğunu anlatmaya kelimeler yetmez. sen ben ordayken gelme gelme...!!!!

neyse u2 demişken kendilerinin "party girl" adlı bu az bilinen şeker şarkısını bi sepetin içinde kapınıza bırakırcasına buraya koyup gidiyorum.

edit: bu zımbırtı çalışmıyo mu ne

dıdıt: o zaman buyrun burdan yakın

yuha

2009-08-14T22:58:00.004+02:00

- ormanda 10 kaplan gücünde... bu kadarını söylüyorum...
- uykum geldi niyazi, 3 maymuna bağladım hadi artık

hırsst hırrst daha büyük en büyüüük diye delirirken kan beyne ulaşmamış, "söyleceksiniz" diyivermişler. gerçi cümlelerin hepsi birbirinden yamuk.

böyle bişey varmış yaa zamanında

2009-08-12T16:51:00.004+02:00

3:08'deki seksapel?

"parolasını kalbime gömdüm msn'im hiç açılmayacak
çevrimdışı görünüyorum
bana şifremi kim hatırlatacak?"

klip, kadının msn nicki AŞKIM olan aşkı ile arasında geçen bir konuşma üzerinde dönüyor. adam kadına "seni çok seviyorum" dediğinde kadın "ne kadar çok?" diye soruyor ve olaylar karışıyor. klip, adamın "tahmin edemeyeceğin kadar çok" dediği sürpriz bir sonla izleyiciyi ters köşeye yatırıyor.

delice bile bile göre göre yana yana kana kana

2009-08-10T20:03:00.013+02:00

dün gece kuzenimle beyinlerimizin yanmasına şahit olduk. zannedersem sinan özen'in "öpsene beni" parçasının klibini izleyip kendisinin msn smiley'si tadındaki mimiklerini "bu bakış sana" "bu kaç göz yapış senin" şeklinde birbirimize armağan ederken bir anda 90'lar türkçe pop akımına kapılıverdik. ama böyle "mustafa sandal'ın bu kız beni görmeli diye şarkısı vardı di mi ne acaip" gibi bi moddan bahsetmiyorum burda, sevgili blogsal oluşumlar. baya baya hatıra konteynerlerimizin tozlu raflarına iteklediğimiz ve o yıllardan sonra ilk defa dün gece dinlediğimiz şarkılar ve izlediğimiz klipler oldu. bu vesileyle yıllardır ekranlarda görmediğimiz "paintbrush efektleri", "suya tekme atma", "yanan variller", "filmden sahne kaçırma" gibi 90'lar türkçe pop klip enstantanelerini de yeniden görmüş olduk. takdir edersiniz ki bayaa bi nöron kaybı yaşadık.

şu şarkıları herkeslere hatırlatmayı kendime borç bilirim:

asya - vurulmuşum sana
ateş - çingene ruhum (herkesi bu şarkıyı açıp gerekli yerlerde "vuuu" diye bağırmaya davet ediyorum)
eda özülkü - uçurdum da uçurdum
seyyal taner - alladı pulladı
nazan öncel - aynı nakarat
seçil - uhde
şebnem özsaran - mega megaloman
sibel tüzün - anca beraber
tuğçe san - güneşten sıcak
yeşim salkım - ben yoldan gönüllü çıktım
zerrin özer - olay olay
yonca evcimik - tükendik (aslında çok ideal bir joy fm klasiği olabilirmiş bu bak, gerekli uzunlukta saksafon sololarına sahip)
nalan - tutmayın beni (o saçlarına taktığı boncuklar ne patlamıştı yurt çapında)
yonca evcimik - şeytana uydum
bendeniz - ya sen ya hiç
melis sökmen - maçka
aysun kocatepe - bir naz bir naz
gökhan kırdar - yatağına göz koydum (hey gidi elektronik müziğin prensi gökhan kırdar, ilk albümünü unuttuğumuzu mu zannettin? bi de "ah ayartan yar" var söyletme beni şimdi)
nazan yeşiltan - küçücüğüm
seyyal taner - sen çok yaşa (hapşırma efektiyle başlayan şarkı. seyyal taner'in zılgıt eşliğindeki robotik dansları için klibini izlemenizi öneririm)
sibel alaş - bende hüküm sür
aylin livaneli - bana müsaade
aylin livaneli - çakmak çakmak
sonat bağcan - nereye gidiyorsun
tuğrul arsever - benden günah gitti
candan ertekin - hangi aşk adil ki
deniz arcak - vurur
seden gürel - aklımı çelme
aşkın nur yengi - hiç ummazdım (klibinde kendisini koltukları hunharca iterek godzilla gibi temizlik yaparken görebilirsiniz)
jale - üzgünüm
akın - bırakın dönsün dünya (biz çocukken bütün 5 yaşındaki çocukların çizdiği "dünyanın üzerinde el ele tutuşarak duran çeşitli ırk ve milletlerden insanlar" şeklindeki resim kafasında bi klip. izlemeyen cennete gidemez. ellemeyin arkadaşım ayrıca, kendi dönüyo o)

bazıları isim olarak yabancı gibi gelse de dinlerken sözler yer yer ağzınızdan otomatikman çıkabilir. panik yapmayın.

unutmayalım, unutturmayalım.

bonus: şu anda şunu buldum ve beynimde yeni yanıklar ortaya çıktı. ne olay olmuştu yalan rüzgarı'ndaki herif falan hey gidi günler

Link:

dar

2009-07-28T15:41:00.003+02:00

dün holly bizdeydi gene. son bikaç gündür darlayıcı şeyler olup duruyodu etrafımızda. kalktık bize geldik, baktık gene dar dar durumlar. üzülüyosun ama bişey yapamıyosun, o cinsten... biz de kendimize cem yılmaz terapisi yaptık. abimin şaraplarına dadandık, cem yılmaz izledik, sarhoş olup koltuklarda yuvarlandık. tavsiye ediyorum. arada lazım.

peki aroma marka limonatanın tadının pril gibi olması?

gene taşınıyorum. ev arkadaşım email attı, evden çıkıyomuş iş için başka bi şehre yerleşicekmiş evdeki eşyaları da alıcakmış. benim odamdaki eşyaları da alıcakmış (televizyon, üstünde uyuduğum çekyat falan hep onundu) sen istersen kalabilirsin demiş yok canım dedim. ben o eve mobilyalı diye verdiğim kirayı mobilyasızken vermem. bissürü masraf. hem manyak ev arkadaşımdan da kurtulmuş olucam bu vesileyle. bi işte o eşyaları bu sefer nası ve neyle taşicam bilmiyorum. neyse zaten ondan önce bi dönmem ve yeni bi ev bulmam lazım. belki bu sefer nispeten normal insanlarla oturma gibi bi lükse sahip olurum.

peki sitenin bahçesinde "ben özgürlüğün sinek savaşçısıyım" diye bağıran bi çocuk olması?

biraz huzur bulabilsem keşke.

tamerlight zone

2009-07-15T16:39:00.005+02:00

kim: i am not your freud

kiminle: holly golightly

nerede: i am not your freud'un evi, istanbul

nasıl: çekirdek çitleyerek

ne yapıyor: twilight izliyor

i am not your freud: ohaaa edward aynı tamer karadağlı laaan! yıllar önce kaybettiği çocuğu resmen!
holly golightly: yaa deme öyle güzelim çocuğa!!!
i am not your freud: oha yaa aynısı!
holly golightly: kapatırım bak!
i am not your freud: bak bak şimdi de "bababababa" yapıyo
holly golightly: KAPATIRIM DEDİM

rabbime sordum quagmire dedi

2009-07-10T21:36:00.002+02:00

yarın türkiyeye gidicem çok hevesliyim. bavulumu bile şimdiden yaptım gece yarısına bırakmadım -ki tarihte ilktir normalde hep bavulumu gecenin bi yarısı yaparım. bi de bütün gün balerina cif gibi evde temizlik yaptım ev arkadaşım gelicek diye. götüm attı böyle gelince gene bana travma yaşatıcak diye. bu sefer çok sakin geldi. şöyle bi etrafa baktı temizlik yapıldığını gördü tatmin oldu. derin bi nefes aldım. derken eşyalarını oraya buraya bırakmaya, lavoboya saçlarını yaymaya başladı. geçen sefer bana o kadar carladıktan sonra (ki etrafta en ufak bi saç bi dağınıklık bişi yoktu sevgili gönülsel jelibonlar) böyle bi rileks tavırda olmasına kıl oldum inceden ama bişi demedim. sonradan düşündüm aslında öyle olması daha iyi hala umut var demek ki. her dakika diken üstünde olmama gerek yok.

bavuluma dersle ilgili şeyler de koydum. kendime radiohead'den optimistic adlı şarkıyı armağan ediyorum.

lily allen'ın yeni albümü "it's not me it's you" çok güzel. en çok "not fair"i seviyorum.

bugün kendimi iyi hissediyorum.

en yakın zamanda karaoke'ye falan gidip şarkı söyleme ihtiyacımı gidermek istiyorum.

kafiyeli yazmaya başladığımı sezip yazıyı burada kesiyorum

sunrise avenue

2009-07-08T16:02:00.002+02:00

sunrise avenue severek dinlediğimiz finlandiya'lı bi gruptur. canlı performansları da süper, sahne karizmaları zaten var, eğlendiriyolar. türkiye'de o kadar tanınmamalarını solistin aydın'a benzemesine bağlıyorum. bence bu adam daha az aydın'a benzese bu grup dünya çapında daha iyi yerlere gelebilirdi.

böğ

2009-07-08T00:46:00.003+02:00

çok sıkılıyorum.

ders de çalışamıyorum. evde oturup sıkılıyorum sadece. bi bakıyorum gece olmuş. yatıyorum kalkıyorum sabah oluyo. böyle mal mal geçiyo günler. arkadaşlarımın çoğu biyerlere dağıldı yaz diye.

dönmeme az kaldı. umarım istanbulda insanlar vardır da ben gelince biyerlere dağılmazlar. resmen sosyal açlık içindeyim.

hala yağmur yağıyo ve ben artık yağmur görmek istemiyorum. sırf bu yüzden bile devamlı içim sıkılıyo olabilir. belki de bu yüzden içimden hiçbişey yapmak gelmiyo. dışarı çıksam zaten adam gibi gezemiyorum. haftalardır aralıksız yağmur yağıyo. avusturya kraliçesi olduğum zaman... neyse.

insanın yapıcak bişeyinin olmamasının en kötü yanı eski erkek arkadaşını daha çok düşünmeye başlaması galiba.

bakınız sharon stone ne demiş: "Women might be able to fake orgasms. But men can fake whole relationships"

ben en iyisi biraz kitap okuyup uyumaya çalışiyim. bu aralar pek bi sıkıcıyım.

hayat geri gelir

2009-07-02T21:42:00.002+02:00

aylin aslım'ın "canını seven kaçsın" adlı yeni albümünde "aşk geri gelir" diye bi şarkı var. onu dinliyorum bu aralar baya bi.

"geçmişi bırak yoluna bak
her şey yenilenir
hayat geri gelir
arkadaşlar geri gelir
aşk geri gelir"

ailesel sağlık durumlarında düzelmeler olması baya baya iyi geldi.

ev arkadaşım hala şehir dışında. kafamı dinliyorum. bi de onu çekemicektim kötü zamanlarda o yüzden süper oldu.

üniversiteden bi arkadaşım evleniyo, türkiye'ye gidince düğününe gidicem. çok acaip bişeymiş insanın arkadaşının evlenmesi. ilk defa bi arkadaşım evleniyo. ciddi ciddi yaşım ilerledi hissiyatına kapıldım. bi de bugün unintended'la "my big fat greek wedding"i izledik. çok şeker bi film ama gençleri evliliğe özendiriyo. biz özendik mesela burdan.

yarın bi arkadaşımla tuna nehri kenarına gidip "voleybol oynayan karın kaslı adam" yanı bi yer bulup çimenlerde serilmeyi planlıyorum. hava güzel olursa tabi... bu aralar bi acaip sıcak oluyo sonra birden bire deli gibi yağmur yağmaya başlıyo. havaların daha istikrarlı olduğu memleketime yapıcağm ziyareti heycanla bekliyorum.

bu arada yatmam lazım ama family guy izlemeden duramıyorum, nası olcak bu işler bilmiyorum.

bi de bişiler daha dicektim sanki ama unuttum hatırlayınca derim.

teker teker

2009-06-28T23:13:00.002+02:00

farkettim ki çaba göstericem diyip bi bok göstermeyen adamdan o garip konuşma sonrasında ayrılmalıymışım, çünkü sonraki günler içimin içimi yemesiyle geçti. ve evet hiçbi gelişme görmedim kendisinde. ben de o akşam vakti attığı sallamaz mesajının üstüne ağladım, ertesi gün de o seviyo diye aldığım beyaz çikolatalı gofreti kahvaltıda yedim, diş fırçasını çöpe attım, gene ağladım, sonra telefon edip ondan ayrıldım. konuşmamız sanırım bi 15 saniye filan sürdü. tamam anlıyorum dedi sadece, kapattık.

netice itibariyle önceki post'larda tahmin ettiğim her şey bir bir oldu. "aman allahım her şeye çok şaşırıyorum" modunda başlayan her ilişkimde olduğu gibi yakın zamanda kalbim elime verildi ve hatta ilişki tartışması felsefi tartışmaya döndürüldü. demek ki neymiş? bilmiyorum. burdan almam gereken ders nedir, baştan bişiler sezince koşarak kaçmalı mıyım? zaten yeterince derdim yokmuş gibi 2 gün sonra ailevi sağlık sorunları başgösterdi, kilometrelerce öteden mahvoldum. ayrılık acısı falan yalan oldu o esnada. türkiye'ye gittiğim zaman karşılaşacağım manzaradan korkuyorum artık.

hayat bana iyi davranmıyo bu aralar.

.

2009-06-24T20:56:00.001+02:00

yoruldum. yapamıyorum.

1 kadın 1 erkek 1takım problemler

2009-06-22T15:15:00.005+02:00

evet bayadır yazmıyodum neden yazmıyodum, kafam bozuktu da ondan yazmıyodum. manitada bi umarsızlık, bi ilgisizlik, bi hödüklük, bi aramayı sormayı unutmalık başgöstermişti. ben de "ulan daha 2 aydır beraberiz, ilk ay boyunca mis gibi adamdı, şimdi neden yarı insan yarı öküz mitolojik bi karaktere büründü, daha ikinci aydan sukoyvericekse nası olcak bu işler" diye karalar bağlamıştım. konu hakkında konuştuğumuzda da halinde tavrında bi tuhaflık olduğunu kabul etti -ki bu aslında iyiye işaret çünkü bazen de "yok öyle bişey sen paranoya yapıyosun" diyip deli eder bu erkek cinsi insanı - ve böyle bi large moda geçtiğini kabul etti. bunun niye böyle olduğunu bilmediğini, zamanla düzeliceğini düşündüğünü söyledi. iletişime geçmeyi ihmal etmesi konusunda da "bazen ben çok kendi içime dönüp etrafı ihmal ediyorum çok bencilce biliyorum ama böyleyim" falan dedi. "bazı şeyleri değiştirmeye çalışıcam ama hiçbi şeyin garantisi yok, bazı şeyler de tamamen değişmez" falan dedi. "ben seninle birlikte olmak istiyorum, sen benim için çok önemlisin ama ilişki uğraş ister, senin uğraşmaya hevesin var mı?" dedi. "ilişki uğraş ister" ile "bu adam da manyak çıktı kaçayım" arasında ince bi çizgi var bence bazen. sınır nerde çiziliyo? onu düşünüyorum günlerdir. yani "her ilişkide sorun olur bu da bunlardan bi tanesi, karşılıklı çaba göstererek üzerinden gelebiliriz" ile "öf ya adam göt ayağı yapıyo işte ilgilenen isteyen adam zaman zaman kendi içime kapanıyorum etrafı unutuyorum mu yaparmış, he is just not that into you" arasında kalmış durumdayım.

velhasıl kelam, ben de ayağımı denk alma moduna geçtim tekrar. hislerimi çok belli etmiyim, çok ilgili gözükmiyim, ben mesaj atmiyim o atsın moduna geçtim. meyvelerini alıyo gibiyim. şunu merak ediyorum ama, illa sonsuza kadar kaçan kovalanırcılık mı oynicaz ilişkilerde? şimdi çok carrie brawshaw modu oldu "and i wonder, how much longer are we gonna bilmemne" modeli yazmaya başladım ama hakkaten merak ediyorum bunu. yani yanında içimden geldiği gibi kendimi kısıtlamadan davranabiliceğim bi erkek var mı, yoksa herkes bi süre sonra karşısındakinin ona çok değer verdiğini hislerinin güçlü olduğunu görüp böyle bi he evet o benim zaten, bi yere de gitmez şeklinde triplere girip kaybetme korkusundan arınarak öküzcana bağlıyo mu? eğer öyleyse mütemadiyen ilhan uçkan modeli oyunlar mı oynicaz yani? ben ki bilen bilir öyle sıkboğaz eden yapıda bi insan diilim ota boka sorun da çıkarmam ama çok gözlemliyorum bunu, ilk önce bi prenses muamelesi oluyo ilişkilerimde, ondan sonra ben kendimi kısıtlamayı tutmayı bırakıp hislerimi göstermeye başlayınca (devamlı seni seviyorum demekten bahsetmiyorum, manitayla zaten öyle bi muhabbet geçmedi de, hareketlerle yaptıklarınla göstermekten bahsediyorum) "ha iyi bu ayar oldu artık bişi yapmaya gerek yok" rahatlığı geliyo adamlara. ya da zırt pırt sorun çıkarmıyorum diye mi oluyo lan, sorun mu çıkarmak lazım yani aslında?

bi arkadaşım şöyle bişey anlatmıştı: bi arkadaş grubuyla bi cafede oturuyolar. bunun arkadaşı bi kız ve onun erkek arkadaşı da orda. kız hadi tuvalete gidelim diyo beraber tuvalete gidiyolar. kız diyo ki bak napıcam şimdi: numarasını gizli numara yapıyo sonra da erkek arkadaşının yanına gittiğinde çaktırmadan erkek arkadaşını gizliden çaldırıyo. o esnada çocuğun telefonuna bakıp "kim bu gizliden çağrı yapan, sen benden ne saklıyosun, kiminle napıyosun da seni gizliden çaldırıyo" diye kavga çıkartıyo. bana göre manyaklık, ona göre yapmak lazım arada böyle şeyler. değere binmek falan filan.

öf neyse düşün düşün boktur işin ve bakalım kaçan kovalanırcılık oynayınca nolcak diyerekten sözlerime son verip buzdolabına doğru koşuyorum çünkü çok acıktım.

ne biçim haziran lan bu?? laaaağğğnnn?!?!

2009-06-13T00:27:00.004+02:00

haziran demeye bin şahit isteyen tuhaf bir ay içerisindeyiz avusturya sakinleri olarak. rüzgar yağmur gırla. haziran dediğin sıcak olur arkadaşım. hayır madem soğuk olacağdı neden mayıs sonunda temmuz havasıyla ağzımıza bal çaldın be hava durumu? neyse çok da şikayet etmemek lazım enazından ders çalışmama bahanelerimde azalma oluyo hava kötü olunca.

ev arkadaşım bugün 2 haftalık bir aradan sonra eve döndü. o anda farkettim ki o yokken hayat çok güzelmiş. gelir gelmez "ay ay banyo yaptıktan sonra duşu temizleyiciyle ovmamışsın, oy oy oy onu böyle yapma şöyle yap, vah vah vah tezgahı vimle silmeliyiz" diyip hızla yerleri ve etrafı silmeye başladı. hayır ev pis diil bişey diil, tezgah da temizdi sadece vimle silmeyi gerektiricek bi durum yoktu. benim bildiğim etrafta böyle leke meke olmadığı sürece arada bir toplu temizlik yapılır o zaman silinir etraf. sonra hunharca etrafa kokular sıkmaya, kokulu mumlar yakmaya falan başladı. öyle bi koku saplantısı var, minnacık evin her yerinde 78 tane farklı kokulu sprey, 54 mum, 35 tütsü var ayrıca mutfakta otomatik koku sıkıcısı var ki bi süre sonra raid yemiş sinek etkisi yaratıyo bende. nedir travması bi anlasam rahatlicaz. nevrotik bi durum var belli. bi de içeri girer girmez böyle yaygaracı bi şekilde ay ay diye evin içinde dört dönünce ben acaip huzursuz oldum. sonra dışarı çıktı bikaç saatliğine. geri gelince eyvah dedim, geldi! sardı korkular gelecek yıllar... bu sefer de kendimi "orayı ben yarın dezenfekte ederim, şurayı böyle yaptım hanımım olmuş mu, e o zaman ben artık müsadenizi istiyim evde çocuklar bekler" modunda buldum. bu durumda nası kendimi evde hissedicem bilmiyorum. umarım bi süre sonra birbirimize alışabiliriz ya da şehir dışında bi iş bulur da arada bir eve gelir, cevap veriyorum b seçeneği yarebbim dinimiz amin.

bugün biletimi aldım 11 temmuzdan itibaren türkiye'den bildiricem. gene aylaaar sonra ilk defa gelen insan psikolojisiyle "aa bu yoktu önceden, aa bu bina yeni mi, aa bunu değiştirmişler" dicem, insanlar da "ohooo bayadır var o hıh" diye beni bozucak biliyorum. en gıcığı da yeni geyiklerden falan haberdar olmuyorum bazen, bi reklamdı yeni bi gündemdi bişi oluyo gazetede yazmayan, insanlar onu konuşuyolar ben gurbetçi moduna geçiyorum, benle dalga geçiyolar sonra. bunun dışında bir buçuk ay boyunca yemek ve ev işi yapmak zorunda olmicamı düşünerek seviniyorum. (özlediğim insanları görmek falan kısmı zaten yani bariz bişey o yüzden onu belirtme ihtiyacı duymadım derken aa belirtmişim bile şimdi bak)

son olarak şunu söylemek istiyorum ki salihande bloğu sahtedir arkadaşlar yani birisi bu insanların resmini araklayıp dalga geçen blog açmış. bugün sözlükte gördüm tartışıyolardı "hayır değiiiil değiiiiil arkadaşım hande'nin ilkokuldan arkadaşıymış değiiil" diye. yapmayın etmeyin ben de demiyorum ki bu resimdeki insanlar yaşamıyo photoshop'la yaratmışlar onları, var tabi bu insanlar ama o blog onların diil. bi yandan da bu blogu açan kişi sözlük yazarı mıdır diye bi tartışma dönüyodu, çok akıllı birisi demiş ki yok olamaz o blog bütün forumlarda tartışılıyodu sözlükte sonradan başlığı açıldı. e tamam da "sözlükte sonradan başlığı açıldı, demek ki onu bi sözlük yazarı yazıyo olamaz" nasıl bi mantıktır? adam açmıştır o bloğu (kesinlikle erkek bunları yazan), çok sonradan onu keşfeden başka bi yazar da başlığını açmıştır sözlükte. yani bu blog gerçektir diye diretmek, fikirtepeliler blogu gerçektir diye diretmek gibi bişey. hatta ben onu aynı insanların yazdığından şüpheleniyorum. o yüzden gidip salihande bloguna "ahahah çok salaksınız ya inanamıyorum" yazmayın boşuna. "şaka gibisiniz yaa" da yazmayın, şakalar çünkü zaten. latife o latife. aman yazıcaksanız da yazın bana ne.

oturduğu yerde sakatlanan insan

2009-06-11T11:20:00.002+02:00

oturduğu yerde ayağını incitebilen bi insanım. nası oldu ben de bilmiyorum. insanlar kaykay kayarken, paten kayarken falan biyerlerini incitiyolar, ben spor yapmıyo olabilirim ama incinme hakkım saklı galiba.

geçen gece arkadaşlarla dışarda oturup içiyoduk, derken ayağa kalktığımda yürürken sol ayağımın acaip acıdığını farkettim. topallayarak eve gittim. baktım sabah geçmemiş hala çok acıyo. bildiğin yürüyemiyorum, basamıyorum üstüne. dedim böyle ömür geçmez, hastaneye gittim. buranın devlet hastanesi de bildiğiniz ssk modeli, saatlerce bekliyosun. manita da geldi benle, dedi ki acile gidelim orda daha az beklersin bi de daha az soru sorarlar. çünkü böyle elini kolunu sallaya sallaya hastaneye gidip ben ortopedist görmek istiyorum ayağım acıyo falan dersen önce 654 tane kişiden geçiyosun, hepsi de "buraya gelmeden önce aile doktoruna gittiniz mi? neden gitmediniz?" diye soruyo, hastanenin içinde dört dönüyosun bi oraya bi buraya, herkese derdini anlatıyosun bi doktor görücem diye. e hastane yerine normal doktora gidersen o da röntgene yollicak başka biyerlere, o yüzden hastaneye gitmek en iyisi bu durumda. neyse bu sağa sola yollanma kısmını geçmek için acile gittik, "nasıl oldu bi kaza mı oldu?" diye sordular. "ee ben oturuyodum beyle sonra derken bi baktım yürüyemiyorum" dedim. görevli önce bi boş boş baktı, sonra "acilde tedavi görmeniz için bi kaza olması lazım, ayağınızı çarptınız mı vurdunuz mu nasıl oldu?" dedi. ben erör verdim, manita atladı ordan "çarptı çarptı evet" diye. o zaman aldılar beni. şey de ilginç bence, sonuca diil nedenine göre almaları. bildiğin yürüyemiyorum yani ama otururken olduysa hiç cool diil, çarptıysan alıyolar böyle dramatik bişi olması lazım. neyse sonra manita işe gitti ben beklemeye başladım. bekle bekle bekle... bi de müzik de dinleyemiyosun, sırası gelenin ismi anons ediliyo çünkü. ben de kitap okudum biraz ama beklemek çok daraltıcı bişey. yani evde oturup o kitabı okuyo olsam öyle daralmam ama bişeyi bekliyo olmak sıkıyo. tam 2 saat sonra ismimi duydum, neşeyle içeri koşacakken yürüyemediğimi hatırladım, neşeyle içeri topalladım. şöyle hızlı bi muayene sonunda:

doktor: noldu, çarptınız mı ayağınızı?
ben: hee evet öyle bi çarpma şeysi de oldu tabi de asıl ben otururken sol ayağıma baskı yaptım sanki ondan oldu gibi geliyi bana
doktor: hee iyi şimdi gidin röntgene çağrıcaz sizi (sallamamak)

röntgene çağrılmayı bekle, röntgen çekilsin git gene bu sefer doktorun çağırmasını bekle derken toplamda baya baya bütün günüm geçti orda. sonuç itibariyle bandaj verdiler, buz koyun geçer dediler. içimdeki paranoyak hastalık hastasına lanet olsun, ne hemen koşarsın hastaneye? gitmeden önce benim aklıma neler neler geliyo tabi acaba bişey mi çıktı ayağımda bacağımda, kesmezler dimi falan diye. neyse şimdi çok daha iyiyim, sola çok ağırlık vermeden yürüyebiliyorum. buzumu koydum oturuyorum, yarım saate ders çalışmaya gidicem. çalışmam gereken bisürü genetik şeysi ve az bi zaman var elimde.

son olarak burdan bütün okuyuculara seslenmek istiyorum: otururken ayağnızın üstüne çok baskı yapmayın. teşekkür ederim iygünler.

eski manitadan kanka olur mu? peki manitanın eski manitasından kanka olur mu?

2009-06-04T19:07:00.008+02:00

camgöz çok komik bi insan yaa... taşınmışım gitmişim bana hala ordan laf sokuyo. gelmiş bana msn'de "bulunduğun yeri güzelleştirmektense mutluluğu başka yerde aramayı tercih ettin" diyo. lafa gel ya, ağıt yakıcak utanmasa "beni yağmurlarda terkettin sokaklarda bıraktın şimdi kalbim sensiz" falan diye. dün diğer eski ev arkadaşımla görüştüm, camgöz demiş ki "freud niye taşındı yeni odası da hiç büyük diilmiş 16 metrekareymiş o kadarcık oda için bıraktı bizi". zannedersin çocuklar uyurken şarkıcı olmak için geceyarısı evden kaçtım, ailemi terkettim... "bıraktı bizi"ymiş. evden çıktım ulan! keyfim kahyasına öyle buyurdu, çıktım. insan evine geçtim. döşemesi sökülmüyo duvarları dökülmüyo enazından. bi de 11 metrekare odada yaşadıktan sonra 16 ilaç gibi geliyo bünyeye. içinde at koşturucak oda lazım demedim, hareket edilebilen oda lazım dedim. he bi de insan suretinde bi ev arkadaşı lazımdı onu da buldum sanırsam.

geçenlerde manita aradı dedi ki "bu akşam bilmemnebarda konser varmış x söyledi gelmek ister misin?" x işte o eski kız arkadaşı olan. hmmm ne konseriymiş dedim avusturyalı bi grupmuş. gelmiyim de baş başa mı gitsinler romantik romantik? gelirim dedim gittim. kız bana bi sempatik bi arkadaş canlısı anlatamam. devamlı ilgilenmeler soru sormalar muhabbet açmalar... konser bitti, içiyoruz, derken manitayı birisi çağırdı öteye gitti bu, biz kızla baş başa kaldık. ay bi samimi olduk zannedersin 3 senedir kankayız. beraber tatil planları falan yapıyoruz, "bu yaz benim arabamla aşağı avusturya'ya gidelim gölde yüzelim manitanı da alırız (manitan demedi tabi :P) 2 kişi daha buluruz bi araba insan şeklinde gideriz, benim annemlerin orda evi var, bi gece de orda kalırız" falan diyo ben de ay dimi ne güzel oluur falan diyorum... kafalar iyice olunca ben dayanamadım sordum siz niye ayrıldınız benimkiylen diye. "ben de tam bilmiyorum ama tanıştıktan çok kısa süre sonra çıkmaya başladık, o dönem o bana bi anda çok fazla geldi kaldıramadım, zaten ilişkiler konusunda çok kötüyümdür ben" dedi. heh dedim iyi benimkinde bi yamuk olduğundan diil, kız avrupai triplere girmiş ondan ayrılmış. "ama şimdi çok iyi arkadaşız o çok iyi bi insan, onunla çok güzel vakit geçiriyoruz, umarım senin için sorun olmuyodur, gerçekten endişelenmeni gerektiricek bi durum yok, benim de erkek arkadaşım var zaten" dedi. galiba "birileri" biraz çıtlatmış benim bunların baş başa buluşup durmasına çok hasta olmadığımı! "yani açıkçası başlarda garipsedim ama şimdi seni daha iyi tanıdıktan sonra sorun etmiyorum" dedim. belki sonradan gene kıskançlığım pörtleyebilir ama şimdilik biraz rahatladım kızın manitasını falan görünce. zamanında aşık olduğum bok beni aynen böyle "ay saçmalama hiç alakası yok biz çok kankiyiz zaten onun da erkek arkadaşı var ay sen de yani deli misin kaç zaman önceydi o aa" diyip boynuzladığından beri iyice bi işkilleniyorum eski kız arkadaşlardan. engelleyemiyorum. ha biz böyle kız arkadaşlar klübü olarak eski manitalardan kıllanıyoruz kıllanıyoruz, sonra o adamlar alakasız biriyle bişi yapamaz mı, yapabilir. bu bize kapak olmaz mı, olabilir. gene de korkunun ecele faydası yok mentalitesini benimseyemiyorum.

anlayamadığım bi şey var bi de: o akşam manitanın bi arkadaşı demiş ki buna "bana x'i ayarlasana" o da demiş ki "birincisi o benim eski kız arkadaşım, ikincisi erkek arkadaşı var" çocuk da bozulmuş falan, nasıl bozulduğunu gülerek anlatıyo bana. hehehe evet ne kadar komik bi dakka lan neden "birincisi o benim eski kız arkadaşım"? madem o kadar kankasınız, arkadaşınla çıksa rahatsız olmaman gerekmez mi? ya mesela benim de şimdi arkadaşımla çıksa garipsiceğim eski erkek arkadaşlarım var ama çok kankayız diye gezmiyorum onlarla. hatta hiçbiriyle görüşmüyorum bile. birinden ayrıldıktan ve bişeyler bittikten sonra bile arkadaşınla çıkmalarını istememeyi anlayabiliyorum, eski erkek arkadaşın ondan sonra birden bire arkadaşının erkek arkadaşı olarak hayatına tekrar giricek, garip bi durum hakkaten. ama madem o kadar kankasınız eski kız arkadaşınla, görüşüp görüşüp duruyosunuz, neden rahatsız olursun ki o zaman, orasını anlayamıyorum. anlayan birisi bana anlatırsa sevinirim.

son olarak şunu belirtmek istiyorum ki talk talk'un solisti bariz balıkçı temel'miş. bu da kanıtı.

taşındım

2009-05-30T16:06:00.003+02:00

evet evet sonunda taşındım. ev bulmamla taşınmam bir oldu. "evet meraba, burası mutfak, bunlar odalar, this is a book, banyo, tuvalet, hoop taşınıyoruz" şeklinde gelişti olaylar. artık iki kişilik bi evde kalıyorum. ev arkadaşım avusturyalı bi kız. sevimli bi kıza benziyo, manyak çıkmamasını umuyorum. ex-gıcık ev arkadaşım da ilk başta sevimli görünüyodu çünkü. insanların sağı solu belli olmuyo.

apartmanda asansör var, yemek alışverişi yaptıktan sonra torbalarla kat kat merdiven çıkmak zorunda olmamanın verdiği mutluluk kelimelerle anlatılamaz. asansörün ilginç yanı anahtarla çalışıyo olması. sadece apartmanda oturanlarda anahtar var, başkası asansörü kullanamıyo. bunun nedenini sorduğumda şöyle bi cevap aldım: "çünkü apartmanda oturanlar asansör için para ödedi, o yüzden burda oturmayan ve dolayısıyla para ödemeyen insanlar asansörü kullanamaz." çok harika bi sistem, böylece para ödeyenlerin hakkı geçmemiş oluyo. avusturya ülkesinin anayasasının ilk maddesinin "hak geçmesin" olduğundan şüpheleniyorum. mesela bunlar milletçe kul hakkı olayından da muaflardır bence, zira kimsenin kimseye 1 cent alıcağı vericeği olmuyo, olamıyo. her şey kuruşu kuruşuna ödenmeli. yoksa haksızlık olur. misafir dediğin de merdiven çıkar.

bugün uyuşturucu krizine girmiş bağımlı gibi odamdakü bütün kutuları hunharca açarak bilgisayarımı aradım. ilk onu çıkardım mutfak masasına koydum dank diye. daha yerleştirmem gereken bissürü eşya var, bu yerleşme süreci bi 12 yıl sürücek diye tahmin ediyorum.

neyse ben yerleşme işlemlerine devam ediyim. pazartesi resmi tatil olduğu için salı gününden itibaren de yer değişikliği bildirmeydi, belge alıp vermeydi öyle şeyler başlicak. of of... neyse o eşyalar eski evden 4 kat merdivenden aşağı taşınmak suretiyle getirildi ya, heralde işin en zor kısmı oydu.

sağlıcakla kalın

günün sorusu:

2009-05-25T10:39:00.002+02:00

(bugün yazayazdığım ancak blogger sorun çıkardığı için yayınlayamadığım postumu takdim ediyorum siz sevgili ruhani patateslerime. yayınımız kaldığı yerden devam ediyor.)

bilin bakalım gene nerden bildiriyorum? söylemem sürpriz. hayatta tahmin edemezsiniz.

evinde bilgisayarını ele geçirdiğim ismini vermek istemediğim unintended kişisi bi arkadaşından ders notu mu ne almaya gitti. sonra gelip ders çalışıcak, ben de bu esnada evini bekliyorum. bir nevi bekçiyim. aynı zamanda da bi arkadaşım uyansın da mesaj atsın ki havuza gidelim diye bekliyorum. on numara hava var dışarda. önümüzdeki günlerde de felaket yağmur yağıcakmış, şu yaz havasından zamanında faidelenmezsem çocuğumu keserim.

bu uyansın da mesaj atsın diye beklediğim arkadaşım avustralyalı ve natalie imbruglia'ya benziyo. ama aslında teknik olarak avusturyalı, çünkü annesi babası avusturyalı. ama almanca bilmiyo pek. özüme döneyim köklerimi göreyim diye kalkmış buralara gelmiş, almanca öğreniyo şimdi. bu olay bana çok ilginç geliyo mesela, annesi de babası da avusturyalı ama çocuklarıyla ingilizce konuşuyolar hep. bu kızcağız kesin çok çekiyodur avusturya ile avustralya'nın karıştırılması olayından.

az önce unintended yuvasına döndü ve şöyle dedi: "tuğçe benim gibi bi kız, çok tatlı." ahahaha ciddi ciddi dedi bunu.

peki geçen gün türk restoranında yaşadığım muhabbet?

ben: bi sprite alabilir miyim?
garson-1: he?
ben: sprite, sprite alabilir miyim?
garson-1: he? ne alabilir misin?
ben: sprite
garson-2: sprite diyo oğlum sprite, ben burdan anladım sen hala anlamadın koş git sprite getir
garson-1: ach sooo, sprite, tamam.
garson-2: bu küçükken menenjit geçirdi de o yüzden böyle oldu
ben: hmm !? (ne tepki vericeğni bilememek)
alman manita: bu garson sana ötekinin türkçe bilmediğini mi söyledi?
ben: eöö yok pek öyle diil...

neyse şimdi anintendıt ders çalışcakmış ben de bilgisayarını ona teslim etmek suretiyle buralardan uzaklaşıyorum. eve gidiyim de hazırlaniyim.

evet.

2009-05-18T20:34:00.003+02:00

gene unintended'dan bildiriyorum. zaten evime neden kira ödüyorum bilmiyorum, devamlı burdayım. unintended yorgun, uzandı. ben de kalktım, uyuyakalmiyim diye blog yazıyorum. aslında ders çalışmamız gerekiyodu. evet.

avusturya kraliçesi olduğum zaman çocukların bağırmasını yasaklamaya karar verdim bugün. özellikle süpermarkette sıra beklerken ya da otobüste giderken arkada ciyaklayan bişeyler olması sinirlerimi kaldırıyo. çocuklar bağırmasın, uslu olsun. evet.

bu aralar facebook'a herkes "1 kadın 1 erkek" dizisinin videolarını koyuyo ben de beğenerek izliyorum, sevgili kolalı haribolarım. en sonunda biyerden bulup bölüm bölüm izlicem galiba, eğlenceli bişeye benziyo.

öf genetik çalışmak çok sıkıcı. ben psikanaliz olsun, psikolojik rahatsızlıklar olsun böyle şeyler çalışmak istiyorum. artık okulum master'la lisansı ayırsa da master yapıcam derken abuk subuk lisans dersleri almak zorunda kalmasam. neyse bunun niye böyle olduğunun açıklamasını yapmak çok zor şimdi ama böyle gerzek bi durum var.

gerzek durumlardan söz açılmışken belirtmek isterim ki lady gaga'nın temmuz sonunda viyana'da konser vericek olması ve benim o esnada türkiye'de olucak olmam da son derece gerzek bi durum kanımca. aynen zamanında benle gelicek kimse olmadığı için iamx konserine gidememem, tek başına konsere gidememe kabızlığına sahip olan bi insan olmam gibi.

ev arıyorum, arıyorum, bulamıyorum. galiba en sonunda unintended'ın buzdolabına taşınıcam. küçükken buzdolabında penguen beslemek istiyodum ve ısrarla neden penguen besleyemiceğmizi anlamıyodum. bu hayalimi de bu şekilde bizzat gerçekleştiricem sanırım.

evet.

noluyo lan?

2009-05-14T14:11:00.003+02:00

ortaya karışık

2009-05-13T23:39:00.004+02:00

bikaç gündür bizim oralardaki bikaç trafik lambası bozuk, trafik polisleri görüyo lamba görevini. onları lemmings'e benzetiyorum; vardı ya bilgisayar oyunu şöyle tipler vardı resimdekinden. bu üç boyutlusu tabi ben bunu bebeykene amiga'da oynarken böyle diildi bunlar. trafik polisleri de aynen böyle duruyo işte. sanki oyunun sonunda onları hedefe geçiremediğin için patlatmak zorunda kalıcakmışsın da onlar da "oh nooo!" diye pıt pıt patlicakmış gibiler.

geçen gün benim manita bu blogu görmek durumunda kaldı o yüzden sonradan görür sorar falan diye adını değiştiriyorum manita dicem artık ona blogda. ona taktığım malum ismin ingilizcesi almancası falan da benziyo zira.

geçen gün manitanın ev arkadaşı sataştı bize. dedi ki "siz de hep senin arkadaşlarınla takılıyosunuz, sen freud'un hiçbi arkadaşını tanımıyosun di mi?" o da dedi ki "yoo iki tanesini tanıyorum". bu da "sadece iki tane mi? hıh" dedi güldü pis pis. o esnada farkettim ki burda böyle arkadaş grubu diye bişeyim yok. ayrı ayrı bikaç tane arkadaşım var, bazen onların da arkadaşları geliyo öyle takılıyoruz. zaten bin tane arkadaşım yok ki burda, sadece iki tanesini tanısın. bi de bu arkadaşları toparlayıp arkadaş grubu oluşturmaya kalkışsam gene sorun. bi defa herkesin ayrı bi düzeni var birinin vakti olunca öbürünün olmuyo. ikincisi; mesela incilerin efendisi başak, unintended ve benim manitayı aynı ortama soksam, başak almanca konuşmaz zor geliyo konuşamıyorum der, unintended ingilizce konuşmaz almancam daha iyi ingilizcede istediğim her şeyi söyleyemiyorum diye, tıkanırız. böyle ingilizce ya da almancada ısrar edip diğerini konuşmayan çeşitli arkadaşlarım var. hatta bi kere burda türkçe bilen avusturyalı bi arkadaşım var onunla ve türk bi arkadaşımla buluşmuştum. türk almanca konuşmak istemez, avusturyalı nasılsa almanca anlıyoruz diye türkçe kasmak istemez, herkes birbirini anlayıp kendi anadilinde cevap vermişti, acaip bi ortamdı.

neyse işte hal böyleyken telefunken şeklinde çok fazla ortamıma sokamadım çocuğu. çok bi ortamım da yok o da bi sorun teşkil ediyo tabi. tek tek buluşmalar ayarlayıp bi iki kişi daha tanıştıriyim bari kıllanmasın "niye bunlar beni aralarına almıyolar, ben aldım onu bağrıma bastım, ortamıma soktum, fahri alman yaptım" diye.

ev arama işlerini baya boşladım bu ara, yarın onunla acilen yeniden ilgilenmem lazım. daralıyorum artık bu evde. içinde hareket etme alanı olan ve insan çağırabiliceğim bi oda istiyorum.

bu dönem almayı ve geçmeyi planladığım iki dersin de ben giriş sınavlarına girmeden önce başlamış olması çok mal bi durum bence. yetişmem gereken bissürü yer var, çok yavaş ilerliyorum. derslere ortasından girince bişi anlamıyorum diye derslere de girmiyorum artık. oturup kütüphanede genetik bilmemne okuyorum öf hiç ilgimi de çekmiyo. avusturya kraliçesi olduğum zaman genetik fizyoloji biyoloji falan gibi derslerin psikolojide zorunlu olmasını yasaklicam. bi de bilimadamlarının kaçmayan çorap icat etmesini zorunlu hale getiricem. ten rengi kilotlu çorapları bi kere giyiyorum hepsi ilk seferde kaçıyo. almicam artık bu ne ya... avusturya kraliçesi olunca yapıcağım diğer icraatları şurda biyerde ingilizce olarak yazmıştım, nerdeydi o yaa.. şurda mıydı.. yok yok.. heh buldum şurdaydı.

yapmam gereken diğer işler arasında printer satın alma bu hafta üst sıralara yükseliyor sevgili izleyenler. bütün derslerin notları internette, onları biyerde print ettirmek hem daha pahalıya geliyo uzun vaadede hem de baya bi vakit ve uğraş kaybı. bunu da buraya yazıyorum artık yapmam lazım bak. bi de bi çeviri yapmam lazım, hastanelerde hastalara doldurtulan bi form varmış almanca bilmeyenler için onu türkçeye çevirmemi rica etti bi arkadaş. şöyle kabataslak çeviriver dedi o kadarını yaparım heralde. bunu yapmayı da devamlı unutuyorum.

hafızama ek kart alabilmek istiyorum!! yok abi 8 bit'ten sonrasını kaydedemiyorum. dardanel ton mu yesem napsam?

viyana kıroları ve geçmiş olsun bana

2009-05-10T03:28:00.005+02:00

canım viyanamda bi maltepe havası hakim sevgili bilog. az önce eve gelirken maruz kaldığım sözlü tacizlerin haddi hesabı yok. hepsi de avustur sarhoşlar tarafından yapıldı. mini etek falan giymiş olsam gene anlicam -gerçi yok çok da anlamicam çünkü eskiden burda mini etek giyenleri de gayet rahatsız etmezdi kimse ama anlamış gibi yapıcam o zaman. fekat durum öyle de diil.

gece otobüsüne doğru yürürken yolda bi arkadaşıyla telefonundan cıstak cıstak michael jackson dinleyen birisi beni durdurup "şarjım bitiyo telefonunu kullanabilir miyim sim kartımı takabilir miyim lütfen lütfen" dedi. anlamıyomuş gibi yaptım hatta destek amaçlı ellerimle anlamıyorum işareti yapıp yürümeye devam ettim. o adam ordan ben sokağın sonuna varana kadar olduğu yerden monolog halinde konuşmaya devam etti: "buralı diilsin di mi? nerelisin? nerden geldin? adın ne? benim adım daniel, senin adın ne? heey nereye gidiyosun? dursana! ben eve gidiyorum benle gelir misin?"

özellikle bu son cümledeki özgüven beni benden aldı. acaba gerçekten basıp gitmekte olan birinin ardından osuruk kıvamında laflar atmakta olduğunu bilmiyo olabilir miydi bu adam? "benimle eve gelir misin" dediğinde sokağın sonundan "hiç sormicaksın sanmıştım! oh evet evet!" diyerek kollarına koşucağımı düşünmüş olabilir miydi? fazla kafa yormadan devam ettim. eve dönüş yolunda 2 kişi daha yolumu kesip bişiler dedi, ben yürümeye devam ederken onlar da konuşmaya devam ettiler.

eskiden buralar böyle diildi sanki ya... insanlar saygılıydı, beyoğlu'na iki dirhem bir çekirdek çıkardık. laf atsa atsa belki karlsplatz'daki junkie'lerden biri laf atardı kırk yılın başı, ama onlar da mütemadiyen kafalarında halay çektikleri için çok şaşırtıcı bi durum olmazdı. avusturlar da tozuttu iyice.

dönüş yolunda filozof'un çalıştığı bara uğradım. nası olsa yol üstünde, bi gidiyim bakiyim napıyo hem de iyigeceler diyim diye. harıl harıl çalışıyodu garibim. iyi gecelerimi diledim, ev istikametinde yola devam ettim. otobüste giderken "ulan bu barı da çok severim he, ayrılırsak gelemem bi daha buraya of sıçtık zaten 3 tane güzel yer var biri de bu yaa napcam" diye tribe girdim bi süre. bilet kontrolcüsünün gelmesiyle tripten çıktım.

aşık olmakla "yoo kendimi frenlemeliyim hemen kapılmamalıyım, her an çok sıç şeyler olabilir" mentalitesi arasında yazlıklardaki balkon salıncağı tadında gidip gelirken farkettim ki çok da frenleyemiyorum artık kendimi. birisi onu sorduğunda yüzümde otomatikman şapşal bi gülümseme oluyo. arada ekşın olsun diye kendime iş çıkarıyorum, bi gün görüşmüyoruz, özlüyorum. "ya böyle böyleyse, ya şöyle olursa?" diye kafamda bişiler kurup tırsıyorum.

geçmiş olsun bana, ne diyim...

bugün çok gezegen uyandım.

2009-05-07T01:38:00.005+02:00

gezegen demek işte öyle kafası karışmış, evrenden uzaydan alakasını kesmiş, kendi etrafında dönen demek.

unintended'da kalmıştım. unintended'ın sabahın erken bi saatinde "hassiktiiiir" diye uyanıp "alarmı sen mi kapattın? alarmı kim kapattı? allah kahretsin projeye geç kaldım! allah kahretsin çok geç kaldım! hassiktir hassiktir! alarmı kim kapattı? proje... alarm..." nidalarıyla ufukta kaybolduğunu hatırlıyorum. sonra yeniden sızmışım. rüyamda cornflake girl, ben ve tarkan bi partideydik. cornflake girl tarkan'a yazıyodu. bu partiden sonra nereye gidelim diye konuşuyoduk. derken beynimde "dıım dıdıım dıdım yaktın beni hain dıım dıdım dıdım tiryakin oldum yarim" dizeleriyle "noluyo lan?" diye uyandım. uyandığım gibi içimden "çikolataaaaaa" diye bağırarak içgüdüsel olarak nitelendirebiliceğim bi şekilde buzdolabına koştum. buzdolabını açtığımda suratıma çarpan esintiyle ayılmış olacağım ki unintended'ın evinde diil çikolata, şeker bile bulundurmadığını hatırladım. buzdolabını kapadım.

öğleden sonra filozofla telefonda konuştum. klasik bugün naptın muhabbeti yaptık. bu benim çok komiğime gidiyo mesela, normalde bugün naaptın sorusuna bi insan nası cevap verir? "okula gittim, sonra şehlacan'la buluştum, beraber bi kahve içtik, o da manitadan ayrılmış çok dertli. sonra berksu geldi bi arkadaşıyla, biraz takıldık, berksu'nun arkadaşı şehlacan'a yazdı, sonra sinemaya gittik hepberaber." di mi mesela? filozof'a soralım:

-bugün naptın?
-sabah kalktım. duşa girdim. sonra kahve yaptım. kahve içtim. o sırada ev arkadaşım geldi. naber dedi iyiyim dedim. sonra baktım kağıt çöpü birikmiş onu dışarı çıkardım. sonra okula gittim.

aman neyse tek almanlığı bu gününü anlatmadaki detaycılığı olsun. o gene işte kahve yaptım kahve içtim derken ve ben de kıs kıs kıs şeklinde gülerken dedi ki "okula gittim, okuldan çıkışta x'le buluştum birer kadeh bişey içtik."

x dediğim kişi değişken zannedilmesin, hemen alttaki post'ta bahsettiğim eski kız arkadaşı yeni kankası olan kişiye tekabül ediyo. "ha iyi yapmışsın hayatım, üç gündür görüşmüyodunuz özlemişsindir" dedim içimden. bazen çok seviniyorum iç ses dışardan duyulmayan bişey diye. hiç üstünde durmadan hmm diye geçiştirdim ama sinir oldum "her gün mu buluşuyo bunlar, bu çocuk her gün ağaç türleri hakkında konferans dinlemezse günü iyi geçmiyo mu" diye.

ben türkiye standartlarında minimum kıskançlıkta bi insanım. "ne o öyle arkadaşıyla buluşup kahve içmeler, çocukluk arkadaşı da olsa kız sonuçta, neden beraber kafeye gidiliyo" diyip kavga çıkarma potansiyelinde arkadaşlarım var orda. avrupa diyarında ise bildiğin kıskanç insan kategorisine giriyorum. burda eski kız arkadaşla baş başa buluşma olayını kıskanırsan kıskanç bi insan oluyosun mesela. kavramların farklı kültürel ortamlarda farklı tanımlar ve atıflar kazanması ne ilginç bir olgu değil mi sevgili gönül jelibonları? neyse dur içime sosyal psikolog kaçtı. bu vesileyle bi arkadaşımın "sosyal psikolog olmak istiyorum ama gıcık olmaktan korkuyorum" şeklindeki özlü sözünü alıntılamak isterim.

konuya dönelim. dönüyoruz... döndük. bi kere bi arkadaşım demişti ki (türk kendisi) "ya sen ne kıskanç olmayan bi insansın hiçbişeyi mi kıskanmıyosun?!" ben de demiştim ki "ya mesela eski kız arkadaşıyla baş başa buluşup duruyosa kıskanırım." arkadaşım da demişti ki "e oha yok artık bi de kıskanmasaydın!"

avrupa, sözüm sana! ulan bu kadar adamsınız, biriniz bile mi rahatsız olmuyosunuz manitalarınız eski manitalarıyla buluşunca? aranızda toplanıp karar mı aldınız "arkadaşlar bundan sonra avrupa sakinleri olarak eski manitalardan zerre kıl kapmıyoruz, bi de birisi yanımızda manitamıza sarkarsa sesimizi çıkarmıyoruz, çünkü herkes kendinden sorumludur, hepimiz bireyiz. hadi şimdi dağılalım. lütfen dağılırken birbirimizden belli bi mesafede durmaya özen gösterelim" diye? beni sinirlendirmeyin!

modernim modernsin modern

2009-05-04T12:24:00.005+02:00

dün bi arkadaşımla buluşmuştum sonra filozofu aradım akşam, o da ben bi arkadaşımla bilmemnerde oturuyorum kop gel dedi. ben de arkadaşımı aldım gittik bunların yanına. kızı gördüm meraba dedim, içimden diyorum ben bu kızı nerden tanıyorum? ben bu kızı biyerden tanıyorum. tanıştım mı acaba önceden, şimdi tanımadım ayıp olmuştur o zaman. yok yok ben bu kızı tanıyorum, gördüm ben bunu. ne çok konuşuyo ya bırbırbır kafam sikildi. sevimli bi kız aslında. tanıyorum ben bunu kesin. ben bu kıza neden inceden kıl olmaya başladım? çok da iyi bi kıza benziyo halbuki... alla alla... nerde gördüm ben bunu daha önceden ya? of ne salak suluk şeyler anlatıyo ya bana ne bunlardan öf... botanikçi midir bi ağaç türleridir tutturmuş gidiyo. ya benim birine sebepsiz kıl olmam çok nadir olur, katil falan mı bu acaba, neden kıl oluyorum? ters bi hali de yok... alla allaaaa...

derken filozofun başka bi arkadaşı geldi. anladığım kadarıyla "felsefe okuyorum, çok deliyim, dan dan her şeyi söylerim, sosyal çekincelerim yoktur" modeli bi adam. biraz muhabbete dahil olduktan sonra o anahtar soruyu sordu:

- şimdi bunlardan hangisi eski kız arkadaşın, hangisi yeni kız arkadaşın?
(bikaç saniye sessizlik)

kafamda 500 voltluk bi ampul yandı. bana bu kızın resmini göstermişti bi kere bilgisayarındaki resimlere bakarken. "bak bunla biz 3 sene önce bi ara çıkmıştık ama şimdi süper kankayız. zaten hala görüştüğüm tek eski kız arkadaşım bu, ama ikimizde de hiçbişey kalmadı o yüzden hiç kasış olmuyo onla buluşmak, arada görüşüyoruz" demişti.

- eööö ben eski kız arkadaşıyım

kız bunu dedi bi gariplik oldu tabi. ama gariplik olmamalı ya, çok moderniz ya, ben de hemen arkasından elimi kaldırmak suretiyle atladım:

- ben de yeni kız arkadaşıyım!

bunun üzerine gene gariplik olmasın tabi, genciz moderniz ortamı kurtaralım diye benim arkadaşım atladı:

- bizim aramızda ise hiçbişey olmadı!

allahım ne afacanız, çeşitli şakalar, espiriler... ben gene bi çıkış yaptım

- henüz bişi olmadı aralarında ama ilerde nolur bilemeyiz tabi!

ehehe mehehe gülüşmeler. ah beni beni!

kız anlatıyo "bilmemne filmi izledim çok beğendim, zaten bilmemkim yönetmeni de çok severim, hatta onun bi filmi daha vardı biliyo musunuz bak film dedim de aklıma geldi, geçen gün..."

benim o sırada aklımdan geçenler: şimdi bunlar öpüştü di mi zamanında... seviştiler falan. suratını sevmiştir saçına dokunmuştur... bak bak bak bişi anlatırken koluna dokundu benimkinin! elleşme lan benim o! nesini beğenmiş bu kızın ya erkeğe benziyo. beni de onu da güzel buluyosa işimiz var...

neyse ki böyle bi "aman eski kız arkadaşımın yanında seni tanımam, gariplik olur" ya da "eski kız arkadaşım burda ya, senin burnunun dibinden öteye gitmem, kıskandırmak boynumun borcu" gibi sahalarda görmek istemediğimiz türden hareketler olmadı. her zaman nasılsa öyleydi yanımda. o yüzden çok delirmedim.

dönüş yolunda sadece ikimiz kalmıştık. ben de içmişim, çenem aralandı:

- o kızı gördüğümde biyerden tanıyorum ben bunu nerden tanıyorum diye düşünüp durdum, sonra ama nedense içimde onunla ilgili garip bi his var neden acaba diye düşündüm, sonra eski kız arkadaşın olduğunu anlayınca açıklığa kavuştu her şey.

- o beni iki gün önce aramıştı ben geri aramamıştım, sonra bugün dışardayken baktım vaktim var geri aradım, buluştuk. 3 sene önce bi ara çıkmıştık, çok uzun da sürmemişti, 4 ay. şimdi arkadaşız, arada buluşup bişeyler içiyoruz o kadar.

- beraber sarhoş olmadığınız sürece benim için sorun yok.

- beraber sarhoş olmuyoruz ama olsak bile bişey olmaz. bi kere onun doğumgününe gitmiştim orda herkes sarhoş olmuştu. bi kere de ikimiz de sarhoşken tesadüfen bi barda karşılaşmıştık. hiçbişey olmadı aramızda ayrıldıktan sonra, olmaz da.

- bi kere başıma böyle bişey geldi, eski bi erkek arkadaşım beni sarhoşken eski kız arkadaşıyla aldatmıştı, o yüzden...

- onunla aramızda geçenler o kadar uzun zaman önceydi ki, şimdi hiç eskiden berabermişiz gibi bile gelmiyo. hiç merak etme, için rahat olsun, tamam mı?

(iç ses: zamanında da duymuştum ben bunları) dış ses: tamam

- utangaç ve tereddütlü görünüyosun :)

- öyleyim :)

another chance

2009-05-02T23:06:00.005+02:00

geçen gün farkettim ki koca avusturya imparatorluğunda sadece bi tane avusturyalı arkadaşım var. camgözü saymıyorum, bi de diğer ev arkadaşım var o da avusturyalı ama onunla da aynı evde yaşamak dışında bi olayımız yok. diğer arkadaşlarım bikaç alman, bikaç türk, iki sırp, bi iranlı ve bi avustralyalıdan oluşuyo. burdaki almanlar acaip arkadaş canlısı. bi yerde bi şekil tanışıyosun kız hemen telefonunu alıyo, mesajlaşılıyo, buluşup kahve içiliyo, kız muhabbetlerine giriliyo filan. aslında bence almanyadaki almanlar avusturlardan daha arkadaş canlısı diildir. burdaki almanlar da burda yabancı konumunda olduklarından ve türkler gibi pek sevilmediklerinden dolayı kolay kaynaşıyolar bizle.

filozofla çok iç içe dip dibeyiz, benden sıkılıcak diye korkuyorum. he ben sıkıcı bi insan diilim de işte erkekler tribe giriyo ya bazen öyle. burdaki tek avusturyalı arkadaşım dedi ki "habire buluşmak isteyip sonra sıkıldım derse kendi manyaklığıdır seni ilgilendirmez". aslında mantıklı bi bakış açısı ama benimseyemiyorum. ille de sıkıldım dicek diye bişi yok sonuçta ama mesela heycanı kaçar, hemen rutine bineriz falan diye endişeleniyorum. bi de mesela gündüz dolu olsam bile akşam mutlaka bi boş vaktim oluyo; buluşalım dediğinde bahane üretmek, yalan söylemek ya da biçok germen ırkı mensubu gibi "akşam buluşamayız çünkü saat 19:43'te bir email yazmam lazım ardından da kek yapıcam" gibi şeyler demek istemiyorum. ama arada da bi özleme payı bırakmak istiyorum. iyice değere binmek istiyorum anlıyor musun bilog, bana hasta olsun istiyorum, zaten hastaysa yataklara düşsün istiyorum. yok lan düşmesin kıyamam. ama işte sıkılmasın benden öf. bi de sevme potansiyelimi görüp kaçmasın diye ayağımı denk alıyorum.

şu kızcağzı o kadar iyi anlıyorum ki. bence en güzel videolar top 10'una girer bu.

adam: hello
kız: hello
a: do you need help?
k: who doesnt?
a: is that your heart?
k: yeah
a: big!
k: it's small now
a: small?
k: it was bigger before
a: scary!
k: yeah that's my problem.

delirmeyen adam istiyorum

2009-04-30T17:53:00.006+02:00

insane in the brain.

evet ne diyoduk kafa karışıklığı, allak bullaklık falan...

bu filozof manita bloğumu bulup üstüne türkçe öğrenip okudu mu naptıysa dün buluştuğumuzda diil "inanamıyorum muhteşem bi insansın" vs, tek bir güzel söz söylemedi. o kadar giyinmiştim süslenmiştim dışarı çıkıcaz diye, güzel olmuşsun bile demedi. ulan?!?

bunun böyle her şeye "aman allahım uzun zamandır böyle olmamıştı, ben hiç böyle yapmazdım önceki ilişkilerimde, nası oluyo ben de çözemiyorum" demesi, ya da "seni özlüyorum, nedenini kendime de açıklayamıyorum" falan demesi beni ayar ediyo ya mesela, korktuğumdan oluyo bu. mesela beni özlemesine niye şaşırıyo diyorum heralde özlicek. ben de onu özlüyorum. biriyle berabersen, hoşlanıyosan özlersin. her şeye böyle şaşırıp şaşırıp sonra yoo bebeğim kaldıramıyorum bunu ben, hazır diilim böyle bişeye, bikbik diye beni harcicak diye korkuyorum.

bazen bana mı öyle geliyo bilmiyorum ama sanki daha heycanlı daha mutlu oluyo benle bazen de o kadar olmuyo gibime geliyo. işkilleniyorum devamlı. tamam doğaldır heralde öyle olucak falan denir normalde de biz daha 1,5 haftadır beraberiz yani şu an full götümde kelebekler uçuyo modu olması lazım. cicim ayları dicem ay bile dolmadı. belki de ben paranoya yapıyorum.

biriyle olaylar ilişkiye doğru ilerlemeye başladığında ona rorschach testi, MMPI, koch ağaç testi, TAT vs yaptırabilmek, sonuçları elime geçtikten sonra durum değerlendirmesi yapabilmek istiyorum. bunun normal olmasını istiyorum bi de. o kadar çok manyak çıktı ki burda karşıma -he türkiyede de çıktı ayrı da burda daha çok çıktı nedense- artık özel hayatımda bi tane daha manyakla uğraşmak istemiyorum. anlaşamadık o yüzden bitti ilişkimiz falan gibi şeyler olsun istiyorum illa biticekse.

geçenlerde bu dedi ki "neden senle her şeye şaşırıyorum biliyo musun?" HAH dedim bilmiyorum nolur söyle deliricem, beynimi yiyorum . bunu içimden dedim tabii kendisine "neden?" dedim kuul kuul. "son ilişkilerimde pek güzel şeyler yaşamadım" dedi. tamam dedim şimdi "eski kız arkadaşım evli çıktı, ondan önceki beni en iyi arkadaşımla aldattı sonra evlendiler, ondan önceki yıllar önce kaybettiğim halamın kızı çıktı" tadında bişey gelicek. anlattı bişey olmamış yani yürümemiş ayrılmışlar. öyle aman aman uzun da sürmemiş. "ondan sonra umudumu kaybettim ilişkilere dair, bi süre ilişki de neymiş diye gezdim sonra karşıma sen çıktın." dedi. yavrum bu muydu travman? ben napiyim burda kimle tanışsam ayrı bi manyak çıktı. eski erkek arkadaşımla ayrılırkenki diyaloğumuz bi türlü aklımdan çıkmıyo mesela:

eski erkek arkadaş: bana devamlı bebeğim demenden hoşlanmıyorum
ben: ama ben sana sadece baş başayken bebeğim diyorum, sen bana her zaman bebeğim diyosun nası rahatsız oluyosun benim dememden anlamadım
eea: hmm doğru haklısın. olsun hoşlanmıyorum gene de. beni öpüp durmandan suratıma dokunmandan da hoşlanmıyorum
ben: asıl sen beni sürekli öpüyosun be... ama ben rahatsız olmuyorum
eea: hayır sen daha çok öpüyosun
ben: günde kaç öpücük hakkım var biliyim de ona göre kullaniyim?
eea: bi de devamlı görüşüyoruz çok fazla geliyo bana zırt pırt görüşmemiz
ben: haftada 3 falan buluşuyoruz bence çok fazla diil ama... hadi madem sana çok geldi neden hiç bişey demedin 6 ay boyunca?
eea: seni üzmemek için
ben: peki ben sana bu ilişki boyunca bi kere buluşalım dedim mi? hep sen buluşalım dedin öyle buluştuk. sen yeteri kadar dediğin için ben hiç demedim bile. kendin buluşmak isteyip sonra nası sıkılıyosun anlamadım
eea: ben bazen senle buluşmak istemediğim halde buluşalım demezsem sen üzülürsün diye buluşalım diyodum
ben: !?!?!?!?!?! bu kanıya nerden vardın peki???
eea: bilmiyorum... ben başka kadınları arzuluyorum. seni üzmek istemiyorum. seni seviyorum ama sen beni benim hiç anlayamayacağım bi seviyede seviyosun.

biliyorum herkes aynı diil, filozof da böyle çıkıcak diye bişi yok, ama 6 ay boyunca prenses muamelesi görüp aman da ne mutluyum senle falan dinleyip aşk böcüğü olduktan sonra DANK diye böyle bi darbe yiyip uzun zaman kendime gelememiş olduğum için korkuyorum artık. ne zaman biriyle tanışsam ve ilgilensem allaam nolur manyak çıkmasın diyorum. he sonra başka bissürü manyakla tanıştım ama en çok koyanı bu olmuştu.

sevgili manyaklar, sizi de anlıyorum. "aha da bu psikolog olcek, ışığa uçan sinek gibi buna koşalım, bizim dengimiz budur" diyosunuz, ama her şeyin bi yeri ve zamanı var di mi? lütfen sizinle çalışma saatleri dahilinde ve belli bi ücret karşılığı görüşelim. manyaksanız manyaklığınızı bilin ulan!

sizinle tamamen alakasız bi link

2009-04-29T18:58:00.003+02:00

http://www.unet.univie.ac.at/~a0401246/Uni/Humangen.PDF

http://psych.colorado.edu/~carey/hgss/hgsschapters/hgsschapters.htm

kromozom felan bunlar güzel şeyler. yarın bunu print ettirmem gerekiyo da ondan koydum. kendime not şeklinde. sizle alakası yok yani.

neyse ne diyoduk humangenetik evet. iyi ki genler var. ben gen gördüm.

siz de zamanında birilerinden sıklıkla "uzun zamandır hiç böyle hissetmemiştim" lafını duydunuz mu? ben bunu duyduğum zaman tırsıyorum. iyi bitmiyo çünkü hiçbi zaman. hele bi de böyle "sen ne muhteşem bi insansın inanamıyorum" falan duyuyosanız sonunda ağzınıza sıçıyo o insanlar. bana hep öyle oldu. o yüzden sağlam tırsıyorum şu an yeni erkek arkadaşımdan. buna bi isim koymak lazım ne diyelim filozof diyelim bari. çok yaratıcılık özürlü bi isim takmış oldum ama napalım. "en baştan çok kapılmamalıyım sonra kalbimi elime veriyolar" diye düşünerekten kendimi frenleme aşamasındayım şu an. bi de felsefe okuyan hem de bayıla bayıla okuyan ve tartışmaya bayılan biriyle beraber olduğum için...

ben: şunu masaya koyar mısın?
o: hayır o masa değil. platon der ki..
ben: ÇOTANK

...şeklinde ilerlemesinden korkuyorum ilişkimizin. yani ilerleyememesinden. o potansiyeli seziyorum kendisinde.

neyse şimdi çıkmam lazım. yakında çeşitli allak bullaklıklarımla karşınızda olucam. beni bekleyin anacığım baaaay

uyuyamamak...

2009-04-27T02:56:00.005+02:00

...mal bişey. hele saat 10'da uykudan bayılarak sızıp saat 12'de uyanıp uyuyamamak, mallık dünyasında "evlere şenlik" kategorisine ikamet etmekte.

arkadaşın erkek arkadaşını sevmemek çok pis bişey. "arkadaşımın aşkısın ve iğrenç bi insansın" durumlarında işler çok fena sarpa sarıyo. arkadaşın yanında çok fazla ileri geri konuşamazsın çoğu zaman. arkadaşın ağlayarak ayrılık haberini verdiğinde "öyle mi canım, bi saniye geliyorum" diyip lelelelele diye halaya koşarsın. o üzülür sen sevinirsin. mesela holly bi ara insanlık dışı bişeyle çıkıyodu, ciddilerdi de baya. arkadaş çevresinde bir tatsız telaş, bir hüzün hakimdi. "evlenirlerse ben o düğünde göbek atmam, atamam ulan" diye isyanlardaydım. neyse sonra avrupa birliğine uyum sürecinde insanlık dışı varlıklarla beraber olmak yasaklandı da tarihe karıştı bu skandal. how i met your mother'ın bi bölümünde ted diyodu ki "arkadaşlarımın sevgilim hakkında ne düşündüğünün hiç önemi yok ama sevgilimin arkadaşlarım hakkında ne düşündüğü çok önemli." bence arkadaşların ne düşündüğü de önemli olabilir. arkadaşların alayı kıl oluyosa bi durup düşünmek lazım. başımdan geçmişti vakt-i zamanında. daha çok düşünmeliymişim o dönem.

damdan düşer gibi karşıma çıkmış olan adamla sevgili mertebesine yükselmiş olmamız beni hem sevindiriyo hem de inceden kıllandırıyo. burda insanlar bi garip çünkü. birine deli divane de olsalar onunla "sevgili" olabiliceklerini düşünebilicek konuma gelmeleri için bi 2 ay geçiyo mutlaka. bizdeki gibi "tanıştık, bikaç kere buluştuk, aralarda mesajlaştık, en son buluşmamızda öpüştük, öyle çıkmaya başladık" şeklinde olmuyo çünkü. her türlü sevgilisel olaya girip "seni çok özlüyorum"lar aman da "senden çok hoşlanıyorum hep seni düşünüyorum"lar havada uçuşurken "oh bebeğim ilişki mi? buna hazır diilim daha birbirimizi o kadar tanımıyoruz" tepkisiyle karşılaşıveriyo insan. bikaç ay sonra ya kopuluyo ya da "evet şimdi ilişki konumuna geldik artık sevgiliyiz 1 2 3" şeklinde gelişiyo olaylar. hayır bu sadece benim başıma gelmiş bi göt ayağı diil. anladığım kadarıyla avrupa'nın topu bu model takılıyo. neyse işte hal böyleyken bikaç görüşmeden sonra "sevgili", "ilişki" falan duyunca afallıyo insan. "bu işte bi bit yeniği var kesin 3 çocuğu var bunun, bana söylemiyo" diye işkilleniyo. işin garip yanı, benim bu avrupai saçmalığı bu kadar normal karşılayıp aksini kıllandırıcı bulmam. türkiye'de olsa bu, hiç düşünmezdim "oha ne kadar çabuk sevgili olduk bunda bi iş var" falan diye. avusturya kraliçesi olduğumda yapılacaklar listesine yeni bir madde olarak ekliyorum bunu: ilişki öncesi belirsizlik süresi kısaltılacak. bi de çorapla sandalet giymek kesinlikle yasaklanacak. bence ağır cezası olmalı bunun.

güm

2009-04-24T15:17:00.006+02:00

damdan düşer gibi biri çıktı karşıma. hadi hayırlısı diyorum, ayağımı denk almaya çalışıyorum. gerçek olmak için fazla iyi çünkü her şey.

bu aralar makarnamı hazır pesto sosu ve ketçapla yiyorum. bundan da sıkıldığım zaman artık ne yicemi bilmiyorum, insan yemeği yapmayı öğrenmem gerekicek galiba.

last fm radio'nun paralı olmasını ağır kınıyorum, dağlara küsüyorum.

bazen almanca konuşmaya çalışırken resmen acı çekiyorum. ne zaman akıcı konuşabilicem bu gaddar dili, merak ediyorum.

şimdi yemek yedim, nası ağırlık çöktü anlatamam.

bi gün avustralya'ya gitmek istiyorum. hatta bi sene kış aylarını orda geçirip orda kış başlamadan dönerek kışsızlık yaşamak istiyorum.

artık taşınmak istiyorum, söylemiş miydim??? cumartesi günü gene bi ev bakma olayım olucak ama ne kadar şansım var bilmiyorum, evin yeri ve fiyatı süper çünkü. kesin 39849283 tane kişi başvurmuştur.

neyse şu sıralar hayatımdaki ani hareketlenmeler nedeniyle biraz gezegene bağladım o yüzden kısa kesiyorum. sizi de bu adamla baş başa bırakıyorum.

allahsızlığı yayma kürsüsü başkanı

2009-04-21T15:31:00.004+02:00

mük-kem-mel bi film. "sovyetleri karalicez, yuh onlara" diye film çekmek nası bi psikolojidir tam bilmiyorum ama filmin komedi filmlerine taş çıkarıcak komiklikte olması beni benden aldı. "allahsızlığı yayma kürsüsü" nedir ya nası bi hayalgücüdür nası bi fantastik girişimdir? o dönem yapılmaya çalışan şey korku ütopyası mıdır yoksa "şu anda durum böyle" diye ikna etme midir? bilemedim. ama izleyin.

bugün canım ev arkadaşım, en sevdiğim insan olan camgöz (gözleri kocaman özellikle gözbebekleri) telefon edip "3 gündür eve gelmiyosun iyi misin ehi ehi" dedi. elimde olsa hiç gelmicem. bi başak'ta bi unintended'daydım. bi yandan da deliler gibi uygun fiyatlı ev arıyorum ama bulamıyorum.

unintended'ın bi arkadaşı var. zamanında arkadaşlık kurduğu biri daha doğrusu. kız her gün telefon ediyo buluşalım diyo, buluşunca da saatlerce aynı şeyleri anlatıyo, konuşturmuyo, darlıyo. kız arıyo, o telefon açılmazsa sapık gibi defalarca arıyo devamlı. bildiğin stalker. dün unintended onun hakkında süper bi yorum yaptı, sanal dünyayla paylaşmazsam çatlarım:

unintended: ya baksana arıyo açmıyorum gene arıyo gene açmıyorum. yani bi böcekle bile daha çok interaksiyonum var. ne biliyim konuyo git diyorum, kocaman bişeyse çığlık atıyorum falan. tepki oluyo. kıza kayıtsız kalıyorum gene de ısrarla arıyo çok ilginç.

o kızı camgöz'le başgöz edip ikisinden de kurtulmayı planlıyoruz. birbirlerini kitlerler artık. olmadı ikisini de karşımıza alıp iyi birer avrupalı gibi "dinle, neden konuşmuyoruz? beni aramanı istemiyorum senle buluşup bişeyler yapmak istemiyorum lütfen git şimdi." dememiz lazım ama olmuyor olamıyor.

döverim seni. hepinizi döverim ülen!

2009-04-14T20:33:00.004+02:00

bloguma nispet yaparcasına çek cumhuriyeti'nden katılan, ismini vermek istemediğim unintended izleyicisi: cüneyt arkın'ın dediği gibi, "döverim seni." zaten asabım bozuk hasta oldum bişey oldum midem bulandı. bugün dışarı çıkıcaktım gündüzden, güneş görücektim, hayallerim vardı. hiçbişey yapamadım tabi. yataktan çıkamadım, uyudum uyandım gene uyudum şimdi de gece uyuyamicam çok güzel oldu. oh mis gibi oldu.

az önce odamdan çıktığımda gıcık ev arkımı koridorda barfix'e tutunup sallanırken gördüm. o anda gözümdeki maymuni imajı iyice bi pekişti. inanılmaz bi insan ya her dışarı çıktığımda beni koridorda yakalayıp "nereye gidiyosun, kimle buluşucaksın, napıcaksınız, sonra napıcaksınız?" diye kilitliyo. ben babama böyle hesap vermedim hayatımda. sonrasında daha niyetini belli edici şekilde "ben de geliyim mi? ben de gelsem sorun olur mu? sonra size ben de katılabilir miyim?" diye sormaktan çekinmiyo. of çok sinir oluyorum. biliyorum ki onun yaşadığı "avrupa kafası"nda (aaavrupaaaa kafasssıııııı) ben ona "hayır gelmeni istemiyorum. evet gelirsen sorun olur." demediğim sürece yarım ağızla söylediğim bi "eöö gel yani" lafı onun için geçerli bi davet. "hayır gelmeni istemiyorum" dersem de bunun nedenleri ve nasılları üzerine benimle derin bi tartışmaya giriceğini, 78 tane soru sorucağını ve her cevabıma karşılık "ne demek istiyosun?" diye sorucağını (en sevdiği cümle bu) bildiğim için odamda hazırlandıktan sonra koridoru koşarak geçip evden kaçmaya çalışıyorum. ha bu arada avrupa kafası dedim yanlış anlaşılmasın bu manyak yapışkan davranış bütün avrupalılara özgü bişey diil. gıcık ev arkım orda "madem avrupalıyım dan dan söylerim ayıp olur diye bişey yok zaten ayıp da nedir dilimizde karşılığı bile yok" mekanizmasını bir türk olan benden beklediği için avrupa kafası dedim.

netice itibariyle kaka gibi bi gece beni bekliyo. gidiyim kendime makarna falan yapiyim bari. sizi de cuneytarkin.com.tr'de ziyaretçi defterine yazılar yazan hızır kişisiyle baş başa bırakıyorum. esen kalın.

CÜNEYT HIZIR İKİLİSİ 28/01/2008 11:32

ESSELAMI ALEYKÜM SAYIN FAHRETTİN CÜREKLİ BATUR YİNE BEN SİZİ ÇOK SEVEN HIZIR YAYLACI NASILSINIZ ŞÜKÜR BEN İYİYİM DAHA DOGRUSU İYİDİYELİM İYİ OLALIM HAYATINIZ NASIL GEÇİYOR SİZDEN KENDİNİZE İYİ BAKMANIZI İSTİYORUM SAKIN ÜŞÜTÜP HASTA OLMYIN ÜSTÜME VAZİFE OLMAYAN ŞEYLERİ SÖYLÜYORUM AMA BEN BÖYLEYİM SICAK KANLI YALAN DEYİL DOGRUYU SÖYLEYEN BİRİSİYİM DAİMA HAKLININ YANINDAYIM DEDİGİNİZ GİBİ ALLAHIM KILIÇTAN KESKİN RHMETİNİ ESİRGEME BENDEN DAİMA HAK VE DOGRULUK YOLUNDAN AYRILMA DEMİŞTİNİZ FİLMDE TABİ AMA FİLM OLSA BİLE SÖYLENENLER DOGRU BİR VATAN DAŞ OLARAK DIŞARIYA ÇIKIYORUM GERKES BİRBİRİNİ İÇİTİYOR BENİM BABAM HERZAMAN ŞÖYLE DER OGLUM SEN SEN OL KAVGA DÖGÜŞ YAPMA ÇÜNKÜ KABA KUVVETLE HİÇ BİRYERE VARAMAYIZ DEDİ İNSANOGLU OLARAK SORUNLARIMIZI KONUŞARAK HALLETMELİYİZ DEDİ EVET HOŞÇAKALIN ALLAH DİMA SİZİN YANINIZDA OLSUN ALLAH SEVDİKLERİNİZİN YANINDAN AYIRMASIN VESELAMINIZI EKSİK ETME
hızır

SAVUNUN BATTAL HIZIR GELİYOR 28/01/2008 10:51

ESSELAMI ALEYKÜM SAYIN FAHRETTİN CÜREKLİ BATUR SİTEYİ OKUDUM ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM BİRDEN ÇOŞTUM SİZİ NEKADAR SEVDİGİMİ BİR BEN BİRDE ALLAH BİLİR KÜÇÜKLÜGÜMDEN BERİ SİZE ÇOK DEGER VERMİŞİMDİR HALEN ÖYLE HATIRLARSANIZ KONYA SEYDİŞEHİR LÇESİNE ALKOL VE UYUŞTURUCU HAKKINDA KONFERANS VERMİŞTİNİZ KAPALI SPOR SALONUNDA HABERİNİZİ BABAMDAN ALDIM FIRLADIGIMGİBİ BABAMLA KAPALI SPOR SALONUNA GİTTİM VE SİZ GELDİNİZ EFENDİM AMA EMNİYET GÜCÜ YANINIZA YANAŞTIRMIYORDU TABİ EMNİYET ÖNLEMLERİ OLDUGUNUDA BİLİYORDUM AMA SİZİNLE KONUŞMAK İSTEDİM EMNİYET İZİN VERMEDİ VE HEMEN EMNİYET MÜDÜRÜYLE KONUŞTU BABAM VE İZİN VERDİLER VE UFAK UFAK ADIMLARLA YANINIZA GELDİM O SIRA KALBİM DURUCAKTI SLM DEDİM SİZDE ALEYKÜM SELAM DEDİNİZ NASILSINIZ CÜNEYT BEY DEDİM SİZDE İYİYİM DEDİNİZ TABİ ELSIKIŞMIŞTIK O SIRA SANKİ MEŞUR OLMUŞTUM AH KEŞKE MSN ADRESİNİZ OLSA SONKEZ KONUŞSAM ACABA ALLAHIM BANA BU FIRATI VERİRMİ
hızır

o diil de

2009-04-13T07:21:00.005+02:00

mübarek paskalya bayramı sağolsun herkes biyerlere dağıldı. bütün arkadaşlarım biyerlerde şu an. unintended'ımı da az önce yolculadım, şu anda yurt odasını ve bilgisayarını işgal ediyorum. dağdan geldim bağdakini kovdum bi nevi. "kafam bozuldu burda darlandım ders de çalışamıyorum ben bi çek cumhuriyetine kadar gidiyim" diyip gitti. "burda ders çalışamıyorum orda çalışırım" diye ülke değiştireni ilk defa görüyorum. akademik gelişmelerini ilgiyle takip edicem. ben de paskalya tatilini eröristan'da geçiriyorum. memleket havası gibisi yok. bi tek işte iyi reklam yapamıyoruz, yoksa turistler için cennet bi mekan. çek cumhuriyetinden bi eksiğimiz olduğunu sanmıyorum.

diğer memleketim olan türkiye'de ise youtube'a erişimin engellenmesinden sonra google'a erişimin yasaklanması gündeme gelmiş. bence internete erişim engellensin rahat edelim. yerli basında şu şekilde yer bulan bu haberin yabancı basına sızacağı ve beni "sizin ülkedeki insanlar nası bi kafa yaşıyolar?" benzeri sorularla muhattap edeceği günleri sabırsızlıkla bekliyorum.

dershanedeyken bi kimya hocamız vardı. "bi bardak çayın var. kafan bozuldu, içine bi tane şeker attın karıştırdın. noolur o şeker? homojen olur" gibi efsaneleri vardı. ben de kafam bozulduğunda çaya şeker atmak, homojen olduğunu gördükçe rahat bi nefes almak istiyorum. kafam bozuluyo çünkü bu ara baya bi. bzzzt.

hobaaa gençler oturmaya mı geldik

2009-04-09T18:56:00.004+02:00

bugün ipodumu evde unuttuğum için yollarda sıkıldım ve "ulan bu avusturlar yolda devamlı kitap okuyolar ben de öyle yapiyim bari" adlı deneyi uyguladım. çıkardım "sanatta psikanaliz" kitabımı, en entel halimle okumaya başladım.

deney sonuçları: 1 katılımcıdan %100ü metroda kitap okuma işlemi esnasında ineceği yeri 4 durak geçtikten sonra farkedip kendini ebesinin şeyi ştrase'de buldu. deney sonrası yapılan incelemelerde deneklerin tümünde mide bulantısı şikayeti tespit edildi.

deney sonuçlarının yorumlanması: hareket halindeki araçta kitap okunmazmış. yolda müzik dinlemek en güzeliymiş. avusturya milleti midesizmiş o yüzden bulantı şikayeti yaşamıyomuş.

unintended beni "skins" adlı ingiliz dizisine sardı. her şey, dün akşam onlardayken beni oturtup çocuğa çizgifilm açar gibi bilgisayardan skins açıp "sen bunu izle ben ders çalışiyim biraz" demesiyle oldu. işte özetle gençler felan var, bunların dejenere ilişkileri ve hayatları var, bi de herkes sevişiyo, kimse oturmaya gelmemiş. dizinin bi özelliği de oyuncuların tanınmamış, öyle gelip oyuncu seçmelerine katılmış olan, sokaktan geçen vatandaş tadında insanlardan oluşması (biri hariç - about a boy filmindeki minik ovlan oynuyo, büyümüş koca piç olmuş bak resimdeki yeşil tişörtlü). çok hasta bi dizi, feci de bağımlılık yapıyo. tavsiye ederim. ama +18 uyandıriyim baya baya her şey var yani. gerçi karakterler 18 olmamış daha ya neyse.

analytics diyarından selam getirmişem

2009-04-07T19:08:00.004+02:00

i have to study but so sleepy: yalnız değilsin. been there done that.

2 gorl 1 gay: adam madem gay, naapsın 2 gorlle? sen de yani en olmicak şeyleri istiyosun google'dan.

.m istiyorum bana .m ver: google'ın henüz böyle bi hizmeti yok ama yakındır. bunu ben sansürledim yoksa açık ve net yazmıştı arkadaş. tak tak belirtmişti hayattan istediklerini.

banyo yapınca çamaşırlar nasıl neden kurur: nasıl yetmiyo, nedenini de bilmek istiyo. çamaşırlarınla mı banyo yapıyosun nedir anlamadım ki... nolursa olsun bilimin cevap veremediği sorulardan biridir bu.

cikcikcik profil koyma: çıtçıtçıtçıt çedene de sar bedeni bedene

lazerle komşu dinleme: paranoid şizofrenide son nokta. duyular birbirine girmiş artık.

tek bir erkek arkadaşla yazış: çoklusu makbuldür onun.

you're so gay and you don't even like boys türkçe: aha da gene. tamam lan. peki

****

yoğun istek üzerine:

Çok İbnesin

umarim H&M marka esarbinla kendini asarsin
mozart dinleyip bosalirken
los angeles'tan sikayet edip mizmizlaniyosun
yagmurun altinda hemingway okuyor olmayi diliyorsun
et yemiyorsun
ve elektrikli araba kullaniyorsun
o kadar indie rock'sin ki bu neredeyse bir sanat
hayatta kalabilmek için 45 faktörlü günes kremine ihtiyacin var

çok ibnesin ama erkeklerden hoslanmiyosun bile
hayir erkeklerden hoslanmiyorsun bile

çok üzgünsün belki de çocuk menüsü almalisin (happy meal)
çok zayifsin büyük seçim almalisin
gizli gizli çok egleniyorsun
kimse seni anlamiyor diye
çok acimasizim çünkü kendinden baska bisey düsünmeni saglayamiyorum
çok kizginim çünkü myspace'te takilmayi tercih ediyorsun
(benden) daha çok makyaj yapan birine asik olduguma inanamiyorum

çok ibnesin ama erkeklerden hoslanmiyosun bile
hayir erkeklerden hoslanmiyorsun bile

ay çok nazigim diye geziyosun
pantolonunu indiriyosun ortada bisey yok
keske bana gerçek yüzünü gösterebilseydin / bana karşı dürüst olabilseydin (gibi bişey)

*****

vatana millete hayırlı olsun.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2009-04-07T18:16:00.003+02:00

GİRİŞ SINAVLARIMI GEÇTİM

İKİNCİ SINAVI DA GEÇMİŞİM

ARTIK BURDA OKUYABİLİCEM

ZAFER SARHOŞLUĞU YAŞIYORUM

çalsın sazlar oynasın erkekler (yakışıklı olanları) LÖÖÖY LÖÖ LÖÖY LÖÖÖY LÖÖÖY LÖÖÖY LÖÖÖÖÖY

mim gelmiş + ev hali

2009-04-05T23:07:00.003+02:00

bi kere geldi mi ardı arkası kesilmiyo sanki :P

cornflake girl mimlemiş, "erkek olsaydın napardın ve asla napmazdın"

erkek olsaydım gay olurdum. gazetelere röportaj verip ben yanlış bedende doğmuşum içimde narin kırılgan bir kız çocuğu var falan derdim.

erkek olsaydım asla ben herkesle yatiyim ama evleniceğim kız bakire olsun mentalitesinde olmazdım. (gay olurdum ama onun dışında, olmasaydım da yani)

aslında cornflake girl daha uzun yazmış ama başka bişi yazmak gelmedi şimdi içimden.

ben de o zaman forsaken'ı mimliyorum huzurlarınızda, "kız olsaydın napardın ve asla napmazdın" şeklinde. "ne" yerine "neler" şeklinde de olabilir, canı nası isterse.

böylelikle bir mimin daha sonuna geldik.

geçen gün arkadaşımla yolda yürürken saat sorma bahanesiyle yanaşıp sonradan bizi takip etmek ve devamlı laf atmak suretiyle rahatsız eden bacağımla aynı hizadaki çocuğu düşündükçe hala şaşırıyorum sevgili gönül jelibonları. çok repçi bi tarzı vardı (bol takılıyodu aaabiieee bolcuydu yaneee) ve "canım sen kaç yaşındasın?" dediğimde "13 yaşındayım canım sen kaç yaşındasın?" diyecek kadar da anlamsız bi özgüvene sahipti. ciddi ciddi bize iş atarken "sen gidip yaşıtlarınla oynasana" dediğimde "ben 13 yaşında olabilirim ama çok cool'um benle bi takılsan anlarsın gel beraber biyere gidelim" dicek kadar da arsızdı. avusturyalı diildi, türk de diildi ama türkçe küfredince mesajı alıp uzaklaştı. buralarda herkes türkçe"kendini cinsel ilişkiye maruz bırak, git" diyince anlıyo. zamanında abimin dediği gibi: aslında biz viyanayı almışız, haberimiz yok.

ev arkadaşlarıma taşınıcağmı haber verdim, bu haftadan itibaren ev arama çalışmalarına başlıyorum. geçen seferki gibi karşıma abuk subuk tipler çıkarsa anlatıcak çok şeyim olucak. ama artık kimsenin camgöz (gıcık ev arkıma holly'nin taktığı isim - göz bebekleri kocaman ve sapık sapık bakıyo diye) kadar abuk subuk olabiliceğine inanmıyorum. bekleyelim ve görelim.

bu arada taşınırken eşyalarımı bu asansörsüz güzide binanın 4 kat merdiveninden nası indiriceğm de merak konusu. bu vesileyle farkettim ki burda ev arkadaşlarım hariç hiç erkek cinsi arkadaşım yok.

şu an kaldığım evde olmayan ve yeni evimde aradığım özellikler:

- banyo (bu evde banyo için ayrı bi oda yok evin girişinin orda perdenin arkasında küvet var orda yıkanıyoruz ve ayrı bi "banyo odası" olmadığı için yıkanırken üşüyorum)

-bozulup durmayan sıcak su

- mümkünse parçalanmayan ve yürürken takılmicağm yerler (ama şart diil olmazsa da sağlık olsun)

- asansör ya da az merdiven

- yakınlarda market olması

- adam gibi çalışan ısıtma sistemi

- içinde hareket serbestliği sağlicak boyutta bi oda (nam-ı diğer: dolap boyutunda olmayan oda)

- evde bir adet camgöz olmaması

evet bunlara özellikle dikkat edicem. bi de çok pahalı olmasın plssss tşk kib cnms :P

genel geyik

ah ayartan yar

knockin' on heaven's door

free falling

sigh

‘Bakimli kadin’ olmak...

Aşkın Kanada Dağlarında Gezer | 1. Bölüm |

justiiiiiiiiiiiiin sni choq swiormmmmm ;))))))

genel geyik ve şerefsizsin morrissey'den DEV hizmet

evimizin ingiliz işgalinden kurtuluşunun 1. gününü bisküvi yiyerek kutladık

erörlü yazıları çok seviyorum tek geçiyorum

*dikkat çekici başlık*

isyanım var ulan

şimdi böyleyken böyle

under a blood red sky

bitse de gitsek

öğretmeniiim! öğretmen miyim? ı ıh.

real a lie, you're truly mine

yerim seni :)

iyi günler, ben konuyla alakasız resim ekolünden geliyorum

lelelelelele

gerizekalının tekisin

snap out of it

akşama incilerin efendisi başak'ta kızlar gecesi var

amca baba yarisidir yavrum

hmmm hmm anlıyorum

summer wine

hoyt ben geldim

gerçeksen şaka gibisin, şakaysan hiç komik diilsin

there is a light that never goes out

kesiyim mi topunuzu?

blog buluşmaları

take anything you want

anak kimilerine göre bu proofreading yeterli değil.

sarroş. sori. saçmalıyo gibi olabilirim. ama muhtemelen yarın "iyi demişim" dicem.

.mavi ekran

"demotivational posters" çok komik bence

istanbul - viyana hattı

yurttan sesler korosu

sınav dönemi kısa kısa

ezikliğin ontolojisi üzerine muhteşem bir başyapıt

Test - İdeal Eşiniz Nasıl Olmalı?

çaresizlik.jpg

tüvüt tüvüt

münih delirmeleri

bana seksin resmini çizebilir misin vol. II

malizm

bana seksin resmini çizebilir misin?

akşamdan kalma cumartesisi

(esneme efekti)

düşünce gücüyle güneşe gittim

biri bana bunu açıklasın

mütemadiyen uykusu olan bi insanım

yapmak istediğim şeyler var

insanın kendini bilmesi güzel bişey

evet

sarhoşum dostlarım, sarhoşum sarhoş

anne ben anarşik oldum

istiyorum!

hasta(sı)yım

"beni bildiğin çöpten almışlar ya"(*)

.

g'day mate ve scarlett johanson skandalı

hah süper

ben geldim!

summer stretching on the grass, summer dresses pass

yuha

böyle bişey varmış yaa zamanında

delice bile bile göre göre yana yana kana kana

dar

tamerlight zone

rabbime sordum quagmire dedi

sunrise avenue

böğ

hayat geri gelir

teker teker

.

1 kadın 1 erkek 1takım problemler

ne biçim haziran lan bu?? laaaağğğnnn?!?!

oturduğu yerde sakatlanan insan

dikkat çekici başlık